از کوچه هایِ سوت و کور ، از هر جایی میترسم

از جاده هایِ بی عبور ، از تنهایی میترسم

از سایه هایِ در کمین ، از سرنوشت از تقدیر

از پنجه هایِ سرد مرگ و ، جدایی میترسم

از خِش خِش دلگیرِ برگ ، از زوزه یِ باد از شب

از هق هق نوزاد ، از لحن لالایی میترسم

از تنهایی میترسم ، از تنهایی میترسم

♫♫♫♫♫♫

گاهی گُنگم گاهی خسته ، گاهی هم خونه یِ درد

گاهی مثلِ گلِ سرخم ، گاهی پژمرده و سرد

نه دلی مونده نه حالی ، نه خیالی واسه موندن

بیقرارم واسه رفتن ، پُرِ دردم پُرِ درد

از تموم دنیا خسته ــَم ، از همه بود و نبود

از روز روشن میترسم از شبِ تار و کبود

نمیتونم نمیدونم ، چرا باید بخونــــم

دوباره دوباره تکرار ، یکی بود یکی نبود

از پچ پچ همسایه ها ، از تیک تاکِ ساعت ها

از دغدغه از دلهره ، از رسوایی میترسم

از لحظه هایِ دل بریدن ، از همه دل کندن

از سادگی از عشقِ پاک و رویای میترسم

از هر چه بود و هر چه هست و هر چه خواهد آمد

از دل زدن به دریا و بی پروایی میترسم

از تنهایی میترسم ، از تنهایی میترسم