بازی آنلاین
آپلود عکس
27-02-2013، 19:42
نوشته ای از:ارما بومبک
اگر میتوانستم یک بار دیگر به دنیا می آمدم کمترحرف میزدم بیشتر گوش میکردم.
دوستانم را برای صرف غذا به خانه دعوت میکردم حتی اگر فرش خانه ام کثیف یا لکه دار یا اگه کانپه ام سایده و فرسوده شده بود.
در اتاق پذیرایم ذرت بوداده میجویدم یا اگر کسی میخواست آتش شومینه را روشن کند نگران کثیفی خا نه ام نمیشد م .
پای صحبت های پدربزرگم می نشستم تا خاطرات جوانیش رابرایم تعریف کندودر یک شب زیبای تابستانی پنجره های اتاقم رانمیبستم تاآرایش موهایم بهم نخورد شمع هایی که به شکل رز هستندومدت ها بروی میز جا خوش کردند روشن میکردم وبه نور زیبای آنها خیره میشدم.
با فرزندم برروی چمن ها می نشستم بدون انکه نگران لکه های سبزی شوم که روی لباسم نقش میبندند.
باتماشای تلوزیون کمتر اشک میریختم وقهقه خنده سر میدادم وبا دیدن زندگی بیشتر میخندیدم.
هر وقت که احساس کسالت میکردم در رخت خواب می ماندم واز اینکه آن روز را کار نکردم فکر نمیکردم دنیا به آخر رسیده هرگز چیزی را نمیخریدم !فقط به خاطر اینکه به آن چیز احتیاج دارم یا که ضمانت آن بیشتر است .
به جای آن که بی صبرانه منطز نه ماه پایان باردازی بمانم هر لحظه این دوران را می بلعیدم چرا که شانس این را داشته ام که بهترین موجود جهان را در وجودم پرورش دهم ومعجزه خداوند را به نمایش بگذارم.
وقتی که فرزندانم باشور وحرارت مرا در آغوش میکشیدندهرگز به آنها نمیگفتم :بسه دیگه حالا برو پیش از غذا خوردن دست هایت را بشور بلکه به آنان میگفتم دوستتان دارم!
آگر شانس یک زندگی دوباره به من داده میشد هر لحظه آن را متوقف میکردم آن را با دقت نگاه میکردم به آن حیاط میدادم هرگز آنرا پس نمی دادم!
راه میان برهرچیزی که درزندگی میخواهید
این است که هم اکنون شاد باشیدواحساس شادی کنید!
{روندابیرن}
اگر میتوانستم یک بار دیگر به دنیا می آمدم کمترحرف میزدم بیشتر گوش میکردم.
دوستانم را برای صرف غذا به خانه دعوت میکردم حتی اگر فرش خانه ام کثیف یا لکه دار یا اگه کانپه ام سایده و فرسوده شده بود.
در اتاق پذیرایم ذرت بوداده میجویدم یا اگر کسی میخواست آتش شومینه را روشن کند نگران کثیفی خا نه ام نمیشد م .
پای صحبت های پدربزرگم می نشستم تا خاطرات جوانیش رابرایم تعریف کندودر یک شب زیبای تابستانی پنجره های اتاقم رانمیبستم تاآرایش موهایم بهم نخورد شمع هایی که به شکل رز هستندومدت ها بروی میز جا خوش کردند روشن میکردم وبه نور زیبای آنها خیره میشدم.
با فرزندم برروی چمن ها می نشستم بدون انکه نگران لکه های سبزی شوم که روی لباسم نقش میبندند.
باتماشای تلوزیون کمتر اشک میریختم وقهقه خنده سر میدادم وبا دیدن زندگی بیشتر میخندیدم.
هر وقت که احساس کسالت میکردم در رخت خواب می ماندم واز اینکه آن روز را کار نکردم فکر نمیکردم دنیا به آخر رسیده هرگز چیزی را نمیخریدم !فقط به خاطر اینکه به آن چیز احتیاج دارم یا که ضمانت آن بیشتر است .
به جای آن که بی صبرانه منطز نه ماه پایان باردازی بمانم هر لحظه این دوران را می بلعیدم چرا که شانس این را داشته ام که بهترین موجود جهان را در وجودم پرورش دهم ومعجزه خداوند را به نمایش بگذارم.
وقتی که فرزندانم باشور وحرارت مرا در آغوش میکشیدندهرگز به آنها نمیگفتم :بسه دیگه حالا برو پیش از غذا خوردن دست هایت را بشور بلکه به آنان میگفتم دوستتان دارم!
آگر شانس یک زندگی دوباره به من داده میشد هر لحظه آن را متوقف میکردم آن را با دقت نگاه میکردم به آن حیاط میدادم هرگز آنرا پس نمی دادم!
راه میان برهرچیزی که درزندگی میخواهید
این است که هم اکنون شاد باشیدواحساس شادی کنید!
{روندابیرن}
.jpg)
.gif "p336")
میشم
![[-]](http://www.flashkhor.com/forum/images/collapse.gif "[-]")
