گفتگو آزاد | نسخه ۴۷۲

[Mr.Robot]

کوچیکتم داشی . جمع‌‌ پسرونه فرق داره . 
خوبم داداش . ماهم والا درسمون تموم شده تقریبا ، کارمم‌استادم . وضعیت طوری شده که بخوام وام بگیرم برا شروع قطعا نمتونم اقساطشو بدم . ادم‌رفتنم نیستم . متاسفانه تو شان شخصیت خودمم‌نمیبینم واسه مردم کار کنم . نشستم‌خونه بلاتکلیف . منتظرم ببینم چی میشه . 
تو چخبر داشی ؟ رفتی خبری ازت نشد دیگه

چشامی
آره هی میگفتم خدایا چرا انقدر آشناست ولی یادم نمیاد ((:
شکر که خوبی
قربونت داداش، نفسی میاد و میره
دیروز به بیتا میگفتم، اون موقع یکم زیاد درگیر شدم تو زندگیم یکم داستان ماستان داشتم، کلا رفتم تو غار تنهایی
کارم که...
چی بگم داداش مام وضعیتمون همینه تقریبا
یه کارگاهی داشتم یکی دو سالی، لوازم دکوراتیو و پراپ و صحنه واسه اتاق فرار و نمایش و اینا میساختیم، بدکی نبود داشت جون میگرفت کار و بار که جنگ شد بعدشم بازار بهم ریخت، بعدم ملکشو باید تحویل میدادم قراردادم تموم شد. دیگه مجبور شدم جمع کنم
کلا رگباری اومد پشت هم
آدم رفتنم بودم ولی دیگه زندگی خیلی دستمونو باز نذاشت 
همونجوری به قول تو بلاتکلیف نشستیم نمیدونیم چیکار کنیم

داشی هنرمند من . تو‌خودت‌ با این‌حجم و‌ پشم عامل فراری ((: 
دو تا از بچه‌های گروه ما . ایدین و کوروش اگه یادت بیاد . جفتشون جداگونه‌اتاق فرار زدن تو مشهد . خواستی کانکتت میکنم با‌اونا بازارت‌بگیره دوباره