『خ』『ط』 『خ』『ط』『ی』 (بروز رسانی)

[♱ ᴠɪᴄᴛᴏʀ ♱]

آمدی دیوانه ام کردی و رفتی بی وفا

با غمت هم خانه ام کردی و رفتی بی وفا

مثل شمعی بودی و با یاد خود ای نازنین

تا ابد پروانه ام کردی و رفتی بی وفا



من را به درد خود رها کردی و رفتی

دیدی که با این دل چه ها کردی و رفتی ؟

من با تمام هستی ام دل بر تو بستم

اما تو دل از من سوا کردی و رفتی

_______________________________

ای دلم زهر جدایی را بخور

چوب عمری بی وفایی را بخور

ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت

خنده دای برا خاطراتت کرد و رفت

من که گفتم این بهار افسردنی اس

من که گفتم این پرستو رفتنی است

آه عجب کاری بدستم داد دل

هم شکست و هم شکستم داد دل



دیدی ای دل عاقبت زخمت زدند

گفته بودم مردم اینجا بدند

دیدی ای دل ساقه جانت شکست

آن عزیزت عهدو پیمانت شکست

دیدی ای دل حرف من بیجا نبود

از برای عشق اینجا جا نبود

دیدی ای دل دوستیها بی بهاست

کمترین چیزی که میابی وفاست

_______________________________

شاخه ی یاسی که من دادم به دستت

بر زمین ای گل تو انداختی و رفتی

نازنین بر خاک راهت من نشستم

نیم نگاهی سرد به من کردی و رفتی



نباشی همه چیز بهم میخورد …

حالم از خودم

تعادل احساسم

دستهای خالی ام

بی وفایی دنیا و تنهایی من

_______________________________

تو از عشقت حذر کردی و رفتی

تو بی یار و کسم کردی و رفتی

در این مکاره بازار پلیدی

تو یارت را رها کردی و رفتی




ای یار جفا کرده پیوند بریده

این بود وفاداری و عهد تو ندیده

در کوی تو معروفم و از روی تو محروم

گرگ دهن آلوده و یوسف ندریده

______________________________

در غزل آمدی و من ، و تو را ما کرد

دست خوش، عشق مرا باز هویدا کردی

بی تو در عمق دل از عشق اثر هیچ نبود

تو به آن دیده مرا فاش چه رسوا کردی



ای اشک، آهسته بسوز که غم زیاد است

ای شمع، آهسته بسوز که شب دراز است

______________________________

هر چه کردم به ره عشق وفا بود ، وفا

وانچه دیدم به مکافات جفا بود ، جفا

شربت من ز کف یار الم بود ، الم

قسمت من ز در دوست بلا بود ، بلا



مرا از خودت دور کردی و رفتی

مرا زار و رنجور کردی و رفتی

من از عشق تو مست و سیراب بودم

مرا خالی از شور کردی و رفتی

من از گرمی زندگی با تو گفتم

مرا سرد و نا سور کردی و رفتی

برای تو چیدم هزاران ستاره

مرا تار و بی نور کردی و رفتی

_______________________________

ای بی وفا ز داغ تو در دل شرر فتاد

وز دیده اشک غم ز محبت ثمر فتاد

جورم چنان بدل بنمودی که قلب من

گردیده پاره پاره و از تن بدر فتاد



رفتی ولی بدان

قلبی را که شکستی گارانتی نداشت

برای همیشه سوخت

_______________________________

روزگاری دلبری کردی و رفتی

یک نگاهی سرسری کردی و رفتی

در نگاه خسته ام چه دیدی آیا ؟

فکر یار دیگری کردی و رفتی

_______________________________

رهگذری بودم تو آواره ام کردی

سرنگ عشق را تو تزریقم کردی

ساده ای بودم در این حوالی

تو آمدی کم کم آلوده ام کردی



درد دارد به خاطر کسی که با نسیمی میرود

خودت را به طوفان بزنی

_______________________________

آمدی و رفتی و دل تازه شد

های و هوی دل بلند آوازه شد

آمدی و هرچه غم آواره شد

رفتی و اندوه صد اندازه شد

_______________________________

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین

قلب را ساختی ز عشقش سرشارترین

آن که میگفت منم بهر تو غمخوار تری

چه دل آزار ترین شد، چه دل آزار ترین …





روزگاری در گوشه ای از دفترم نوشته بودم تنهایی را دوست دارم جون بی وفا نیست
اما حالا مینویسم از تنهایی بیزارم جون تنهایی یادآور لحظات بی تو بودنم است عزیز




به هرکس دل سپردم بی وفا شد
چون پابندش شدم از من جدا شد
نمیدانم از اول بی وفا بود
یا که من نازش را کشیدم بی وفا شد







میروم اما بدان یک سنگ هم خواهد شکست
آنچنان که تارو پودقلب من از هم گسست
می روم با زخم هایی مانده از یک سال سرد
آن همه برفی که آمد آشیانم را شکست
می روم اما نگویی بی وفا بود ونماند
از هجوم سایه ها دیگر نگاهم خسته است





یه روزی روزگاری دلمو دادم به یاری امیرافبی
رفتو منو تنها گذاشت انگار تو سینه اش دل نداشت
یا شایدم یکی رو داشت نه بخدا دوستم نداشت
دیدم اونو با اون یکی شونه به شونه دست به دست
میگفتن و می خندیدن صحبت میکردن یه نفس
تا دید منو از روبرو اون بی وفا چشماشو بست





















بی وفا
این روزها نه مجالی برای دلتنگی دارم
نه حوصله ات را وب سایت امیر اف بی
ولی با این همه گاه گاهی دلم هوای تو را می کند