گفتگوی آزاد | نسخه ۴۷۸

[Mutemit]

برای خودم 
خب شاید بیسیک به نظر بیاد
چیزی که میره رو مخم دقیقا خود خود دسترسی نداشتن به اینترنت آزاده
ی سری آدم.... با دلایل احمقانه و خودخواهانه دسترسی مارو به اطلاعات بستن 
وقعا دیکه آب و غذا و امنیت مسکن تنها حقای آدم امروزی نیستن دسترسی به اطلاعات و اینترنت هم جزوشونه خب
و این از ما سلب شده ._. بدون دلیل قانع کننده ای. من حتی اکه نت داخلی هم بتونه تک به تک نیازامو برآورده کنه بازم راضی نخواهم بود 

این حرفت که کاملا درسته 
اینترنت دیگه یک نیاز و جز امکانات اولیه تو هر کشوریه اونم تازه با سرعت مناسب.
اینجا وقتی وصلم هست عین شکنجست این سرعتش و این همه محدودیتاش.

ولی منظور من چیزی جدای ایناست. همه ازین موضوع اذیتیم
 ولی من وقتی درون خودم کنجکاو میکنم که فارق ازین مسائل اون چیزی که باعث اذیت شدنه منه از بابت نبود دسترسی به اینترنت رو پیدا نمیکنم.
اون کاری که میکردم وقتی نت بود که ازین حالم جلوگیری میکردو پیدا نمیکنم تو خودم

به نظرم یک مثال خوب براش اینه.
اگر امروز بهت بگن ما ازت ماشینت رو میگیریم و نمیتونی هیچ وقت رانندگی کنی و هر جا بخوای خودمون میبریمت، چی میشه؟
به قول تو، به اون چیزایی که میخوایم میتونیم دسترسی پیدا کنیم اما در کنار اینکه یک آزادی ازمون گرفته شده، انگار امکان حضور در یک محیطی به اسم خیابون هم ازمون گرفته شده، اینترنت مثل همون خیابونه.
قطعا رانندگی تو اون خیابونه(فقط خیابون، نه مغازه هاش) خودش حس خاصی نداشت اما وقتی دیگه نمیتونی حسش کنی میفهمی چی بود، دیگه مسیری که هر لحظه توش حرکت میکردی وجود ندارد.