<×گُــفـتـــــــ×ــــگـوے آزاد نــ×ــسخه پـَـنجـ~ــآهُ בפּ ×>

[сÜтε Đévìł ツ]

خب شروع کن نصایحتو.....

نه پند هست و نه اندرز. تنها و تنها اموختن و دونستنه. این که میگم
- به اینده اندیشه کنی.
- تمام دشواری ها و درد ها رو کنار بذار.
- به خود باوری برسی و به چیزایی که داری و بهره هایی که می تونی ازشون ببری اندیشه کنی و بزرگشون کنی
-ادما به چیزی که اندیشه می کنن در اینده میشن میرسن. به شرط تلاش و صد البته باور این که می تونن باشن!
- خنده و لبخند. مهم ترینش از دید من همین دو تا هستن. لبخند و خنده حتی به زورش. به مرور عادت خنده و لبخند میاده و به مرور این هم شادی  و خوش نودی و بی تفاوتی نسبت به غم ها و درد ها
- نگاه کردن به گذشته و حال به شکل یک درس واسه اینده
-برنامه ریزی

فرید اینایی ک میگی همش درست،ولی هیچکدوم اینا راهکار مشکل من نیستن....