گفتگو آزاد | نسخه ۴۷۶

[فرنودِ بن گیومرث]

نه قربونت نگران نباش. ((:
گدوم سمت رفتی؟

سمت لاهیجان
من کلاً چندوقته خیلی فریک میزنم
میگن آدم زمان مرگش بهش الهام میشه اونطوری شدم شاید؟
همش از رانندگی وحشت دارم یه صحنه تصادف تو ذهنم پلی میشه
یا مثلاً شب حس میکنم الان زیر آوار میمونم 
یا خودمو میبینم با یه کوله سرگردونم تو شهر مرده

حقیقت اینه که شرایط واقعا همین‌قدر وحشتناکه که تعریف می‌کنی.
آرش حیدری می‌گه تروما وقتی شکل می‌گیره که آدم قصه‌هاش رو تعریف نکنه. یا چون کسی رو نداره براش تعریف کنه یا کلماتش رو نداره. تو جفتش رو داری. تعریف کن روایتت رو از روزهات. ذهنت کم‌کم آروم می‌شه.

من دوست داشتم یه تاپیک بزنیم اینجا به اسم خرده‌روایت‌ها. سری پیش توی جنگ ۱۲ روزه این کار رو با یه عده دیگه کرده بودیم. آدم‌ها روزنوشت‌هاشون رو می‌ذاشتند اونجا. از فکرها و احساساتشون.