- گفتگو آزاد نسخه 327

[†ᴾᴼᴵˢᴼᴺ†]

میگمااا تو فال میگیری؟ برا منم یکی بگیر اگه وقتشو داری!

فکر می کنم معنای این غزل روشن باشه. به قول رودکی «از آمده شاد بباید بود/از گذشته نکرد باید یاد». فرشته عدالت کور است و بی شک جهان بر هر دردی درمانی در آستین خودش داره. عشق های بزرگ در درون آدم های بزرگی رشد میکنن که صبر و شکیبایی بزرگ هم درونشون رشد می کنه. میزان بهره آدم ها از لذت ها و خوبی های جهان به میزان بزرگی ظرفیتشون برای تحمل رنج ها و مصائب اون است. این یک اصله. اگر نباشه سیاهی سپیدی هرگز معنا پیدا نمی کنه...


آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد
صبر و آرام تواند به من مسکین داد

وان که گیسوی تو را رسم تطاول آموخت
هم تواند کرمش داد من غمگین داد

من همان روز ز فرهاد طمع ببریدم
که عنان دل شیدا به لب شیرین داد

گنج زر گر نبود کنج قناعت باقیست
آن که آن داد به شاهان به گدایان این داد

خوش عروسیست جهان از ره صورت لیکن
هر که پیوست بدو عمر خودش کاوین داد

بعد از این دست من و دامن سرو و لب جوی
خاصه اکنون که صبا مژده فروردین داد

در کف غصه دوران دل حافظ خون شد
از فراق رخت ای خواجه قوام الدین داد

از بس به هیچی راضی نیسم و کم تحمممل حافظم فمید...