گفتگوی آزاد | نسخه ۴۷۸

[ɪᴄᴇ]

قربونت برم نظر لطفته
الان فقط اگه دیگه انقدر حوصلم سر بره و دیوونه بشم که تو خونه یه سیخونکی بزنم به کارای نصفه نیمه، وگرنه جز اون تقریبا هیچی.
ملک جدید هم نه خبری نیست، بازار خوابید و اجاره ها سنگین تر شد و بعید تر کرد شروع دوباره رو 
میدونی چون فیلد کار ما توی دسته entertainment و علایق شخصی افراد قرار میگیره، توی نوک و روی راس هرم مازلو حساب میشیم ((:
واسه همین هر داستانی، هر داستانی که پیش میاد؛ موج تورم و اتفاقات غیرمترقبه [سخت شدن زندگی به طور کلی] اولین چیزی که کله پا میشه ماهاییم. کسی که داره کنسرو میخره تا توی جنگ گرسنه نمونه به فکر اکسسوری و دیزاین و تفریح و چمیدونم اتاق فرار رفتن نیست قاعدتا 
دیگه این شد که به اینجا رسیدیم و فعلا دست به دهن نشستم تا ببینم قراره چه اتفاقی بیفته ((:

والا اسی جان الان تفریح برای مردم از خرجای روزمرشون بیشتر اهمیت داره . تو دور زمونه ی استوری و چشم و هم‌چشمی ، تفریح همیشه اولویت مردمه . منتهی شاخه ای که تو رفتی خیلی همگانی نیست . وگرنه الان کافه ها و قلیون سراها داخل شهر جا نداره مردم رو رد میکنن ((: شانس نداری

داداش راجع به lipstick effect ( اثر رژ لب) خوندی؟
اتفاقا جامعه هرچی ندار تر و سطح دغدغه ها پایین تر، خرج روی موارد غیر ضروری بیشتر
من تا ۵ سال پیش شاید سر سال یه پولی میذاشتم رو موتورم یه مدل جدیدش میکردم
خونه مو یه محل میاوردم بالاتر ماشینمو مدلشو جدید میکردم و و و ...
الان چی؟ غالب جامعه اوج تفریح و کش پاشیدنشون شده بیرون غذا خوردن، یه تیکه لباس خریدن ...