مراکز فرهنگی شهر سائوپائولو

• موزه هنرهای شهر سائوپائولو Museu de Arte de sao Paulo دربر دارنده بهترین مجموعه هنرغربی در امریکای لایتن از هنرمندان بزرگ این منطقه است.
• موزه ایالتی سائوپائولو Museu de Arte de sao Paulo در خصوص هنر برزیلی
• موزه هنر مقدس Museu de Arte sacra که بر هنرها و ساخته‌های مذهبی تمرکز یافته است.
• موزه هنر مدرن Museu de Arte de moderna
• موزه هنر معاصر Museu de Arte de sao contepracea
• موزه هوانوردی Museu de Aereonautico
• موزه رسم اجدادی Museu de Folkore
• خانه باندیرانته casa do banderante
• موزه تصویر و آهنگ Museu de Imagem e de som
• موزه پائولیستا museu paulista
• موزه museu lasar segall
  
  

همچنین جشنواره نمایش دوسالانه سائوپائولو در سال‌های فرد بین ماه‌های اکتبر تا دسامبر برنامه‌های هنری نمایشی اجرا می‌کنند. دو انجمن موسیقی در شهر به نام‌های سمفونی ارکستر سائوپائولو و سمفونی ارکستر شهری به فعالیت مشغول‌اند. در مکانی به نام Estacao da luz (ایستگاه نور) نیز موزه زبان پرتغالی‌ در بزرگترین شهر پرتغالی زبان جهان دایر شده است‌.

مراکز فرهنگی شهر ریودوژانیرو

• کتابخانه ملی biblioteca Nacional با ساختمانی به سبک معماری کلاسیک جدید.
• موزه ملی Museu nacional do rio de janeiro، نمایشگاه بزرگی از تاریخ کشور از فسیل‌های ماقبل تاریخ تا مطالعات انسان شناسی مردم معاصر برزیل.
• موزه هنر مدرن (نمایشگاهی از هنر و فرهنگ و پرجنب و جوش محلی)
• موزه ملی هنرهای زیبا (گردش بی‌نظیری از هنرهای زیبای قرون متمادی، یادآور موزه لوور پاریس و در بردارنده بیش از ۲۰۰۰۰ اثر نقاشی و مجسمه سازی)
• موزه تاریخ ملی
• موزه سرخپوست (بومیان امریکا)(مجموعه‌ای ساختگی از داستان مردم بومی برزیل از طریق نمایش لباس، جواهرات، سلاح، وسایل زندگی و نمونه‌هایی از موسیقی به زبان آنها)
• موزه Carmen Miranda و chakra do ceu، تئاتر شهر هم از روی ساختمان اپرای پاریس نمونه سازی شده و در سال ۱۹۰۵ ساخته شده است.
  
  

معماری یکی از چشم‌اندازهای مهم شهر است، معماری مذهبی شامل صومعه «کُن‌وٍنتو دو سائو آنتونیو» که در سال ۱۶۰۸ ساخته شده و گفته می‌شد که قدیمی‌ترین ساختمان مذهبی شهر است، صومعه «موستریو دو سائو بنتو» با سبک معماری باروک قرن هجدهم، با مجمرهای نقره‌ای در دو طرف و قربانگاه طلایی هفت ردیفی درست شده از تزئینات داخلی که در ابتدای قرن ۱۷ ساخته شده است.
کلیسای lgreja nossa senhora da candelaria (ساختمان این کلیسای باشکوه که بیشترین تزئینات را در طول دوره امپراتوری داراست در سال ۱۷۷۵ میلادی شروع و بیش از یک قرن به طول انجامید و گفته می‌شود زیباترین کلیسای شهر است.)
دیگر دیدنی‌های شهر عبارتند از:
قصر سلطنتی palacio imperiais که در چندین بلوک غرب فرودگاه سانتوس دومونت واقع شده و در اصل به عنوان عمارت فرماندار مستعمراتی برزیل در سال ۱۷۴۳ میلادی بنا شده و بعد از این که شهر تبدیل به پایتخت امپراطوری شد به قصر سلطنتی تبدیل شد. اخیرا این بنا تعمیر شده و محل یک مرکز فرهنگی است. بنای جالب دیگر قصر palacio do catete است که در مرکز شهر واقع است و محل اقامت رئیس جمهور از ۱۸۹۸ تا ۱۹۵۴ میلادی بوده و در حال حاضر محل موزه جمهوری museu da republica است که بیانگر تاریخ برزیل از زمان تشکیل جمهوری در سال ۱۸۸۸ میلادی است.
قصر plalcio itamaraty، این گنجینه به سبک کلاسیک نوین در سال ۱۸۵۳ میلادی توسط شخص ثروتمندی ساخته شد و محل اقامت چندین رئیس جمهور و حالا محل موزه‌ای است که به تاریخ دیپلماتیک اختصاص داده شده است.
شورای قانون گذاری ایالتی هم در قصر palacio tirademtes قرار دارد که زمانی محل مجلس شورای فدرال در زمان پایتختی ریو بوده است. کانال انتقال آب کاردیکا lapa-Aqueducto da carioca از ۱۸۹۶ میلادی جهت انتقال آب از رود کاریکا carioca از کوهستان serra da caropca به شهر ریو ساخته شده که به شکل پل‌های رومی در مرکز شهر واقع شده و به lapa معروف است. با گذر از معماری قرن‌های ۱۷ و ۱۸ و ۱۹ شهر ریو به ساختمان‌های جدید به سبک فوق مدرن پتروبراس petrobras (مرکز شرکت نفتی ایالتی) و کلیسای جامع cathedral metropolitana با شیوه معماری جدید برمی‌خوریم.
اما مشهورترین نشان‌های شهر یکی کوه کله قندی (SugarLoaf Mountain) با ۴۰۴ متر ارتفاع، که بر روی شبه جزیره‌ای که کاملا به داخل خلیج گوانابارا پیش رفته واقع شده است و قله‌ای به شکل کله قند است که رفت و آمد به آن توسط تله کابین صورت می‌گیرد و نمای بسیار زیبایی از ارتفاعات کوه و ساحل را به شما می‌دهد.
نشان دیگر تندیس بزرگ مسیح رهایی بخش یا estarua do cristo redentor با 38 متر ارتفاع و 635 تن وزن، با دستان کشیده و چهره‌ای خوشامدگو بر فراز کوه کرکووادو (Corcovado) با ارتفاع ۷۰۴ متر رشته کوه ساحلی serra da carioa مشرف بر شهر قرار گرفته و از بیشتر مناطق ریودوژانیرو قابل مشاهده است و سمبل شهر ریو به حساب می‌آید.

ساحل ایپانما (Ipanema) در ریو نیز یکی دیکر از جاذبه‌های ریو است. سری به ساحل کاپوکوبانا (Copacobana) نیز بزنید.
مراکز تفریحی ریو مراکز تفریحی شهر ریو فراوان است. سواحل شنی وسیعی در حاشیه جنوبی شهر و در طول اقیانوس اطلس مورد استفاده ساکنین و جهانگردان است. پارک ملی وسیع »تیژوکا» در خارج محدوده شهری، بر ارتفاعات رشته کوه کاریکا و شامل بقایای جنگل‌های پرباران گرمسیری است که زمانی تمام منطقه را پوشانده بود. پارک‌های مهم در محدوده شهری عبارتند از پارک Quinta da boa vista (محل موزه ملی)، باغ گیاه‌شناسی jardim botanico ، پارک لاژ و پارک فلامنگو که در آن‌ها ساکنین و جهانگردان به گردش، بالا رفتن از سرآشیبی، سرسره بازی، دویدن، پیاده روی و دوچرخه‌سواری، می‌پردازند.

Largo do boticario نیز یکی از محله‌های شهر ریو و در پای کوه Corcovado واقع شده است، خانه‌های آجری و سفالی و خیابان‌ها و کوچه‌های سنگفرش و فواره و آب‌نما از مشخصات این محله زیبا است. باغ وحش شهر (Jaghdim zoologico) هم یکی از دیدنی‌های شهر و در محدوده پارک در حال توسعه (Quinta da Boa Vista) قرار گرفته است.
بزرگترین استادیوم ورزشی جهان به نام ماراکانا(ن) با گنجایش ۱۸۰۰۰۰ تماشاگر که در بازی‌های فوتبال تیم مورد علاقه خود را تشویق می‌کنند، در مجتمع بزرگ ورزشی ماراکانا(ن) و در نزدیکی پارک واقع شده است. استادیوم سوارکاری گاوا با یک منظره کوهستانی پذیرای بیش از ۳۵۰۰ تماشاگر مسابقات اسب سواری است که در نزدیکی دریاچه «فریتاس» قرار گرفته است. مسابقات اتومبیلرانی هم در پیست اتومبیلرانی «نلسون پیکت» (که به نام اتومبیلران معروف برزیلی که در طول زندگی خود ۲۳ بار به قهرمانی در مسابقات بین‌المللی رسید نام گذاری شده) به طول ۱ کیلومتر و ظرفیت ۸۰۰۰ تماشاگر در حومه جنوب غربی شهر قرار دارد. اما سرآمد جاذبه‌های توریستی شهر ریو مراسم کارناول است. یک جشنواره بزرگ که هر سال اواخر فوریه یا اوایل مارس درست قبل از شروع ایام روزه کاتولیک‌ها برگزار می‌شود. در طول هفته‌های قبل از شروع کارناول، شهر پذیرای هزاران توریست است تا شاهد فضای شادی و هیجانی که از بزم‌های خیابانی با samba و راهپیمایی با لباس‌های سنتی تزیین شده و دسته‌های طبل زن که در طول مسیر به اجرای نمایش می‌پردازند، باشند. البته تماشایی‌ترین بخش این نمایش باشکوه در محلی به نام سَمبادرُم که استادیوم بزرگی است و مخصوص همین جشن باشکوه ساخته شده، انجام می‌شود.