هی تو پروانه من همچون شمعم که از

رفتنِ تو بسوزم

رفته ای بی من ای بی وفا تو چه

آورده ای به روزم

بی خبر رفته ای و

خبر از دلِ بی قرارم نداری

آتشم میزند این تبِ عاشقی

این غمِ بی قراری

بی قرارم نگارم ، تیره شد روزگارم

ابری ام همچو باران کجایی تو ای جان

که طاقت ندارم

بی قرارم نگارم ، تیره شد روزگارم بازآ

ابری ام همچو باران کجایی تو ای جان

که طاقت ندارم

در قفس مانده ام ، بی نفس مانده ام

ای امان از جدایی

همچو لالائیه ، خوابِ شیرین تو را

خواهم ای دوست کجایی

همچو ماهی که در برکه یِ قلبِ من

عکسِ رویت نباشد

رفته ای تا دگر ، شوقِ دیدارِ من

آرزویت نباشد ، آرزویت نباشد

بی قرارم نگارم ، تیره شد روزگارم

ابری ام همچو باران کجایی تو ای جان

که طاقت ندارم

بی قرارم نگارم ، تیره شد روزگارم بازآ

ابری ام همچو باران کجایی تو ای جان

که طاقت ندارم