بینَم اصاً اونوقت خبریه اونجا

این حس که انگار همیشه توو خطری هَ؟
خلافی غلاف توو کمریه آدم
مث من که بگن اسمشو نبری هَ؟
یه سری که اَ رو کوه پیچیدن حلالشون
و الا باقی عمرو از توو میدیدن
یه سری دیگه ام لفظ میان اَ بوی میهن
اما من میدونم کجان و دارن چ کو*ی میدن
میگی مجبور شدیم جون داداش حالا
نهایت مشکل بوده توو خونه باهاش
یا دیگه نمیماسیده بهش از پول باباش
۴تا شبکه هم میبینن و میگن این جوجه با ماست
ما اَ دهن بود حرف اگه زدیم
یه روزایی خوب یه روزایی پخِ زمین
تا آخرش اینجاییمو اگه یقه نشیمو
پرمون نگیره به پره کسی و هر کسی
نمیماله داشت میشناسی منو
هیچ موقع حال نکردم با زیر خوابیدن
هنو تو اتاقمو میکنم کیپ لای در و
مینویسم و تهرانو با شعر گا*یدم