انجمن های تخصصی  فلش خور
خر مهره سازی هنر کویر - نسخه‌ی قابل چاپ

+- انجمن های تخصصی فلش خور (http://www.flashkhor.com/forum)
+-- انجمن: علم، فرهنگ، هنر (http://www.flashkhor.com/forum/forumdisplay.php?fid=40)
+--- انجمن: فرهنگی (http://www.flashkhor.com/forum/forumdisplay.php?fid=35)
+---- انجمن: هنر (http://www.flashkhor.com/forum/forumdisplay.php?fid=82)
+---- موضوع: خر مهره سازی هنر کویر (/showthread.php?tid=287446)



خر مهره سازی هنر کویر - شـــقآیــق - 18-07-2020

دیدن لینک ها برای شما امکان پذیر نیست. لطفا ثبت نام کنید یا وارد حساب خود شوید تا بتوانید لینک ها را ببینید.
خر مهره سازی هنر کویر 1
واژه خرمهره به معنی مهره بزرگِ کم قیمت که بر گردن خر بندند، همچنین به نام‏‌های دیگر از جمله خرمک و خرتک نیز خوانده می‏‌شود. خرمک به مهره‏‌های شیشه‏‌ای سیاه و سفید می‏‌گویند که برای دفع چشم ‏نظر یا خیال باطل بر دست یا گردن کودکان بسته می‏‌شود.
تاریخچه خرمهره
با آن که این رنگ را به دلیل پیدا شدن نظر قربانی‏ها و بت‏های کوچک در مقابر مصری به نام لعاب مصری می‏شناسند ولی کهن‏ترین نمونه‏ها متعلق به 5000 سال پیش از سومر به دست آمده است. این آثار در مقابر ایرانی از هزاره نخست تا دوره ساسانی دیده می‏شود و پیکره‏ها و نظر قربانی‏های کنده‏کاری شده‏ای نیز در روزگاران هخامنشی و اشکانی رواج داشته است. در آن زمان خرمهره علاوه بر تزئین، برای دفع ارواح به کار می‏رفت ولی امروزه این خرافات رد شده است.
خرمهره سازی
مهره‌‏های آبی قدیمی‏ترین نمونه‏های نوع سنگین‏اند و کوزه‏گران آنها را اصل ظرف‏های سنگی و لعابی و خود شیشه می‏دانند. ساخت خرمهره مراحل مختلفی دارد که به اجمال به آنها می‏پردازیم:

در اولین مرحله خمیر خرمهره را مرکب از خاک رس مخصوص، آب، چسب سریش (قابلیت فرم‏گیری) و سلیس خالص را خوب با هم مخلوط می‏کنند. البته تمامی مراحل ساخت هنوز به روش سنتی و دستی اجرا می‏شود. پس از به دست آوردن ترکیب مناسب، این خمیر را در قالب‏های مختلف و به شکل‏های متنوعی از جمله: ماه، خورشید، نعل، بته، ماهی، اشکال هندسی و... در می‏آورند. البته ناگفته نماند که این خمیر مهره‏ها قابلیت شکل‏پذیری خوبی ندارد و به سختی شکل و طرح می‏پذیرد. در مرحله بعدی شخص دیگری با مته دستی مهره‏ها را سوراخ می‏کند تا قابل آویختن باشد.(3)

سپس مهره‌‏ها را در حرارت 40 تا 45 درجه سانتیگراد قرار می‏دهند تا خشک شوند. پس از خشک شدن مهره‏ها آنها را به دو روش لعابدهی می‏کنند. روش اول شامل قرار دادن آنها در دوغاب لعاب که ترکیبی از کربنات سدیم (تا 15 سال پیش علف اشنون، 5/33%) و آهک (5/33%) و خاکستر (5/5%) و اکسید مس (5/5%) و پودر سنگ رودخانه (22%)(4) قرار می‏دهند. البته نحوه چیدن این مهره‏‌ها در این لعاب قلیایی شرایط ویژه‌‏ای دارد، بدین معنی که مهره‏‌ها در ردیف‏هایی منظم و با حفظ فاصله از یکدیگر در روی لعاب در ظرف‏های سفالین (ساگار) چیده می‏شود و سپس روی آنها لعابدهی می‏شود و بعد دوباره سری بعدی با همان نظم قبلی و لازم چیده می‏شود، تا ظرف کاملاً پر شود و درپوش ظرف را می‏گذارند. روش دیگر لعابدهی بدین صورت است که مهره‏های نم‏دار بر روی بشقاب تختی که مخلوطی از پودر لعاب و اکسید روی آن پوشیده شده می‏غلتند تا تمام سطح مهره‏ها کاملاً لعاب خورده شود. مهمترین و اصلی‏ترین مرحله ساخت خرمهره، چگونگی پخت نهایی آن است که در کوره در اثر واکنش‏هایی در سطح مهره‏ها، مهره‏ها به رنگ آبی خیره کننده‏ای در می‏آیند که این رنگ لعاب حتی تا درون سوراخ مهره‏ها نفوذ می‏کند. دمای کوره در حدود 800 درجه سانتیگراد است. مغز دیواره خرمهره‏ها حاوی دانه‏های سفیدرنگی از جنس بدنه‏های سرامیکی نطنز، نائین و میبد، با استحکام بیشتر است. خمیر بدنه مهره‏ها، از پودر ریگ رودخانه ساخته می‏شود. این ماسه دارای درصد زیادی کوارتز است. از عوامل دیگری که در ایجاد رنگ خرمهره‏‌ها موثر است میزان تخلخل بدنه مهره است چرا که اگر بدنه‏‌ها زجاجی باشند و تخلخل کمی داشته باشند بخار به داخل بدنه نفوذ نمی‏کند و رنگ لعاب را تیره و کدر نمی‏سازد. بعد از پخت مهره‏ها و سرد شدن کامل آنها، عمل جداسازی مهره‏ها از خاکستر و مواد زائد انجام می‏شود و برای مصرف آماده می‏شوند.