گفتگوی آزاد | نسخه ۴۷۸

[امیر2]

دیروز یکی از بچها زنگ زد داشتیم حرف میزدیم... 
میگفتیم ما واقعا خاطره برا تعریف کردن برا بچهامون داریم و میتونیم دهنشونو سرویس کنیم 
الکی الکی سه تا جنگ خارجی و جنگ داخلی مصادف شد با خدمتمون
تو آموزشی از زیر پادگان یدفه موشک بلند شد... 
تو خدمت واقعا زیر بمبارون بودیم... 
پهباد شناسایی کردیم... 
ما حتی تو جنگ قبلی مجبور شدیم موتور نظامی رو یسره کنیم روشن کنیم ببریم... چیزی ک تو سربازی حالت عادیش قفله... 
ترچیدن و با خاک یکی شدن یگانمونو دیدیم. 
مردن و مجروح شدن دور و بریامونو دیدیم. 
گریه کردن اون یارو گولاخه رو دیدیم، فرار کردن یسریارو دیدیم. 


اصن خیلی دوره جالبی شد برای ما
از ی طرف هم خدمتمون اصلا یکنواخت نبود

ولی میتونستیم یجای دیگه دنیا درحال جوونی کردن باشیم و دو دل از این دغدغه ک موستان 70 بخرم یا مصرف سوخت و خرجش زیاده...
یا مثلا اینکه ناراحت باشم ازینکه نتونستم تومارولند رو تجربه کنم... 
یا دغدغم گیاه‌خواری و حمایت از حیوانات باشه 

اینجوری بگم البته شل کردیم، پریشب با تخلیه بودیم تخمه ب دست موشکارو میدیدم و از رو صدای پهپادا تشخیص میدادیم مدلش چیه، انگار سینما سه بعدی رفتیم D:

دیگ شادیامونم دردناکه 
یادش بخیر مام میخواستیم چایی دم کنیم تاریکی مطلق بود یکی از بچها ظرف چایی رو کج کرده بود رو قوری و از روی صدا و لمس دست حدودی چایی ریخته بود و برامون دم کرده بود...
بعد از اینکه دیدیم مزه زندگیمونو میده چراغ‌قوه تاسیسات رو اوردیم انداختیم دیدیم اینقد غلیظه که نور چراغ‌قوه از اونور لیوان خیلی کم به زور رد میشه