گفتگوی آزاد | نسخه ۴۷۸

[Mohlek]

بچه ها یچیزی میخوام بگم میدونم بابتش ممکنه کلی قضاوت  بشم ولی برام مهم نیست
ترجیح میدم بگمش تا شاید اون دیدی که ندارمو به دست بیارم نسبت بهش با دیدگاه شماها 

اونم اینه که نمیدونم چرا مرگ بچه ها انقدر پر رنگ تر و دردناک تر و خط قرمزش بیشتره برای همه و عموم نسبت به مرگ بزرگسالان.

مثلا میگن فلان جا انقدر کودک مرده و همه دنیا روش گیر میشن ولی اونقدر بزرگسال اونقدر تاثر بر انگیز نیست.


ولی تو دیدگاه من مرگ بچه ها خیلی کم اهمیت تر از بزرگسال هاست. 
یک بزرگسال که میمیره اون ادم ممکنه سرپرست همون بچه بوده باشه و کلی روی اینده اونا تاثیر بزاره. اون ادم کلی مسئولیت داره احتمالا و زندگیش از اون کودک تاثیر گذار تره و خیلی اثرات منفی ممکنه داشته باشه روی ی خانواده و اینده خیلی ادما.

ولی ی بچه که میمیره به نظرم راحت میشه از دنیایی که قراره توش زندگی کنه و مخصوصا این کشور و خیلی ازون درد هایی که قراره بکشه رو نمیکشه ( حتی از دید معنوی و قبول داشتن اون دنیا هم حساب کنیم راحت صاف میره بهشت و بهترین زندگیو میکنه)

مرگ کلا چیز وحشتناکیه ( برای بازماندگان البته) ولی چرا مرگ بچه ها انقدر مهم تره نسیت به بزرگسالا؟

ممنون میشم دیدگاهو نظراتتونو بگید بهم که شاید من زاویه اشتباهیو دلرم

من حس میکنم بخاطر بی آزار بودنشونه
کلا نهایتِ زور و خشم رو بکار بردن برای کسایی که نمیتونن کار خاصی بکنن معمولا کار بدی تلقی میشه.
مثلا میگن زن مگه زدن داره ؟ چون اصولا زن ها زور فیزیکی بالایی ندارن
یا مثلا میگن تو حمله به فلان جا ؛ ۵۰ تا غیر نظامی مردن. چون فارغ از اینکه نظر غیر نظامیا چیه ؛ اونا کار خاصی نمیتونن بکنن خب.
ینی قضیه بجای تمرکز رو سود و منفعت ؛ میشه تمرکز رو اخلاق و احساسات برای تاثیر گذاری و شایدم روایت سازی.
قطعا اگه تو یه جنگ ۵ سرباز و ۵۰ تا غیر نظامی بمیرن ؛ تاثیر اون ۵ سرباز رو ارتش بیشتر میتونه باشه از ۵۰ غیرنظامی و مهمترن. ولی خب اخلاق رو اون ۵۰ غیرنظامی فوکوس میکنه
اینم مث همونه