گفتگوی آزاد | نسخه ۴۷۸

[†ᴾᴼᴵˢᴼᴺ†]

شهرکرد خوشگذشت
چون از جنبه منفی وارد شدم
اگ بدونی
من دانشگاهم مذهبی ترین بود
پیچوندای خابگا تمومی نداش ولی
رفیقام نابات ترین بودن
طبیعت من اینجوری نبود
ولی هیجانم میزون بود باهاشون
اون موقه کمتر دیونه بودم آرومتر بودم
اینجوری شد ک بین لرهای کله خر روزای خوبی رو گذروندم
و توجهی ب ی شهر ب معنا واقعی جهان سومی نداشتم

متوجهم چی می‌گی. کلا دور شدن از خونه تجربه‌ی خوبیه. حتی اگه جایی مثل شهرکرد باشه (rip)
مخصوصا تو اون سن. چون کل زندگیت رو توی همون فضا گذروندی و خواه ناخواه ذهنت فقط با همون سیستم آشنایی داره. بنظرم کسایی که دانشگاه رو توی شهر خودشون می‌رن یه سری تجربه‌های مثبت رو از دست می‌دن که لزوما توی مقاطع بعدی زندگی هم نمی‌تونن مشابهش رو تجربه کنن.

نی نای نای
موافق بودی:qqqqq