انجمن های تخصصی فلش خور

نسخه‌ی کامل: چرا موجودات فضایی هیچ تماسی با انسانها نداشته‌اند؟
شما در حال مشاهده‌ی نسخه‌ی متنی این صفحه می‌باشید. مشاهده‌ی نسخه‌ی کامل با قالب بندی مناسب.
پاسخ جیل تارتر مدیر مرکز تحقیقات SETI را خواندیم. اما اگر واقعا موجودات فضایی وجود دارند، چرا تاکنون سراغ انسان نیامده اند و با دولت یا مردم هیچ کشوری تماس مستقیم و رسمی نداشته‌اند؟

دیسکاوری برای پاسخ این سوال به دکتر Michio Kaku نویسنده و استاد فیزیک نظری مراجعه کرده است. وی از بنیانگذاران نظریه ریسمان است و اکنون به عنوان پروفسور فیزیک نظری، کرسی هنری سِمات دانشگاه نیویورک را در اختیار دارد. وی مطالعات و نظریات بسیاری درباره آینده داشته و پیشگویی‌های فراوانی به نقل از وی منتشر شده‌اند.

سوال: چرا موجودات فضایی تا حالا هیچ تماس رسمی و مستقیمی با ما نداشته‌اند؟

چرا موجودات فضایی هیچ تماسی با انسانها نداشته‌اند؟ 1

پاسخ:
در تمام داستان‌های علمی-تخیلی این گونه تصور شده است که روزی از روزها یک بشقاب پرنده در حیاط کاخ سفید به زمین می‌نشیند و سرنشینان آن می‌گویند:‌ «ما را پیش رهبرتان ببرید»

اما چرا چنین چیزی تا کنون اتفاق نیافتاده؟ اگر (طبق شایعات) قبل از این ملاقاتی صورت گرفته، یا انسان‌هایی ربوده شده و به فضا برده شده‌اند، پس چرا آن‌ها تا کنون در چمن جلوی کاخ سفید فرود نیامده و اعلام حضور نکرده اند؟

نظریه من این است. اگر شما به روستا و جنگل‌های اطراف شهرتان بروید و خانه-تپه مورچه‌ها را ببینید، آیا جلو می‌روید و می‌گویید: «من براتون جواهرات آوردم. من براتون مروارید آوردم. من براتون انرژی برق آوردم. من براتون بیوتکنولوژی (زیست فناوری) آوردم. من رو پیش مورچه ملکه ببرید»؟ یا این که ممکن است در مسیر عبور از کنار لانه‌شان، اشتباها چند مورچه را هم زیر پا له کنید

فقط به خاطر داشته باشید که احتمالا فاصله میان مورچه‌ها و ما، در حقیقت بسیار کمتر از فاصله ما با موجودات فوق سریعی است که در چشم بر هم زدنی میان ستاره‌ها مسافرت می‌کنند.

به طور منطقی آن‌ها شاید چند قرن، چند هزاره یا حتی چندین میلیون سال پیشرفته تر از ما باشند. در این صورت آیا ما بسیار متکبر و خودپسند نیستیم که انتظار داریم این مخلوقات برای دیدار ما به زمین بیایند؟ واقعاً ما چه چیزی را می‌توانیم به آن‌ها پیشنهاد کنیم؟ از دیدگاه من، آن‌ها آن بیرون وجود دارند، با این تفاوت که مسئله آن‌ها نیستند، بلکه مشکل خود ما هستیم. در حقیقت ما هنوز آن قدر پیشرفته نیستیم که در صفحه رادار آن‌ها دیده شویم!