گفتگوی آزاد | نسخه ۴۷۸

[sober]

اخه نمی تونم بشینم هیچ کاری نکنم هیچ جا نرم هیچی رو تجربه نکنم که شاید فردا بمیرم
اون موقع حسرت بیشتری دارم که زندگی نکردم و چیزهایی که میخواستم رو تجربه نکردم
حداقل پیش خودم شرمنده نیستم که خب می رفتی
من دیدم تو دانشگاه خانومه وجود دکترا و بچه و منصب اومده ارشد می خونه چون دوست داره
زندگی هرچی بری جلوتر چیزهای بیشتری میخوای خاصیت انسانه
خونه ۵۰ متری داشته باشی میگی بشه ۷۰ متر ۷۰ متر بشه ۱۰۰ متر ۱۰۰ متر بشه ۱۵۰ متر
فلان ماشین بشه یه چیز بالاتر
همیناست که به آدم امید میده اهداف کوچیکن که باعث تلاش آدمها میشه
دست رو دست بذاریم که شده ۳۰ ساله م یا بچه دارم یا ازدواج کردم یا فلان چیزو دارم؟
نمیشه که هرچی بدویی درهای بیشتری رو باز کنی برای خودت چیزهای بیشتری هم میخوای که بهش برسی

میدونی ی بار دیگم بت گفتم
تو الگو خوبی هستی
خوشم میاد واسم حرف بزنی انگار همه چی روشن میشه

نمی تونم بگم الگوی خوببم ولی می تونم بگم درکت می کنم چون این احساس رو داشتم
نمی دونستم چیکار کنم
بعد خیلی فکر کردم تا فهمیدم چیکار کنم و چی میخوام
هنوز هم نمیگم بهش رسیدم و خودمو گم کردم اما خوشحالم که بتونم کمکت کنم
به نظرم تو هم باید شروع کنی از یه جایی
این شرایط تموم شد برو دنبال کار یکم از نظر مالی مستقل شی فکرت بارتر میشه و حس بهتری پیدا می کنی