♫♫♫

وقتی که شب حکم شبی خون داد ، صحرا پُر از خون کبوتر شد

تووی چشام دریای بارون و ، تووی گلوم بارونِ خنجر شد

از آب یادِ مبهمی دارم ، چون تشنه ام سیراب میمیرم

از مردم بُز دل دلم خونه ، از کوفه ی دلگیر دلگیرم

ای کاش پیشِ خواهرم بودم ، تا باز مرهَم رو پرم میذاشت

دستی بریده دستِ مظلومی ، گل روی قبر مادرم میذاشت

ای کاش پیشِ خواهرم بودم ، تا باز مرهَم رو پرم میذاشت

دستی بریده دستِ مظلومی ، گل روی قبر مادرم میذاشت

♫♫♫♫♫♫

ایمانِ من بی وقفه رنجم داد ، آزاده بودم پس جَفا دیدم

مَکر و دو رنگی ظلم و بد قولی ، از اهل دنیا کِی وفا دیدم

دنیایِ بی ارزش چه میدونه ، کی غصه داره کی دلش خونه ؟

این دردِ که غمگین تر از درده ، این خونه که قرمز تر از خونهــــــ

حس می کنم از دور از نزدیک ، عطر حرم عطرِ شهیدا رو

بیزارم از این خِیل عین الوقت ، پس میزنم ابن الیزیدا رو

ای کاش پیشِ خواهرم بودم ، تا باز مرهَم رو پرم میذاشت

دستی بریده دستِ مظلومی ، گل روی قبر مادرم میذاشت

ای کاش پیشِ خواهرم بودم ، تا باز مرهَم رو پرم میذاشت

دستی بریده دستِ مظلومی ، گل روی قبر مادرم میذاشت