+- انجمن های تخصصی فلش خور (http://www.flashkhor.com/forum)
+-- انجمن: علم، فرهنگ، هنر (http://www.flashkhor.com/forum/forumdisplay.php?fid=40)
+--- انجمن: پزشکی (http://www.flashkhor.com/forum/forumdisplay.php?fid=57)
+--- موضوع: # داروشـناسی . (/showthread.php?tid=252034)
RE: ❖ بــانک دـ ارو ❖ - αѕтer - 13-08-2014
قرص اعصاب بخوریم یا ن؟
داروهاي اعصاب، اعتيادآورند؟ کلي عارضه دارند؟ آدم را چاق مي کنند؟ و هزار و يک عارضه ديگر؟! واقعا اين داروهايي که روان پزشکان به ما مي دهند، چقدر مفيدند و چقدر مضر؟ دکتر محمدرضا خدايي، روان پزشک و عضو هيات علمي دانشگاه علوم بهزيستي و توانبخشي در هفته نامه سلامت، به اين سوال ها پاسخ مي دهد...
اولين انتقادي که خيلي ها به داروهاي روان پزشکي دارند، خواب آور بودن اين داروهاست. واقعا اين ادعا درست است؟
ببينيد؛ درمان مثل يک ترازواست که بايد بين منافع داروها و عوارض آن ها حالت توازن ايجاد شود. بايد منافع و مضرات را بسنجيم. داروهاي روان پزشکي فوايد بسياري دارند و در کنارش عوارضي هم دارند. هر چه يک بيماري ناشناخته تر باشد شايعات درباره اش بيشتر مي شود؛ مثلا آن قدر که آنفلوآنزا شناخته شده، افسردگي شناخته نشده. ما انواع و اقسام داروهاي روان پزشکي داريم؛ داروهاي ضداضطراب، ضدترس، ضدجنون، اشتهاآور، خواب آور و... نمي توان گفت همه اين ها خواب آورند. برخي داروها توهم بيمار را کنترل مي کنند يا بدبيني هاي خطرناک او را کاهش مي دهند اما ممکن است در کنارش عوارضي مثل خشکي دهان، افزايش اشتها يا خواب آلودگي داشته باشند. گاهي اوقات نيز عوارض دارو نشان دهنده بهبودي بيمار است. داروهايي مانند ديازپام، آلپرازولام و کلرديازپوکسايد خواب آورند اما نمي توان همه داروهاي اعصاب را خواب آور ناميد. ضمن اين که اصلا خاصيت برخي از داروها همان خواب آور بودن آن ها است و البته هيچ دارويي نبايد بدون تجويز پزشک و خودسرانه مصرف شود.
تصور ديگري که درباره داروهاي روان پزشکي وجود دارد، اعتيادآور بودن آن هاست و دليلي که باعث مي شود بعضي ها از خوردن اين داروها امتناع کنند، وابستگي به دارو است. اين تصورها درست هستند؟
برخي از داروهاي روان پزشکي اگر به صورت مداوم مصرف شوند، مي توانند ايجاد وابستگي و تحمل کنند و قطع مصرف آن ها اگر به سرعت انجام شود، بي قراري ايجاد مي کند. ما به اين حالت، وابستگي دارويي مي گوييم که بيشتر در مواقعي رخ مي دهد که دارو خودسرانه مصرف مي شود. به عنوان نمونه، در مورد بيماري اسکيزوفرنيا درمان آن زمان بر است و دليل بر اين نيست که فرد به اين دارو اعتياد پيدا کرده است؛ مثل بيماري فشارخون است که بيمار بايد براي کنترل بيماري اش تا مدت هاي طولاني دارو مصرف کند. برخي از افسردگي ها با افکار خودکشي همراه است. لازم است مبتلايان حدود 2 سال دارو مصرف کنند و نبايد داروي شان را قطع کنند و نمي توان گفت به دارو وابسته شده اند چون در برخي از بيماري ها روند بيماري طولاني است. اما بايد توجه داشته باشيد داروها را زير نظر پزشک مصرف کنيد و با توصيه اطرافيان تان هر دارويي را استفاده نکنيد. اگر داروهاي ضداضطراب و مسکن هايي مثل ترامادول بدون تجويز پزشک و خودسرانه مصرف شوند، مي توانند ايجاد وابستگي کنند.
تصور ديگر اين است که داروهاي اعصاب روي هوشياري تاثير مي گذارند. اين باور تا چه ميزاني صحت دارد؟
بيشتر داروهاي روان پزشکي اين عارضه را ندارند، اما ممکن است برخي از داروها روي تمرکز افراد تاثير بگذارند که به مرور زمان برطرف مي شود. داروهاي ضدافسردگي و ضداضطراب اوايل درمان روي هوشياري تاثير مي گذارد ولي اين تاثير در ادامه درمان از بين مي رود. تاکيد مي کنم که نبايد هيچ دارويي را خودسرانه مصرف کنيد چون ممکن است از عوارض آن آگاهي نداشته باشيد و چنين كاري خطرناک است. ممکن است دچار تاري ديد شويد يا روي تمرکزتان تاثير بگذارد و نبايد در آن زمان رانندگي کنيد، اما اگر پيش پزشک برويد پزشک به شما اطلاعات لازم را مي دهد يا مي تواند داروهايي را در کنار آن براي تان تجويز کند.
برخي از بيماراني که داروهاي اعصاب مصرف مي کنند از چاقي و اضافه وزن شکايت دارند و مي گويند مصرف داروها سبب چاقي آن ها مي شود.
خب، بله. برخي از داروهاي روان پزشکي افزايش اشتها و وزن مي دهند. اما اين موضوع هم به دليل تاثير دارو و هم به علت آرامشي است که به فرد دست مي دهد. گاهي اوقات برخي از بيماران تحرک کمتري دارند و با خوردن قرص ها آرامش پيدا مي کنند و ممکن است چاق شوند. بنابراين توصيه مي شود تحرک بدني داشته باشند و فعاليت هاي گروهي و کاردرماني هايي را که پزشک تجويز مي کند، انجام دهند. در برخي از بيماري ها، تمايل فرد به خوردن مواد قندي و شيريني جات است و اين ها به او آرامش مي دهد يا ممکن است به چيپس و پفک و... روي بياورد که چاق کننده هستند. بنابراين فرد بايد براي کنترل وزن اقداماتي را انجام دهد. يک گروه داروها اين گونه هستند و برخي از داروها براي کنترل اشتها است. پس نمي توان قانون کلي صادر کرد.
بعضي ها مي گويند اين داروها تا زماني که مصرف مي شوند، احساس بهبودي به بيمار مي دهند اما زماني که خوردن آن ها متوقف مي شود، علايم بهبودي افول مي کند. آيا اين همان اعتياد به دارو نيست؟
البته داروهايي مثل آلپرازولام مي توانند اعتيادآور باشند. براي نمونه، اگر يک نفر مشغله ذهني دارد يا کم خواب است، شايد به داروخانه برود و يک دارو مثل آلپرازولام بگيرد و مصرف کند و بعد از يک مدت مصرف آن را قطع کند. او در اين حالت ممکن است احساس بي قراري کند و عصبي شود. بنابراين چنين داروهايي نبايد خودسرانه مصرف شوند؛ چون اولين نکته اين است که بايد نوع بيماري فرد تشخيص داده شود و بر مبناي آن دارو تجويز شود. اگر آلپرازولام بدون تجويز پزشک و خودسرانه براي مدت طولاني مصرف شود، ممکن است فرد به اين دارو وابستگي پيدا کند و بعد از آن که اين دارو را ترک کرد، احساس خوبي نداشته باشد.
حرف آخر؟
به نظر من، مهم ترين مساله در مورد داروهاي روان پزشکي، پرهيز از مصرف خودسرانه آن ها است؛ چون اگر فردي بدون تشخيص بيماري، دارويي را مصرف کند؛ از عوارض و فوايد آن بي اطلاع است و ممکن است سلامت او به خطر بيفتد. بنابراين توصيه مي کنم حتما تحت نظر روان پزشک و به تجويز او داروهاي روان پزشکي را مصرف کنيد.
RE: ❖ بــانک دـ ارو ❖ - ( lιεβ ) - 13-08-2014
پروپرانولول
در مورد این دارو
پروپرانولول به علل گوناگونی مثل کاهش فشارخون؛ تسکین درد قلبی؛ پیشگیری از سردردهای میگرنی؛ و درمان بینظمی ضربان قلب تجویز میشود. همچنین برای جلوگیری از دومین حمله قلبی در افرادی که یک بار دچار قلبی شدهاند، کاربرد دارد. ممکن است در شرایط دیگری نیز پزشکتان این دارو را برایتان تجویز کند. به همین علت آن را را یک مسدودکننده بتا میشناسند. با مسدودکردن این تکانهها، به قلب کمک میکند تا منظمتر و مؤثرتر بزند و در نتیجه بار کاری قلب کاهش یابد.
چگونگی مصرف
مقادیر متفاوتی از پروپرانولول برای علل مختلف تجویز میشود. شکل طولانی اثر پروپرانولول معمولاً روزی یک بار مصرف میشود. مهم است که دارو را هر روز ساعت معینی بخورید. معمولاً بهتر است دارو را صبح پیش از صبحانه مصرف کنید تا فراموش نکنید. پروپرانولول را میتوان با یا بدون غذا مصرف کرد. هر روز پیش از خوردن پروپرانولول نبضتان را بشمارید و فشارتان را اندازه بگیرید اگر کمتر از 60 در دقیقه بود، یا فشار سیستولی (عدد بالایی) کمتر از 90 میلیمتر جیوه بود، پیش از خوردن داروی آن روز با پزشکتان مشورت کنید. هیچگاه بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید مصرفش کنید. البته اگر کمتر از 8 ساعت تا نوبت بعدی مصرف دارو رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم داروییتان بازگردید. اگر بیش از یک نوبت در روز پروپرانولول مصرف میکنید، اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دارو رسیده است، نوبت فراموش شده را مصرف نکنید. مقدار دارو را دو برابر نکنید و دارو را بدون هماهنگی با پزشکتان قطع نکنید. با قطع مصرف پروپرانولول ممکن است در معرض خطر یک حمله قلبی باشید. در اکثر مواردی که پروپرانولول تجویز میشود، بیماری را مهار میکند و نه درمان. و این بدین معناست که ممکن است لازم باشد چندین سال یا تا پایان زندگی آن را مصرف کنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هر یک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف آتنولول را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: اشکال در تنفس تنگی نفس، یا خسخس سینه؛ سرد شدن کف دست و پا؛ ضربان قلب زیر60 در دقیقه؛ سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم در هنگام بلند شدن از حالت خوابیده با نشسته با تورم دستها و پاها یا افزایش وزن ناگهانی (1/5 کیلو در 48-28 ساعت)؛ افسردگی، گیجی، یا توهم (شنیدن، دیدن، یا احساس چیزهایی که وجود ندارند)؛ درد قفسه سینه، مفاصل یا کمر؛ تب؛ گلودرد؛ بثورات جلدی؛ یا هرگونه کبودی که یا خونریزی غیرعادی. نشانههای زیر تا هنگام عادت کردن بدنتان با دارو ممکن است مشاهده شوند: خواب آلودگی، خستگی، مشکل در خوابیدن، اضطراب، یبوست یا اسهال، کابوس، یا کاهش توانایی جنسی، اگر این علایم ادامه یافتند یا مشکل ساز شدند، وضعیت را با پزشکتان در میان بگذارید.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آتنولول، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به آتنولول یا دیگر داروهای مسدودکننده بتا
بارداری یا شیردهی
مصرف داروهای دیگر، به ویژه تزریقات حساسیتزدایی، کافئین، داروهای آسم (آمینوفیلین، دیفیلین، اکستریفیلین، تئوفیلین)، داروهای دیابت (انسولین، داروهای خوراکی پایینآورنده قند)، دیگر داروهای کاهنده فشار خون (مسدود کنندههای کانالهای کلسیمی، کلونیدین، گوانابنز)، کوکائین، یا مهارکنندههای مونوآمیناکسیداز (فورازولیدون، ایزوکاربوکسازید، فنلزین، سلجیلین، ترانیل سیپرومین، پروکاربازین).
سابقه یا ابتلا به حساسیت، آسم، یا آمفیزم؛ مشکلات احتقانی قلب؛ بیماری قند؛ پرکاری تیرویید؛ افسردگی؛ یا بیماریهای کلیوی یا کبدی. اگر بیماری قند دارید، پروپرانولول ممکن است قند خون شما را افزایش دهد و نیز ممکن است علایم افت قند خون را مخفی کند. اگر دچار حساسیت باشید با مصرف پروپرانولول واکنشهای حساسیتیتان ممکن است تشدید شود.
در هنگام مصرف توصیه میشود
به طور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بهبودیتان را زیر نظر داشتهباشید.
در مورد میزان فعالیت قابل قبول براساس، وضعیت بدنیتان با پزشکتان مشورت کنید. پروپرانولول ممکن است درد قفسه سینه را کاهش دهد یا از آن جلوگیری کند و در نتیجه باعث شود تا از آن حد که برایتان بیخطر است فعالتر باشید. که این خود موجب درد قفسه سینه و علایم جدی دیگر میشود.
وزنتان را نسبت به قد و استخوانبندیتان در یک محدوده مناسب نگه دارید. در صورت نیاز برای کاهش وزن از پزشکتان کمک بگیرید.
اگر برای کاهش فشار خون پروپرانولول مصرف میکنید، مصرف سدیم (نمک) خود را محدود کنید. از پزشکتان درخواست کنید دستورات تغذیهای در اختیارتان بگذارد یا شما را به یک متخصص تغذیه معرفی کند.
اگر سیگاری هستید، سیگار را ترک کنید، از پزشکتان بخواهید شما را به یک مشاور یا گروه ترک سیگار معرف کند.
الکل ننوشید.
از وضعیت خوابیده به نشسته یا ایستاده و یا از حالت نشسته به ایستاده آرام تغییر وضعیت دهید تا دچار سرگیجه، سیاهی رفتن چشم یا غش نشوید.
در هوای سرد لباس گرمتر بپوشید، چرا که پروپرانولول ممکن است شما را به سرما حساستر کند.
قرصهای طولانی رهش را یکجا ببلعید؛ آنها را نشکنید یا خرد نکنید.
قرصهای معمولی را در صورت مشکل در بلع میتوانید خرد کرده و با نصف قاشق مربا یا پودینگ مخلوط کنید.
محلول خوراکی را با مقداری نوشیدنی یا غذای نیمه جامد مخلوط کرده، سپس استفاده کنید.
برای روزهای تعطیل مقدارکافی دارو در دسترس داشته باشید.
یک برگه شناسایی پزشکی که نشان دهد پروپرانولول مصرف میکنید به همراه داشته باشید.
پزشکان دیگر را از اینکه پروپرانولول مصرف میکنید مطلع سازید؛ زیرا ممکن است بر روی برخی آزمونهای آزمایشگاهی اثر بگذارد یا موجب بروز واکنش به دنبال تزریقات مربوط به حساسیتزدایی شود.
پروپرانولول را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نورمستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط پروپرانولول فاسد میشود).
در هنگام مصرف نباید
تا مشخصشدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگی کنید یا با وسایل خطرناک کار کنید. اگر خوابآلودگی یا سرگیجه مشکل ساز شد، با پزشکتان مشورت کنید.
بدون مشورت با پزشکتان دارویی مصرف کنید؛ به ویژه داروهای محرک و داروهای سرفه یا سرماخوردگی که بدون تجویز پزشک قابل تهیه هستند.
در مورد این دارو
پروپرانولول به علل گوناگونی مثل کاهش فشارخون؛ تسکین درد قلبی؛ پیشگیری از سردردهای میگرنی؛ و درمان بینظمی ضربان قلب تجویز میشود. همچنین برای جلوگیری از دومین حمله قلبی در افرادی که یک بار دچار قلبی شدهاند، کاربرد دارد. ممکن است در شرایط دیگری نیز پزشکتان این دارو را برایتان تجویز کند. به همین علت آن را را یک مسدودکننده بتا میشناسند. با مسدودکردن این تکانهها، به قلب کمک میکند تا منظمتر و مؤثرتر بزند و در نتیجه بار کاری قلب کاهش یابد.
چگونگی مصرف
مقادیر متفاوتی از پروپرانولول برای علل مختلف تجویز میشود. شکل طولانی اثر پروپرانولول معمولاً روزی یک بار مصرف میشود. مهم است که دارو را هر روز ساعت معینی بخورید. معمولاً بهتر است دارو را صبح پیش از صبحانه مصرف کنید تا فراموش نکنید. پروپرانولول را میتوان با یا بدون غذا مصرف کرد. هر روز پیش از خوردن پروپرانولول نبضتان را بشمارید و فشارتان را اندازه بگیرید اگر کمتر از 60 در دقیقه بود، یا فشار سیستولی (عدد بالایی) کمتر از 90 میلیمتر جیوه بود، پیش از خوردن داروی آن روز با پزشکتان مشورت کنید. هیچگاه بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید مصرفش کنید. البته اگر کمتر از 8 ساعت تا نوبت بعدی مصرف دارو رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم داروییتان بازگردید. اگر بیش از یک نوبت در روز پروپرانولول مصرف میکنید، اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دارو رسیده است، نوبت فراموش شده را مصرف نکنید. مقدار دارو را دو برابر نکنید و دارو را بدون هماهنگی با پزشکتان قطع نکنید. با قطع مصرف پروپرانولول ممکن است در معرض خطر یک حمله قلبی باشید. در اکثر مواردی که پروپرانولول تجویز میشود، بیماری را مهار میکند و نه درمان. و این بدین معناست که ممکن است لازم باشد چندین سال یا تا پایان زندگی آن را مصرف کنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هر یک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف آتنولول را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: اشکال در تنفس تنگی نفس، یا خسخس سینه؛ سرد شدن کف دست و پا؛ ضربان قلب زیر60 در دقیقه؛ سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم در هنگام بلند شدن از حالت خوابیده با نشسته با تورم دستها و پاها یا افزایش وزن ناگهانی (1/5 کیلو در 48-28 ساعت)؛ افسردگی، گیجی، یا توهم (شنیدن، دیدن، یا احساس چیزهایی که وجود ندارند)؛ درد قفسه سینه، مفاصل یا کمر؛ تب؛ گلودرد؛ بثورات جلدی؛ یا هرگونه کبودی که یا خونریزی غیرعادی. نشانههای زیر تا هنگام عادت کردن بدنتان با دارو ممکن است مشاهده شوند: خواب آلودگی، خستگی، مشکل در خوابیدن، اضطراب، یبوست یا اسهال، کابوس، یا کاهش توانایی جنسی، اگر این علایم ادامه یافتند یا مشکل ساز شدند، وضعیت را با پزشکتان در میان بگذارید.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف آتنولول، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به آتنولول یا دیگر داروهای مسدودکننده بتا
بارداری یا شیردهی
مصرف داروهای دیگر، به ویژه تزریقات حساسیتزدایی، کافئین، داروهای آسم (آمینوفیلین، دیفیلین، اکستریفیلین، تئوفیلین)، داروهای دیابت (انسولین، داروهای خوراکی پایینآورنده قند)، دیگر داروهای کاهنده فشار خون (مسدود کنندههای کانالهای کلسیمی، کلونیدین، گوانابنز)، کوکائین، یا مهارکنندههای مونوآمیناکسیداز (فورازولیدون، ایزوکاربوکسازید، فنلزین، سلجیلین، ترانیل سیپرومین، پروکاربازین).
سابقه یا ابتلا به حساسیت، آسم، یا آمفیزم؛ مشکلات احتقانی قلب؛ بیماری قند؛ پرکاری تیرویید؛ افسردگی؛ یا بیماریهای کلیوی یا کبدی. اگر بیماری قند دارید، پروپرانولول ممکن است قند خون شما را افزایش دهد و نیز ممکن است علایم افت قند خون را مخفی کند. اگر دچار حساسیت باشید با مصرف پروپرانولول واکنشهای حساسیتیتان ممکن است تشدید شود.
در هنگام مصرف توصیه میشود
به طور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بهبودیتان را زیر نظر داشتهباشید.
در مورد میزان فعالیت قابل قبول براساس، وضعیت بدنیتان با پزشکتان مشورت کنید. پروپرانولول ممکن است درد قفسه سینه را کاهش دهد یا از آن جلوگیری کند و در نتیجه باعث شود تا از آن حد که برایتان بیخطر است فعالتر باشید. که این خود موجب درد قفسه سینه و علایم جدی دیگر میشود.
وزنتان را نسبت به قد و استخوانبندیتان در یک محدوده مناسب نگه دارید. در صورت نیاز برای کاهش وزن از پزشکتان کمک بگیرید.
اگر برای کاهش فشار خون پروپرانولول مصرف میکنید، مصرف سدیم (نمک) خود را محدود کنید. از پزشکتان درخواست کنید دستورات تغذیهای در اختیارتان بگذارد یا شما را به یک متخصص تغذیه معرفی کند.
اگر سیگاری هستید، سیگار را ترک کنید، از پزشکتان بخواهید شما را به یک مشاور یا گروه ترک سیگار معرف کند.
الکل ننوشید.
از وضعیت خوابیده به نشسته یا ایستاده و یا از حالت نشسته به ایستاده آرام تغییر وضعیت دهید تا دچار سرگیجه، سیاهی رفتن چشم یا غش نشوید.
در هوای سرد لباس گرمتر بپوشید، چرا که پروپرانولول ممکن است شما را به سرما حساستر کند.
قرصهای طولانی رهش را یکجا ببلعید؛ آنها را نشکنید یا خرد نکنید.
قرصهای معمولی را در صورت مشکل در بلع میتوانید خرد کرده و با نصف قاشق مربا یا پودینگ مخلوط کنید.
محلول خوراکی را با مقداری نوشیدنی یا غذای نیمه جامد مخلوط کرده، سپس استفاده کنید.
برای روزهای تعطیل مقدارکافی دارو در دسترس داشته باشید.
یک برگه شناسایی پزشکی که نشان دهد پروپرانولول مصرف میکنید به همراه داشته باشید.
پزشکان دیگر را از اینکه پروپرانولول مصرف میکنید مطلع سازید؛ زیرا ممکن است بر روی برخی آزمونهای آزمایشگاهی اثر بگذارد یا موجب بروز واکنش به دنبال تزریقات مربوط به حساسیتزدایی شود.
پروپرانولول را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نورمستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط پروپرانولول فاسد میشود).
در هنگام مصرف نباید
تا مشخصشدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگی کنید یا با وسایل خطرناک کار کنید. اگر خوابآلودگی یا سرگیجه مشکل ساز شد، با پزشکتان مشورت کنید.
بدون مشورت با پزشکتان دارویی مصرف کنید؛ به ویژه داروهای محرک و داروهای سرفه یا سرماخوردگی که بدون تجویز پزشک قابل تهیه هستند.
RE: ❖ بــانک دـ ارو ❖ - ( lιεβ ) - 13-08-2014
افلوکساسین
در مورد این دارو
افلوکساسین یک داروی ضد باکتری رایج است که برای درمان انواع گوناگون از عفونتها، مثل عفونتهای پوست و بافتهای نرم، برونشیت، سینهپهلو (پنومونی)، عفونتهای دستگاه ادراری، اسهال، پروستاتیت (التهاب پروستات) و نیز عفونتهای ناشی از کلامیدیا و گتوکوکها (سوزاک) تجوز میشود.
چگونگی مصرف
افلوکساسین را میتوان با یا بدون غذا مصرف کرد، ولی در هر صورت باید همراه با یک لیوان پر از آب باشد. اگر با شکم خالی معدهتان ناراحت شد، دارو را با غذا بخورید. بهتر است دارو در طی شبانهروز در نوبتهایی با فواصل یکسان مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقی بماند. مثلاً، اگر لازم است روزی 2 نوبت افلوکساسین مصرف کنید، میشود هر 12 ساعت (مثلاً 7 صبح و 7 شب یا 8 صبح یا 8 شب). اگر این با برنامه کاری یا خواب شما تداخل دارد، برای تعیین یک برنامه مناسبتر از پزشکتان کمک بخواهید. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتی اگر احساس بهبودی کنید. اگر پیش از اتمام دارویتان، درمان را قطع کنید، ممکن است علایمتان عود کند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارویی معمولتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هر یک از علایم زیر با پزشکتان تماس بگیرید: تشویش، گیجی، لرزش دست، توهم، رفتار غیرطبیعی، بثورات جلدی یا خارش، کمردرد، ادرار خونی یا کدر، تب، یا تورم پاها یا ساقها. علایم دیگری نیز ممکن است روی دهند، ولی فقط در صورتی که مشکلساز شوند نیاز است با پزشک مطرح شوند: گیجی، خوابآلودگی، سیاهی رفتن چشم، سردرد، بیخوابی، دل پیچه، تهوع و استفراغ، اسهال یا افزایش حساسیت به نور آفتاب.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف افلوکاسین، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به افلوکاسین یا دیگر آنتیبیوتیکهای فلوروکینولون
سن کمتر از 18 سال
بارداری یا شیردهی
مصرف داروهای دیگر، به ویژه گشادکنندههای برونش (آمینوفیلین، اکستریفیلین، یا تئوفیلین)، آنتیاسیدها، قرص آهن، یا سوکرالفات، کافئین، دیدانوزین، یا ضد انعقادها (رقیقکنندههای خون نظیر وارفارین)
سابقه یا ابتلا به صرع یا بیماریهای کلیوی یا کبدی
در هنگام مصرف توصیه میشود
حتی در صورت احساس بهبودی، دارو را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدنتان درمان شده، از عود بیماری جلوگیری شود. روزی هشت لیوان آب بنوشید، مگر آنکه پزشکتان دستور دیگری داده باشد. افلوکاسین را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگهداری کنید (در این شرایط افلوکاسین فاسد میشود). از نور مستقیم آفتاب بین ساعات 10 صبح تا 3 بعداظهر و استفاده از لامپ آفتابی، و دیگر وسایل برنزهکننده بپرهیزید. مناطق در معرض نور پوست بدنتان را با یک لوسیون ضد آفتاب با قدرت حفاظتی (SPF) حداقل 15 محافظت کنید. اگر ظرف 3 روز از درمان با افلوکاسین احساس بهبودی نمیکنید، با پزشکتان مشورت کنید.
در هنگام مصرف نباید
آنتیاسید، سوکرالفات، داروهای حاوی روی یا آهن مصرف کنید. بین مصرف این داروها و افلوکاسین حداقل 2 ساعت باید فاصله باشد.
تا پیش از مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگی کنید یا به کارهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند بپردازید. این دارو در برخی بیماران موجب خوابآلودگی، سرگیجه، یا سیاهی رفتن چشم میشود.
دارو را بعد از تاریخ مصرفش استفاده کنید.
پیش از اتمام دارو مصرفش را قطع کنید؛ مگر به دستور پزشکتان.
در مورد این دارو
افلوکساسین یک داروی ضد باکتری رایج است که برای درمان انواع گوناگون از عفونتها، مثل عفونتهای پوست و بافتهای نرم، برونشیت، سینهپهلو (پنومونی)، عفونتهای دستگاه ادراری، اسهال، پروستاتیت (التهاب پروستات) و نیز عفونتهای ناشی از کلامیدیا و گتوکوکها (سوزاک) تجوز میشود.
چگونگی مصرف
افلوکساسین را میتوان با یا بدون غذا مصرف کرد، ولی در هر صورت باید همراه با یک لیوان پر از آب باشد. اگر با شکم خالی معدهتان ناراحت شد، دارو را با غذا بخورید. بهتر است دارو در طی شبانهروز در نوبتهایی با فواصل یکسان مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقی بماند. مثلاً، اگر لازم است روزی 2 نوبت افلوکساسین مصرف کنید، میشود هر 12 ساعت (مثلاً 7 صبح و 7 شب یا 8 صبح یا 8 شب). اگر این با برنامه کاری یا خواب شما تداخل دارد، برای تعیین یک برنامه مناسبتر از پزشکتان کمک بخواهید. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتی اگر احساس بهبودی کنید. اگر پیش از اتمام دارویتان، درمان را قطع کنید، ممکن است علایمتان عود کند. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که به یاد آوردید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارویی معمولتان بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هر یک از علایم زیر با پزشکتان تماس بگیرید: تشویش، گیجی، لرزش دست، توهم، رفتار غیرطبیعی، بثورات جلدی یا خارش، کمردرد، ادرار خونی یا کدر، تب، یا تورم پاها یا ساقها. علایم دیگری نیز ممکن است روی دهند، ولی فقط در صورتی که مشکلساز شوند نیاز است با پزشک مطرح شوند: گیجی، خوابآلودگی، سیاهی رفتن چشم، سردرد، بیخوابی، دل پیچه، تهوع و استفراغ، اسهال یا افزایش حساسیت به نور آفتاب.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف افلوکاسین، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به افلوکاسین یا دیگر آنتیبیوتیکهای فلوروکینولون
سن کمتر از 18 سال
بارداری یا شیردهی
مصرف داروهای دیگر، به ویژه گشادکنندههای برونش (آمینوفیلین، اکستریفیلین، یا تئوفیلین)، آنتیاسیدها، قرص آهن، یا سوکرالفات، کافئین، دیدانوزین، یا ضد انعقادها (رقیقکنندههای خون نظیر وارفارین)
سابقه یا ابتلا به صرع یا بیماریهای کلیوی یا کبدی
در هنگام مصرف توصیه میشود
حتی در صورت احساس بهبودی، دارو را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدنتان درمان شده، از عود بیماری جلوگیری شود. روزی هشت لیوان آب بنوشید، مگر آنکه پزشکتان دستور دیگری داده باشد. افلوکاسین را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگهداری کنید (در این شرایط افلوکاسین فاسد میشود). از نور مستقیم آفتاب بین ساعات 10 صبح تا 3 بعداظهر و استفاده از لامپ آفتابی، و دیگر وسایل برنزهکننده بپرهیزید. مناطق در معرض نور پوست بدنتان را با یک لوسیون ضد آفتاب با قدرت حفاظتی (SPF) حداقل 15 محافظت کنید. اگر ظرف 3 روز از درمان با افلوکاسین احساس بهبودی نمیکنید، با پزشکتان مشورت کنید.
در هنگام مصرف نباید
آنتیاسید، سوکرالفات، داروهای حاوی روی یا آهن مصرف کنید. بین مصرف این داروها و افلوکاسین حداقل 2 ساعت باید فاصله باشد.
تا پیش از مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگی کنید یا به کارهایی که نیاز به هوشیاری کامل دارند بپردازید. این دارو در برخی بیماران موجب خوابآلودگی، سرگیجه، یا سیاهی رفتن چشم میشود.
دارو را بعد از تاریخ مصرفش استفاده کنید.
پیش از اتمام دارو مصرفش را قطع کنید؛ مگر به دستور پزشکتان.
RE: ❖ بــانک دـ ارو ❖ - ( lιεβ ) - 13-08-2014
سفوروکسیم
در مورد این دارو
سفوروکسیم یک آنتیبیوتیک سفالوسپورینی است. این آنتیبیوتیک در درمان تعداد زیادی از بیماریها، مثل عفونتهای تنفسی، عفونت گوش میانی، عفونت پوست و بافت نرم، سینوزیت، و عفونتهای ادراری تناسلی مؤثر است. سفوروکسیم همچنین برای جلوگیری از عفونت در بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار گرفتهاند و در افرادی که به هر علت مستعد عفونت هستند استفاده میشود.
چگونگی مصرف
قرصهای سفوروکسیم را میتوان با شکم خالی مصرف کرد، یا میتوان برای جلوگیری از دل بهم خوردگی آن را با غذا خورد. البته، سوسپانسیون خوراکی را بهتر است با شکم خالی حداقل 2 ساعت پیش از غذا یا 1 ساعت پس از غذا مصرف کرد. بهتر است دارو در نوبتهایی با فواصل یکسان در طی شبانهروز مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقی بماند. مثلاً اگر قرار است دو بار در روز مصرف شود، هر 12 ساعت (مثلاً 8 صبح و 8 شب). اگر این برنامه با فعالیتهای کاری و خواب شما تداخل دارد، در تعیین یک برنامه زمانی مناسبتر از پزشکتان کمک بگیرید. مهم است که دارو سر وقت و بهطور کامل استفاده شود، حتی اگر احساس بهبودی میکنید. اگر پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید ممکن است علایمتان مجدداً عود کند. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که به یاد آوردید مصرف کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم داروییتان برگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هریک از علایم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید: کبودی یا خونریزی غیرعادی، درد مفاصل، اسهال، درد شکمی، تهوع و استفراغ، زخمهای دهانی یا زبانی، خارش یا ترشح واژن، یا پلاکهای سفید در دهان یا روی زبان. یک واکنش حساسیتی نادر به سفوروکسیم آنافیلاکسی است که به مراقبت پزشکی فوری نیاز دارد، از آنجا که آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت میکند، در صورت بروز تورم لبها و دور چشمها، بثورات جلدی، کهیر، تورم پوستی، تب، غش ناگهانی، ضربان قلب تند، یا خسخس سینه، یا مشکل تنفسی، بلافاصله مصرف آنتیبیوتیک را قطع کرده و با یک مرکز خدمات اورژانس پزشکی تماس بگیرید.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف سفوروکسیم، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارندهها، رنگهای خوراکی، یا داروهای دیگر به ویژه آنتیبیوتیکها (پنیسیلینها یا سفالوسپورینها).
بارداری یا شیردهی.
مصرف مشروبات الکلی.
مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن و آسپیرین) ضدانعقادها (رقیقکنندههای خون نظیر وارفارین)، پروبنسید (یک داروی درمان نقرس).
ابتلا به مشکلات خونریزیدهنده (نظیر زخم معده، هموفیلی، و کمبود پلاکتی)؛ کولیت (التهاب روده بزرگ) یا بیماریهای کلیوی و کبدی یا سابقه هریک از موارد مذکور.
در هنگام مصرف توصیه میشود
حتی در صورت احساس بهبودی، داروی تجویز شده را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدنتان درمان شده، از عود بیماری جلوگیری شود.
سفوروکسیم را دور از دسترس کودکان، دور از گرما، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط سفوروکسیم فاسد میشود). سوسپانسیون پس از تهیه باید در یخچال نگهداری شود و ظرف 14 روز استفاده شود. پیش از مصرف شیشه را به خوبی تکان دهید.
از پیمانه داخل جعبه دارو برای اندازهگیری مقدار دارو استفاده کنید.
اگر در بلعیدن قرصهای سفوروکسیم مشکل داشتید، قرصها را خرد کرده با کمی غذا مثل پودینگ شکلات مخلوط کنید؛ برای رفع مزه تلخ دارو نیز به دنبالش مقداری مایع طعمدار مثل آب پرتقال یا شیرکاکائو بنوشید.
اگر ظرف 3 روز از آغاز درمان با سفوروکسیم احساس بهبود ندارید با پزشکتان مشورت کنید.
در هنگام مصرف نباید
سفوروکسیم تاریخ مصرف گذشته را استفاده کنید.
پیش از اتمام دارو آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشک
در مورد این دارو
سفوروکسیم یک آنتیبیوتیک سفالوسپورینی است. این آنتیبیوتیک در درمان تعداد زیادی از بیماریها، مثل عفونتهای تنفسی، عفونت گوش میانی، عفونت پوست و بافت نرم، سینوزیت، و عفونتهای ادراری تناسلی مؤثر است. سفوروکسیم همچنین برای جلوگیری از عفونت در بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار گرفتهاند و در افرادی که به هر علت مستعد عفونت هستند استفاده میشود.
چگونگی مصرف
قرصهای سفوروکسیم را میتوان با شکم خالی مصرف کرد، یا میتوان برای جلوگیری از دل بهم خوردگی آن را با غذا خورد. البته، سوسپانسیون خوراکی را بهتر است با شکم خالی حداقل 2 ساعت پیش از غذا یا 1 ساعت پس از غذا مصرف کرد. بهتر است دارو در نوبتهایی با فواصل یکسان در طی شبانهروز مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقی بماند. مثلاً اگر قرار است دو بار در روز مصرف شود، هر 12 ساعت (مثلاً 8 صبح و 8 شب). اگر این برنامه با فعالیتهای کاری و خواب شما تداخل دارد، در تعیین یک برنامه زمانی مناسبتر از پزشکتان کمک بگیرید. مهم است که دارو سر وقت و بهطور کامل استفاده شود، حتی اگر احساس بهبودی میکنید. اگر پیش از اتمام دارویتان آن را قطع کنید ممکن است علایمتان مجدداً عود کند. اگر یک نوبت را فراموش کردید ، به مجردی که به یاد آوردید مصرف کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی رسیده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم داروییتان برگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هریک از علایم زیر بلافاصله با پزشکتان تماس بگیرید: کبودی یا خونریزی غیرعادی، درد مفاصل، اسهال، درد شکمی، تهوع و استفراغ، زخمهای دهانی یا زبانی، خارش یا ترشح واژن، یا پلاکهای سفید در دهان یا روی زبان. یک واکنش حساسیتی نادر به سفوروکسیم آنافیلاکسی است که به مراقبت پزشکی فوری نیاز دارد، از آنجا که آنافیلاکسی به سرعت پیشرفت میکند، در صورت بروز تورم لبها و دور چشمها، بثورات جلدی، کهیر، تورم پوستی، تب، غش ناگهانی، ضربان قلب تند، یا خسخس سینه، یا مشکل تنفسی، بلافاصله مصرف آنتیبیوتیک را قطع کرده و با یک مرکز خدمات اورژانس پزشکی تماس بگیرید.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف سفوروکسیم، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به هر نوع ماده غذایی، نگهدارندهها، رنگهای خوراکی، یا داروهای دیگر به ویژه آنتیبیوتیکها (پنیسیلینها یا سفالوسپورینها).
بارداری یا شیردهی.
مصرف مشروبات الکلی.
مصرف داروهای دیگر، به ویژه داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی (مثل ایبوپروفن و آسپیرین) ضدانعقادها (رقیقکنندههای خون نظیر وارفارین)، پروبنسید (یک داروی درمان نقرس).
ابتلا به مشکلات خونریزیدهنده (نظیر زخم معده، هموفیلی، و کمبود پلاکتی)؛ کولیت (التهاب روده بزرگ) یا بیماریهای کلیوی و کبدی یا سابقه هریک از موارد مذکور.
در هنگام مصرف توصیه میشود
حتی در صورت احساس بهبودی، داروی تجویز شده را تا آخر مصرف کنید تا عفونت بدنتان درمان شده، از عود بیماری جلوگیری شود.
سفوروکسیم را دور از دسترس کودکان، دور از گرما، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگه دارید (در این شرایط سفوروکسیم فاسد میشود). سوسپانسیون پس از تهیه باید در یخچال نگهداری شود و ظرف 14 روز استفاده شود. پیش از مصرف شیشه را به خوبی تکان دهید.
از پیمانه داخل جعبه دارو برای اندازهگیری مقدار دارو استفاده کنید.
اگر در بلعیدن قرصهای سفوروکسیم مشکل داشتید، قرصها را خرد کرده با کمی غذا مثل پودینگ شکلات مخلوط کنید؛ برای رفع مزه تلخ دارو نیز به دنبالش مقداری مایع طعمدار مثل آب پرتقال یا شیرکاکائو بنوشید.
اگر ظرف 3 روز از آغاز درمان با سفوروکسیم احساس بهبود ندارید با پزشکتان مشورت کنید.
در هنگام مصرف نباید
سفوروکسیم تاریخ مصرف گذشته را استفاده کنید.
پیش از اتمام دارو آن را قطع کنید، مگر به دستور پزشک
RE: ❖ بــانک دـ ارو ❖ - Dead Silence - 13-08-2014
نام علمی دارو (ژنریک): اوکالیپتوس
گروه دارویی:Herbal /داروهای گیاهی
Eucalyptus obliqua نام علمی گیاه : Eucalyptus spp به معنی گونه های مختلف اکالیپتوس از جمله:
این گیاه برای درمان التهاب سینه، ریه ها، بینی و گلو بکار می رود و می تواند برخی از گونه های باکتری و
همچنین برخی از انواع قارچها را از بین ببرد. وقتی ازاین گیاه دارویی برای مصرف موضعی استفاده می کنید،
می تواند درد رماتیسمی را تسکین بخشد. قبل از مصرف این دارو با پزشک معالج خود مشورت و از دستورات ایشان پیروی کنید..
.
RE: ❖ بــانک دـ ارو ❖ - ( lιεβ ) - 14-08-2014
علت بیماری : منظور از سنگینی معده یا روده ماندن مدفوع در امعاء است که استحکامی هم نیافته علامت این سنگینی ، کم شدن اشتهاء، سرگیجه است و اگر سنگینی در بالای ناف حس شود از معده یا روده بزرگ است و اگر در زیر ناف باشد از روده کوچک است. اگر اثار اخلاط دیده نشود از پرخوری با بهم خوراکی(روی هم غذا خوردن) است اگر اثار اخلاط دیده شود از بدی کار معده است که در گوارش غذا و یا دفع غذا دچار مشکل شده است
علائم بیماری : احساس سنگینی در شکم و کم شدن اشتها ، احساس نامساعد بودن وضعیت شکم و معده
نام دارو : داروی سنگینی معده
خواص دارو : این دارو با تاثیر گذاری بر روی پرزهای معده و همچنین بافت داخلی ان باعث فعال شدن آنها میشود، همچنین در هضم غذا به معده کمک میکند در نتیجه باعث عملکرد بهتر معده میشود
نام : گلابی ( کمثری )
خواص : گلابی Pear نام علمی Pirus communis گیاه شناسی گلابی درختی است كه بلندی آن به حدود 10 متر می رسد و بیشتر در مناطق سردسیر و كوهستانی می ریود . این درخت بومی مناطق جنوبی دریای خزر می باشد . ریشه گلابی عمیق است برگهای آن صاف و دندانه دارمی باشدگلهای گلابی سفید رنگ مایل به صورتی و بصورت خوشه ای است . میوه درخت گلابی مخروطی شكل ، گوشتدار ، شیرین و یا ترش و شیرین و برد است از تمام قسمتهای گلابی مانند برگهای جوان ،پوست وس اقه میوه آن استفاده طبی بعمل می آید . خواص میوه گلابی گلابی از نظر طب قدیم ایران گرم و تر است 1)گلابی سنگ مجاری ادرار را دفع می كند 2)آرام بخش و تب بر است 3)در رفع عفونت مجرای ادرار موثر است 4)مقوی بدن است 5)تشنگی را برطرف می كند 6)سوزش مثانه و مجرای ادرار را رفع می كند 7)چون قند گلابی (لوز ) است بنبراین آنهایی كه مبتلا به مرض قند هستند می توانند از آن استفاده كنند و برای آنها مضر نیست 8)برای دفع سموم بدن بسیار موثر است 9)برای پائین آوردن فشار خون باید مدت چند روز فقط گلابی مصرف كنید و غذای دیگر نخورید . البته این رژیم باید تحت نظر دكتر انجام گیرد و با اجازه پزشك متخصص باشد خواص دیگر قسمت های درخت گلابی برگ وشكوفه درخت گلابی از نظر طب قدیم ایران سرد و خشك است 1-شكوفه درخت گلابی مقوی معده است و خونریزی و اسهال را بند می آورد 2-در مورد ورم چشم از ضماد شكوفه گلابی استفاده كنید 3-تخم گلابی ضد كرم معده و روده لست 4-دم كرده برگ گلابی برای رفع اسهال مفید است 5-برای دفع سنگ كلیه 50 گرم برگ گلابی را با 50 گرم پوست سیب در یك لیتر آب جوش ریخته و بمدت 20 دقیقه دم كنید و آنرا بتدریج بنوشید 6-برای شستشوی زخم ها 50 رگم پوست ساقه درخت گلابی را در یك لیتر آب ریخته و بگذاری چند دقیقه بجوشد و سپس آنرا كم كم بنوشید. خواص گلابی از نظر احادیث : روایت شده گلابی بخورید زیرا دل را جلا میدهد و به اذن خدا دردهای درون را فرو مینشاند و معده را دباغی میکند گلابی و به با هم برادرند و در هنگام سیری مفیدتر از ناشتا هستند و کسیکه سنگینی و غش به او برسد باید ناشتا و قبل از غذای صبح بخورد
RE: ❖ بــانک دـ ارو ❖ - ( lιεβ ) - 14-08-2014
سایمتیدین
(نام تجاری: Lagamet)
گروه دارویی: آنتاگونیست گیرنده (H2)
گروه درمانی: ضد زخم و اسید معده
شکل دارویی: شربت , قرص , آمپول 200 میلی گرمی
مصرف در دوران حاملگی: گروه B
موارد مصرف: زخم معده , برگشت مواد معده به مری , التهاب و اختلال در معده
میزان مصرف: 2 قرص 2 بار در روز
موارد مانع: حساسیت شدید
عوارض جانبی: سردرد , اسهال , سرگیجه , کاهش میل جنسی , درد عضلانی , بلوک قلبی
توجهات: بهتر است دارو با غذا مصرف شود.آزمایش خون (CBC) در حین درمان انجام شود.
آموزش: بهتر است از رانندگی اجتناب شود تا زمان بهبودی کامل , مصرف دارو را ادامه دهید.
شرایط نگهداری: در دمای اتاق نگهداری شود.
(نام تجاری: Lagamet)
گروه دارویی: آنتاگونیست گیرنده (H2)
گروه درمانی: ضد زخم و اسید معده
شکل دارویی: شربت , قرص , آمپول 200 میلی گرمی
مصرف در دوران حاملگی: گروه B
موارد مصرف: زخم معده , برگشت مواد معده به مری , التهاب و اختلال در معده
میزان مصرف: 2 قرص 2 بار در روز
موارد مانع: حساسیت شدید
عوارض جانبی: سردرد , اسهال , سرگیجه , کاهش میل جنسی , درد عضلانی , بلوک قلبی
توجهات: بهتر است دارو با غذا مصرف شود.آزمایش خون (CBC) در حین درمان انجام شود.
آموزش: بهتر است از رانندگی اجتناب شود تا زمان بهبودی کامل , مصرف دارو را ادامه دهید.
شرایط نگهداری: در دمای اتاق نگهداری شود.
RE: ❖ بــانک دـ ارو ❖ - ( lιεβ ) - 14-08-2014
تیمولول
در مورد این دارو
تیمولول به علل گوناگونی مثل کاهش فشارخون؛ درد قلبی؛ پیشگیری از سردردهای میگرنی؛ و درمانی بینظمی ضربان قلب تجویز میشود. همچنین برای جلوگیری از دومین حمله قلبی در افرادی که یک بار دچار حمله قلبی شدهاند، کاربرد دارد. ممکن است برای درمان بیماریهای دیگری نیز پزشکتان این دارو را تجویز نماید؛ تیمولول با مسدودکردن برخی پیامهای عصبی به بخشهای خاصی از بدن عمل میکند؛ به همین علت آن را یک مسدودکننده بتا میشناسند. با مسدودکردن این پیامها، تیمولول به قلب کمک میکند تا منظمتر بزند و در نتیجه بار کاری قلب کاهش یابد.
چگونگی مصرف
مقادیر متفاوتی از تیمولول برای علل مختلف تجویز میشود. تیمولول معمولاً روزی دو نوبت مصرف میشود. مهم است که دارو را هر روز سر ساعت معینی بخورید. تیمولول را میتوان با یا بدون غذا مصرف کرد. هر روز پیش از خوردن تیمولول نبضتان را بشمارید و فشارخونتان را اندازه بگیرید (اگر این کار را بلد نیستید از یک پرستار یا پزشک بخواهید تا آن را به شمار بیاموزد). اگر نبضتان زیر 60 در دقیقه یا فشارخون سیستولی (عدد بالایی) اگر از 90 میلیمتر جیوه بود، پیش از خوردن داروی آن روز با پزشکتان مشورت کنید. هیچگاه بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که آن را به یاد آورید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دارو دوبرابر نکنید و دارو را بدون هماهنگی با پزشکتان قطع نکنید. با قطع مصرف تیمولول ممکن است در معرض خطر یک حمله قلبی باشید. در اکثر مواردی که تیمولول تجویز میشود، بیماری را مهار میکند و نه درمان. و این بدین معناست که ممکن است لازم باشد چندین سال یا تا پایان زندگی آن را مصرف کنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هر یک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف تیمولول را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: اشکال در تنفس تنگی نفس، یا خس خس سینه؛ سرد شدن کف دست و پا؛ ضربان قلب زیر60 در دقیقه؛ سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم در هنگام بلند شدن از حالت خوابیده یا نشسته، تورم دستها و پاها یا افزایش وزن ناگهانی (1/5 کیلوگرم در 48-24 ساعت)؛ افسردگی، گیجی، یا توهم (شنیدن، دیدن، یا احساس چیزهایی که وجود ندارد)؛ درد قفسه سینه، مفاصل یا کمر؛ تب؛ گلودرد؛ بثورات جلدی؛ یا هرگونه کبودی یا خونریزی غیرعادی. نشانههای زیر تا هنگام عادت کردن بدنتان با دارو ممکن است مشاهده شوند: خوابآلودگی، خستگی، مشکل در خوابیدن، اضطراب، یبوست یا اسهال، کابوس، یا کاهش توانای جنسی، اگر این علایم ادامه یافتند یا مشکلساز شدند، وضعیت را با پزشکتان در میان بگذارید.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف تیمولول، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به تیمولول یا دیگر داروهای مسدودکننده بتا
بارداری و شیردهی
مصرف داروهای دیگر، به ویژه تزریقات حساسیتزدایی، کافئین، داروهای آسم (آمینوفیلین، دیفلین، اکستریفیلین، تئوفیلین)، داروهای دیابت (انسولین، داروهای خوراکی پایینآورنده قند)، دیگر داروهای کاهنده فشارخون (مسدودکنندههای کانالهای کلسیمی، کلونیدین، گوانابنز)، کوکائین، یا مهارکنندههای مونوآمیناکسیداز (فورازولیدن، ایزوکاربوکسازید، فنلزین، پروکاربازین، سلژیلین، ترانیل سیپرومین).
سابقه یا ابتلا به حساسیت، آسم، یا آمفیزیم؛ مشکلات احتقانی قلب؛ بیماری قند؛ پرکاری تیرویید؛ افسردگی؛ یا بیماریهای کلیوی یا کبدی. اگر بیماری قند دارید، تیمولول ممکن است قندخون شما را افزایش دهد و نیز ممکن است علایم افت قندخون را مخفی کند. اگر دچار حساسیت باشید با مصرف تیمولول واکنشهای حساسیت شما ممکن است تشدید شود.
در هنگام مصرف توصیه میشود
بهطور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بهبودیتان را زیرنظر داشته باشد.
در مورد میزان فعالیت قابل قبول براساس وضعیت بدنیتان با پزشکتان مشورت کنید تیمولول ممکن است درد قفسه سینه را کاهش دهد یا از آن جلوگیری کند و در نتیجه باعث شود تا از آن حد که برایتان بیخطر است فعالتر باشید. که این خود موجب درد قفسه سینه و علایم جدی دیگر میشود.
وزنتان را نسبت به قد و استخوانبندیتان در یک محدوده مناسب نگاه دارید. در صورت نیاز برای کاهش وزن از پزشکتان کمک بگیرید.
اگر برای کاهش فشارخون تیمولول مصرف میکنید، مصرف سدیم (نمک) خود را محدود کنید. از پزشکتان درخواست کنید دستورات تغذیهای در اختیارتان بگذارد یا شما را به یک متخصص تغذیه معرفی کنید.
الکل ننوشید.
از وضعیت خوابیده به نشسته یا ایستاده و یا از حالت نشسته به ایستاده آرام تغییر وضعیت دهید تا دچار سرگیجه، سیاهی رفتن چشم یا غش نشوید.
در هوای سرد لباس گرمتر بپوشید، چرا که تیمولول ممکن است شما را به سرما احساستر کند.
برای روزهای تعطیل مقدار کافی دارو در دسترس داشته باشید.
یک برگه شناسایی پزشکی که نشان دهد تیمولول مصرف میکنید به همراه داشته باشید.
پزشکان دیگر را از این که تیمولول مطلع سازید؛ زیرا تیمولول ممکن است برروی برخی آزمونهای آزمایشگاهی اثر بگذارد
در هنگام مصرف نباید
تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگی کنید یا با وسایل خطرناک کار کنید. اگر خوابآلودگی یا سرگیجه مشکلساز شد، با پزشکتان مشورت کنید.
بدون مشورت با پزشکتان دارویی مصرف کنید؛ به ویژه داروهای محرک و داروهای سرفه یا سرماخوردگی که بدون تجویز پزشک قابل تهیه هستند.
در مورد این دارو
تیمولول به علل گوناگونی مثل کاهش فشارخون؛ درد قلبی؛ پیشگیری از سردردهای میگرنی؛ و درمانی بینظمی ضربان قلب تجویز میشود. همچنین برای جلوگیری از دومین حمله قلبی در افرادی که یک بار دچار حمله قلبی شدهاند، کاربرد دارد. ممکن است برای درمان بیماریهای دیگری نیز پزشکتان این دارو را تجویز نماید؛ تیمولول با مسدودکردن برخی پیامهای عصبی به بخشهای خاصی از بدن عمل میکند؛ به همین علت آن را یک مسدودکننده بتا میشناسند. با مسدودکردن این پیامها، تیمولول به قلب کمک میکند تا منظمتر بزند و در نتیجه بار کاری قلب کاهش یابد.
چگونگی مصرف
مقادیر متفاوتی از تیمولول برای علل مختلف تجویز میشود. تیمولول معمولاً روزی دو نوبت مصرف میشود. مهم است که دارو را هر روز سر ساعت معینی بخورید. تیمولول را میتوان با یا بدون غذا مصرف کرد. هر روز پیش از خوردن تیمولول نبضتان را بشمارید و فشارخونتان را اندازه بگیرید (اگر این کار را بلد نیستید از یک پرستار یا پزشک بخواهید تا آن را به شمار بیاموزد). اگر نبضتان زیر 60 در دقیقه یا فشارخون سیستولی (عدد بالایی) اگر از 90 میلیمتر جیوه بود، پیش از خوردن داروی آن روز با پزشکتان مشورت کنید. هیچگاه بیشتر از مقدار تجویز شده مصرف نکنید. از دستورات پزشکتان به دقت پیروی کنید. اگر یک نوبت را فراموش کردید، به مجردی که آن را به یاد آورید مصرفش کنید. البته اگر تقریباً موقع نوبت بعدی مصرف دارو دوبرابر نکنید و دارو را بدون هماهنگی با پزشکتان قطع نکنید. با قطع مصرف تیمولول ممکن است در معرض خطر یک حمله قلبی باشید. در اکثر مواردی که تیمولول تجویز میشود، بیماری را مهار میکند و نه درمان. و این بدین معناست که ممکن است لازم باشد چندین سال یا تا پایان زندگی آن را مصرف کنید.
هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هر یک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف تیمولول را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: اشکال در تنفس تنگی نفس، یا خس خس سینه؛ سرد شدن کف دست و پا؛ ضربان قلب زیر60 در دقیقه؛ سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم در هنگام بلند شدن از حالت خوابیده یا نشسته، تورم دستها و پاها یا افزایش وزن ناگهانی (1/5 کیلوگرم در 48-24 ساعت)؛ افسردگی، گیجی، یا توهم (شنیدن، دیدن، یا احساس چیزهایی که وجود ندارد)؛ درد قفسه سینه، مفاصل یا کمر؛ تب؛ گلودرد؛ بثورات جلدی؛ یا هرگونه کبودی یا خونریزی غیرعادی. نشانههای زیر تا هنگام عادت کردن بدنتان با دارو ممکن است مشاهده شوند: خوابآلودگی، خستگی، مشکل در خوابیدن، اضطراب، یبوست یا اسهال، کابوس، یا کاهش توانای جنسی، اگر این علایم ادامه یافتند یا مشکلساز شدند، وضعیت را با پزشکتان در میان بگذارید.
موارد احتیاط
در صورت وجود هریک از موارد زیر پیش از مصرف تیمولول، پزشکتان را مطلع سازید:
حساسیت به تیمولول یا دیگر داروهای مسدودکننده بتا
بارداری و شیردهی
مصرف داروهای دیگر، به ویژه تزریقات حساسیتزدایی، کافئین، داروهای آسم (آمینوفیلین، دیفلین، اکستریفیلین، تئوفیلین)، داروهای دیابت (انسولین، داروهای خوراکی پایینآورنده قند)، دیگر داروهای کاهنده فشارخون (مسدودکنندههای کانالهای کلسیمی، کلونیدین، گوانابنز)، کوکائین، یا مهارکنندههای مونوآمیناکسیداز (فورازولیدن، ایزوکاربوکسازید، فنلزین، پروکاربازین، سلژیلین، ترانیل سیپرومین).
سابقه یا ابتلا به حساسیت، آسم، یا آمفیزیم؛ مشکلات احتقانی قلب؛ بیماری قند؛ پرکاری تیرویید؛ افسردگی؛ یا بیماریهای کلیوی یا کبدی. اگر بیماری قند دارید، تیمولول ممکن است قندخون شما را افزایش دهد و نیز ممکن است علایم افت قندخون را مخفی کند. اگر دچار حساسیت باشید با مصرف تیمولول واکنشهای حساسیت شما ممکن است تشدید شود.
در هنگام مصرف توصیه میشود
بهطور منظم به پزشکتان مراجعه کنید تا بهبودیتان را زیرنظر داشته باشد.
در مورد میزان فعالیت قابل قبول براساس وضعیت بدنیتان با پزشکتان مشورت کنید تیمولول ممکن است درد قفسه سینه را کاهش دهد یا از آن جلوگیری کند و در نتیجه باعث شود تا از آن حد که برایتان بیخطر است فعالتر باشید. که این خود موجب درد قفسه سینه و علایم جدی دیگر میشود.
وزنتان را نسبت به قد و استخوانبندیتان در یک محدوده مناسب نگاه دارید. در صورت نیاز برای کاهش وزن از پزشکتان کمک بگیرید.
اگر برای کاهش فشارخون تیمولول مصرف میکنید، مصرف سدیم (نمک) خود را محدود کنید. از پزشکتان درخواست کنید دستورات تغذیهای در اختیارتان بگذارد یا شما را به یک متخصص تغذیه معرفی کنید.
الکل ننوشید.
از وضعیت خوابیده به نشسته یا ایستاده و یا از حالت نشسته به ایستاده آرام تغییر وضعیت دهید تا دچار سرگیجه، سیاهی رفتن چشم یا غش نشوید.
در هوای سرد لباس گرمتر بپوشید، چرا که تیمولول ممکن است شما را به سرما احساستر کند.
برای روزهای تعطیل مقدار کافی دارو در دسترس داشته باشید.
یک برگه شناسایی پزشکی که نشان دهد تیمولول مصرف میکنید به همراه داشته باشید.
پزشکان دیگر را از این که تیمولول مطلع سازید؛ زیرا تیمولول ممکن است برروی برخی آزمونهای آزمایشگاهی اثر بگذارد
در هنگام مصرف نباید
تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگی کنید یا با وسایل خطرناک کار کنید. اگر خوابآلودگی یا سرگیجه مشکلساز شد، با پزشکتان مشورت کنید.
بدون مشورت با پزشکتان دارویی مصرف کنید؛ به ویژه داروهای محرک و داروهای سرفه یا سرماخوردگی که بدون تجویز پزشک قابل تهیه هستند.
RE: ❖ بــانک دـ ارو ❖ - ( lιεβ ) - 15-08-2014
کلرودیازپوکساید
(نام تجاری: Librium)
گروه دارویی: بنزودیازپین
گروه درمانی: ضد اضطراب
شکل دارویی: قرص 5 و 10 میلی گرمی
مصرف در دوران حاملگی: گروه D
موارد مصرف: اضطراب , محرومیت از الکل و عوارض ناشی از ترک آن
میزان مصرف: 1 تا 2 قرص 3 تا 4 بار در روز
موارد مانع: حساسیت شدید , مسمومیت شدید با الکل که در حالت کما هستند, آب سیاه چشم(گلوکوم زاویه بسته)
عوارض جانبی: خواب آلودگی ,سر درد , اختلال فکری , ادراری , مشکلات گوارشی , مشکلات تنفسی , اختلال کارکرد کبد , خشکی دهان , یبوست
توجهات: در بیماران با نارسایی ریه , پورفیری (نوعی بیماری ارثی و نادر خونی ) و بیماران دچارکاهش آلومینیوم خون با احتیاط مصرف شود.
آموزش: بعد از مصرف دارو راننگی ممنوع است.
شرایط نگهداری: در دمای معمولی اتاق نگهداری شود.
RE: ❖ بــانک دـ ارو ❖ - ( lιεβ ) - 15-08-2014
روغن کاد
(نام تجاری: Cade Oil)
گروه دارویی: روغن های پوستی
گروه درمانی: ضد عفونی کننده ها و ضد خارش پوست
شکل دارویی: توده حجیم (پماد , شامپو) , فله
مصرف در دوران حاملگی: مطالعه نشده.
موارد مصرف: در درمان موضعی اگزما , خارش و شوره سر استفاده می شود.
میزان مصرف: پماد موضعی 1 تا 2 بار روزانه
موارد مانع: مورد خاصی ندارد.
عوارض جانبی: جوش و کورک موضعی ایجاد می کند.
توجهات: روی زخم نباید استفاده شود.
آموزش: این دارو نباید با چشم در تماس باشد.
شرایط نگهداری: در جای خشک و معمولی و دور از نور نگهداری شود.