در خواب می دیدم شبی آتش گرفت این جـــان من

معشوق رفت از دست من از کف برفت ایمـان من



رویا حقیقت یافت تـــــا حسرت بمــــاند بر دلـــــم

جــــانم بسوزد در غمش گرید ز خون چشمـان من



شرح فــــــــــــراق دوست را باید شنید از آن لبی

چون می نوازد از دمش آتش زند دامــــــــــان من



روز و شبم پیوسته در این فـــــــکر می باشد چرا

رنـــــگ رخش پیدا نشد در پرده مـــــــــژگان من



خـــــــواهم گدایی بر در کویش شوم تا بنـــــــگرد

هرچند اندک گوشه ای آن یــــــار و آن جانان من



تسلیم می باشم اگر فرمـــــــان کند آن مهربـــــان

ای کاش می شد هر زمان گیرد به کف دستان من



انگشت حیرت بر دهـــــان دارم گناهم چیست این

کز من بگرداند همی رویش شه و سلطــــــان من



هر دم فـــــراقش ناله ها بر این دل بیمـــــار کرد

نوشیدن یک جـــــرعه از عشقش کند درمان من



مجنون تر از هر عاشقی در انتظــــــارم رخ دهد

لیلی رخ پنهان خود بر چشم خون گریــــــان من



یاری که در رویای من بر جـــــــانم آتش می زند

با دیدنش تابــــــان شود این دیده حیـــــــران من



ساعی غمش پنهان کند چون آرزویی بیش نیست

رویای دیدارش کند شاید گل افشان جــــــــان من

ای كاش جمله زيبای دوستت دارم

بی هيچ غرضی بر زبان ها جاری بود!

از ترس سوءتفاهم ها و غلط انديشی ها باز نمی ايستاديم،

حتی چشم داشت محبت،

به او كه دوستش داريم هديه ميداديم

جمله دوستت دارم

را به هوس آلوده نميكرديم....

سيگار كه نميكشم

هوس و بوي سيگار در سرم غوغا ميكند

سيگار كه ميكشم

بوي تو در سرم ميپيچد..

آخر همه جا به تو مي رسم !

با اينكه ميدانم ديگر هيچ گاه به تو نميرسم...

اینجا ته خط است یا آنجا ته خط است
شاید زمین شاید که آن بالا ته خط است


یک رود جاری بین شهر مردگانم من
فرقی ندارد شهر یا صحرا، ته خط است


خواب شب ماهیه تنگم خواب دریاهاست
آخر نمی فهمد مگر دریا ته خط است


وقت نوشتن بین دستم خشک شد افتاد
جان می دهد خودکار من گویا ته خط است


اینجا برای کودک شعرم دگر جا نیست
زائیده ذهنم بخواب ، لالا ته خط است