گفتگو آزاد | نسخه ۴۷۶

[فرنودِ بن گیومرث]

چشماش زنده بود!!
دقیقا دنبال شنیدن همین خاطره‌ها بودم. رسیدن بچه دوم توی شکم باربی و زنده بودن چشم‌های یه عروسک.

من یه ساعت بن‌تن داشتم. از اون ساعت خفن‌ها هم نبود که نور داشته باشه یا حتی وقتی فشارش می‌دی پرس بشه داخل. خیلی خیلی معمولی بود و حتی اندازه مچ دستم نبود(چون مچم خیلی کوچک بود و هست)
ولی دوستش داشتم.

وای بن تن 
عجب دنیایی بودددد 
خیلی دوسش داشتم منم((((: 

ی سوال
بن اوایل استفاده از ساعت دردش میومد بعد عادی شد؟ 
ی تئوری راجبش دیده بودم این ی قسمتش بود ولی خودم هرچی فکر میکردم یادم نمیومد واقعا اینطوری بود یا نه

ببین درد یادم نیست. ولی این رو یادمه که وقتی هر بار میخواست تبدیل بشه به یکی از کرکترها، درد زیادی می‌کشید.
تئوریش چی بود؟