- گفتگو آزاد نسخه 327

[Actinium]

معمولا میگن یک دو سه فک کنماا حالا چون تویی طوری نی((((:

چون من ذاتا سیستم تفکرم از کل به جزئه...یعنی معتقدم آدم از کل به جز و پایان می رسه. به قول شاعر "چه حکمتی ست که در آغاز...نگاه من به پایان است."

یک نکته ای که در تفکر خودکشی من وجود دارد همین است. به نطرم آدمی که مرگ خودش را به عنوان یک امر محتوم و حتمی پذیرفته از زندگی لذت بیشتری می برد. چون می داند وقت محدودی دارد. اما کسانی که مرگ را فراموش میکنند دچار روزمرگی و مرگ لذت و نشاط می شوند. اما کسی که مرگ خودش را به طور تقریب بتواند پیش بینی کند در لحظه از زندگی به عنوان یک کالای محدود استفاده درست را می برد و اگر واقعا به این درک نائل بشود نه تنها غمگین تر نیست که نشاط و حرکت بیشتر در زندگی و سکناتش وجود خواهد داشت.