گفتگوی آزاد | نسخه ۴۷۸

[SSR]

میدونی یه مستند میدیدم راجع‌به این قضیه
میگفت تو رابطه یه تایمی وجود داره اصطلاحا بهش میگن تایم ماه عسل
که طرف اصلا خودش نیست
چون هیجان داره
میتونه اسمون برات به زمین بیاره و جثری خوب رفتار کنه که خود واقعیش نیست
ولی خود واقعی طرف حدودا از سه ماه تا نه ماه بعد کم کم رو میشه
یهو میبینی همون ادم که جوری پیگیرت بود و پیام میداد و قهر میکردی خودش به معنای تمام کلمه شرحه شرحه میکرد به یه ادم بی عرضه و بی انگیزه و باری به هرجهت تبدیل شده
مثل اینکه طرف شش ماه با کت شلوار میدی
یهو میبینی با عرق گیر و شلوار چارخونه جلوت نشسته!
این در باب میزان تو ذوق خوردن میگم

درسته حرفت.
ولی صحبت من چیز دیگه ای بود ..
یسری ها بازی روانی راه میندازن
انقدر دیدم که دیگه خودم مشاور روابطم :>

سرمایه گذاری واژه جالبی خوب بود. تا حالا بهش دقت نکرده بودم

آره خب ،
حقیقتا چندسالی میشه که دخترا از روابط بدون هدف خسته شدن.
دنبال آدمی هستن که بتونن باهاش به جاهای خوبی برسن.

یه چیزی . این رسیدن به جاهای خوب تکی هست یا دونفره؟ منظورم اینه که استفاده ابزاری هست یا یه چیز دیگه؟