گفتگوی آزاد | نسخه ۴۷۸

[†ᴾᴼᴵˢᴼᴺ†]

شهرکرد

Damn
کارشناسی که بودم، فکر کنم اواخر سال اول، توی تعطیلات عید خیلی داشت بهم بد می‌گذشت. با رفیقم (یزدی بود) تصمیم گرفتیم یه نقطه‌ای وسط راه همدیگه رو ببینیم. خیلی رندوم شهرکرد رو انتخاب کردیم. یکی از مزخرف‌ترین تجربیات زندگیمون شد. شب رو توی اسکان مدارس گذروندیم. یکی از بی‌روح‌ترین جاهایی بود که تا حالا رفتم. فردا صبحش سوار اتوبوس شدیم رفتیم اصفهان ((((:

شهرکرد خوشگذشت
چون از جنبه منفی وارد شدم
اگ بدونی
من دانشگاهم مذهبی ترین بود
پیچوندای خابگا تمومی نداش ولی
رفیقام نابات ترین بودن
طبیعت من اینجوری نبود
ولی هیجانم میزون بود باهاشون
اون موقه کمتر دیونه بودم آرومتر بودم
اینجوری شد ک بین لرهای کله خر روزای خوبی رو گذروندم
و توجهی ب ی شهر ب معنا واقعی جهان سومی نداشتم

---

وای من اگ خابم بیاد برم باشگا
سرگیجه میگیرم حالا تهوعم میگیرم
بعد میلرزم انگار دارم میمیرممممم

به دقیقه حواسم نباشه اون وسط دمبل پشت بازو افتاده تو سرم :|
جونم در خطره

وای خب نرو خره همچین روزایی