" مروری بر دفترچه خاطرات فلشخور "

[امیر2]

عضو شدنِ اینجا...
یادش بخیر... 

میرفتم تو مرورگر میزدم بازی آنلاین، اینجا میومد بالا و کلی بازیای مختلف میکردم، ساعت‌ها مشغول میشدم، یه سونی اریکسون با سیمکارت ایرانسل کافی بود تا وصلش کنم به کامپیوتر و اینترنتم وصل بشه 
آخه از دایل‌آپ گذر کرده بودم ولی هنوز نتونسته بودم پدر رو متقاعد کنم ک adsl بگیره برا خونه

گاها دستم خورده بود و تو محیط انجمن هم وارد شده بودم ولی چون برام ناشناخته بود اصن نمیخوندم ک بفهمم چخبره، یادمه جوین هم شده بودم ویه اکانت دیگه هم داشتم، ازین اسم عجق وجقا، تا یه روز بعد از اینکه خونمونو عوض کردیم و adsl 128 کیلوبیت مخابراتم وصل شد بطور جدی وارد انجمن شدم

زیاد حرف نمیزدم اینجا و تو موضوعات مشارکت نمیکردم ولی کانسپت چیزی ب اسم انجمن خیلی بهم حال داده بود... بیستر تو وبلاگ این و اون پلاس بودم و یاهو مسنجر و نیمباز. 

این انجمن باعث شد تا عضو انجمن کی‌پاپ هم بشم... 
یادمه اونجا گرافیک خیییییلییییی خفن تری داشت نسبت ب محیط اینجا ک برام ساده بود و اونجا کلی دوستای خوب و خفن پیدا کردم ک اینجا هم اکانت داشتن 

هیچی دیگ، وارد دنیای انجمن‌ها و چتروم‌ها شدم
از چتروم باران که تا خداااا پر ممبر بود و نمیفهمیدی چی داری میگی
تا چتروم پارسی چت ک دیگه برامون شد یه پاتوق

و دوستایی ک اون موقع اکثرا سنشون از من بیشتر بود

و انجمن سطحی از زندگی من رو پوشوند ک یادمه مسافرت هم که میرفتم با موبایل با دوستای مجازی داخل انجمنم اس ام اس بازی میکردم و کلی تلفنی حرف میزدیم یادش بخیر 
اون موقع رو تلفنا نمیشد راحت مسنجر باز کرد، ته تهش با بدبختی نیمباز بالا میومد ک یواش یواش وارد دوره تلفن‌های هوشمند شدیم








حتی یادمه یبار رفتیم اصفهان مسافرت، بعد تا اتاقمون تو هتل اوکی بشه توی سالن انتظار نشسته بودیم و همه کله ها توی گوشی بود (تو سالن تابلو free wifi) زده بودن.
گوشی من وای فای نداشت ازین ساده ها بود   
هیچی دیگ کنار سالن انتظار چنتا کامپیوتر هم گذاشته بودن ک اگ کسی کار اینترنتی داشت انجام بده و منم از اونجا لاگین کردم تو فلشخور 
بعد بلد نبودم لاگ اوت کنم و نمیدونستم پسوردا هم رو سیستم سیو میشه
ولی از شانس خوبم اونجا بعد از اینکه خواستیم بریم توی اتاق داداش بزرگم فهمید لاگ‌اوت نکردم و فقط مرورگر رو بستم ک اومد بهم یاد داد و از به چوخ رفتن اکانتم جلوگیری کرد 

[Medusa]

یه وقتایی با خودم می‌گم کاش فقط یک بار تو تموم این سال‌ها از خودم پرسیده بودم "من دقیقاً دارم اینجا چه غلطی می‌کنم؟" اما متأسفانه هیچوقت نپرسیدم. به هر حال، از آشنایی باهاتون خوشحالم. و ممنون که جزئی از خاطرات من هستید. و امیدوارم از من چیزهای خوبی توی ذهنتون مونده باشه. امیدوارم موفق باشید و بیرون از اینجا بهتون خوش بگذره. و پس فردا که سراغتونو از کسی گرفتیم که "راستی از فلانی چه خبر؟" بهمون بگه "به همه‌ی آرزوهاش رسیده".