گفتگو آزاد | نسخه ۴۷۶

[فرنودِ بن گیومرث]

من فکر می‌کنم فرهنگ مثل هوا می‌مونه. وقتی هوا آلوده‌ست نمی‌تونی بگی "من به ریه‌های تمیز معتقدم" بلکه ریه همه آلوده‌ست.
در نتیجه این ایده‌ها توی ذهن هممون به نوعی کاشته شده. حالا یک عده بازخوانی می‌کنند و تلاش می‌کنند تغییرش بدن توی خودشون(مجدد بهش فکر کنند. که انرژی زیادی هم می‌بره و افراد معمولا خوششون نمیاد چیزی رو زیر سوال ببرند)، یه عده پیش خودشون نگهش می‌دارند و یه عده هم بلند عنوانش می‌کنند و این‌طوری ممکنه هیت بگیرند.(یا نگیرند)

با وجود شبکه های اجتماعی و نشون دادن راه درست و غلط اگه افکار پوسیده رو درست نکنیم جامعه افکارمونو با روش خودش درست میکنه

موافقم کاملا. یه نکته‌ای کار رو ولی سخت‌تر می‌کنه و اونم الگوریتم همین شبکه‌های اجتماعیه. اگه تو با همین عقاید منزجرکننده شروع کنی توی شبکه‌های اجتماعی گشتن، همون محتوای منزجرکننده رو هم دریافت می‌کنی. مگر اینکه خودت بری دنبال محتوای به‌خصوصی که از چهارچوب‌هات میاد بیرون ((:

وای آره!!!! کارتون موردعلاقه‌م که می‌خواست برگرده به گذشته و مادرش رو ببینه.
خانه‌ات خراب! رفتی یه دور آینده و برگشتی؟

نه
من همون زنم و دقیقا همون دیالوگ آخرش که میگه همیشه حق با منه حتی زمانی که فکر میکنی حق با من نیست حق بامنه

زنش بود آره؟ یادم اومد.