متن آهنگ پرواز از امیر تتلو

[♱ ᴠɪᴄᴛᴏʀ ♱]

اینترو

میگه که

بعضی وقتا بعضی از آدما

میبَرنت تو یه مرحله جدیدی از زندگی

خب این خیلی هم خوب

اما اگه تو اون مرحله تنها ولت کنن

این بده …

این واقعاً بده

کورس

من که مالِ پرواز نبودم خب

چرا بالامو وا کردی؟

چرا قبلاً تو خوب بودی

ولی حالا باهام سردی

تو که دَم از معرفت میزدی

چرا انقده نامردی؟ ها

من که مالِ پرواز نبودم خب

چرا بالامو وا کردی؟

چرا قبلاً تو خوب بودی

ولی حالا باهام سردی

تو که دَم از معرفت میزدی

چرا انقده نامردی؟ ها

ورس یک

دوباره خسته از مردُم شهر

خسته از اونی که تو میخوای بشی و من خودشم

دوباره رفتم پیِ الکل و سیگار

اوف کی میخواد منو جمع کنه شب

دوباره بساط جنس رو جنس و سرفه

دوباره بساط بیداری و فِسی

تو مورفین خب رقیب زیاده

ولی نمیرسه به پام گل و سیگاریو کسی

لاشو باز میکردی هی

میخوردم افسوس من هی

میدیدی حرص میخوردم هی

انجام میدادی مخصوصاً

اینه که چرا پایِ تو بشم چهل کیلو

بذار لااقل حال کنیم از سوختن

باز دمَ غریبه ها گرم

ما رو رنگ کردن ولی نفروختن

حالا بگو برنامه چیه ما گندشو دراریم

تو عینِ من نمیشی چون استایل گنگشو نداری

شهری نمونده ک..ای تنگشو ن..ایی

گل میزنیم که بیخودی سنگشو نساییم

بگو برسونن بهم یه کار غلیظ

که نمیرسه به مقصد میدونی بارِ مریض

ما تو زدن و کردن ک.. خوار حریف

پس تو اون کوچه ی قدیمی دیگه جایِ من نیست

کورس

من که مالِ پرواز نبودم خب

چرا بالامو وا کردی؟

چرا قبلاً تو خوب بودی

ولی حالا باهام سردی

تو که دَم از معرفت میزدی

چرا انقده نامردی؟

بریج یک

ببینم به نظرِ شما

آدما بدونِ هواپیما و وسایل

ممکنه بتونن پرواز کنن؟

اومم از نظر من ممکنه

ممکنه مطمئن نیستم

اما چیزی که مطمئنم اینه که

اگر هم بخوان پرواز کنن باید تنها پرواز کنن

ورس دو

میخوام تنها بمونم

با اینکه خب تنهایی روحمو تاریک میکنه

من دیگه اونجا نمیرم

برو ک..شراتو بردار کیلدِ خونمو داری که خودت

ترسِ از دست دادنِ تو

از غم نبودنت خب سخت تره

به نظرم یکی تو رو نشناسه اصلاِ خوشبخت تره

کورس

من که مالِ پرواز نبودم خب

چرا بالامو وا کردی؟

چرا قبلاً تو خوب بودی

ولی حالا باهام سردی

تو که دَم از معرفت میزدی

چرا انقده نامردی؟ ها

بریج دو

میگن کبوتر با کبوتر باز با باز

اما میتونه شرط پرواز تنهایی باشه

چطور موقع مرگ باید تنها باشی

یعنی داری میمیری رو میگم

باید تنها بری اون دنیا دیگه درسته؟

پس ببین رفتن اصلاً تنهائیه

چون اون هم بیاد که نمیشه، تو رفتی

میشه؟ نه نمیشه

ورس سه

ما سال هاست تنهاییم چون صدرو چسبیدیم

ببین خونه کاروان سرا نی که حد و مرز میدی

حواستو جمع کن، پادگان نیست که

ما سال هاست یه چیزی میزنیم میخوابیم

نزنیم بیداریم

ما سال هاست که این کاپ عن دستمونه

نه به کسی میدیمش نه زمین میذاریم

ما سال هاست همینیم

بالاییم ولی ثبات نداریم و بالانس ندیدیم

سهم پروازِ من از، سهمِ راه رفتنِ تو بیشتره

حقِ من دستت نباشه

حق تو نه دستِ من نیست

ولی باز نیشِ تو از نیشِ من نیش تره

بهتره این بحث اصلاً بیش از این پیش نره

کورس

من که مالِ پرواز نبودم خب

چرا بالامو وا کردی؟

چرا قبلاً تو خوب بودی

ولی حالا باهام سردی

تو که دَم از معرفت میزدی

چرا انقده نامردی؟

اوترو

بی معرفتیِ آدما به هم فرصتِ تنهایی میده و

تنهایی جرعت پروازه

میشه از تنهایی یه پرنده شد و پرواز کرد

Yeah Men

میخواستم اینجاشو دیگه چیزی نگم

حالِ سازه رو ببرید، ولی نشد دیگه گفتم

حالا حالِ سازه رو هم گوش ببرید، خلاص