گفتگوی آزاد | نسخه ۴۷۹

[هلی]

ببین عیب جویی با انتقاد باز فرق داره و قبول دارم حرفتو.ولی انتقاد همیشه بوده و فلسفشم مشخصه و در جهت بهبود کساییه ک واقعا دوسش داری
مثلا کسی نمیاد بگه فلانی فلان اخلاقت خیلی عنه چ من خوشم نمیاد.ولی مثلا اگر ده تا ویژگی خوبتو میگه مخصوصا اینجا ک‌همه مجازین در کنارش ادم میگه ب عنوان دوست مثلا این وایبم ازت میگیرم.مثال میزنم مثلا من بعد چن سال اینجا پیام دادم امیر گف ک عه تو فلانی بودی ک‌ با عرفان رفتی بیرون بعد اون‌موقع خودتو پاره کرده بودی پزشکی قبول شی یا همچین چیزایی.خب این در من این فکرو ایجاد کرد ک عه ببین چقد اون موقع انقد این مساله دغدغم بوده ک این وایبو ب ی نفر جوری انتقال دادم ک بعد ۹ سال از اون موضوع منو با این ویژگی میشناسه خب ناخوداگاه اینو اصلا ویژگی مثبت نمیبینم و ترجیح میدم اصلاح کنم.حداقل در رابطه با خودم ادمایی ک ازم انتقاد کنن و نظر واقعیشونو بگن ب مراتب قابل اعتماد ترن تا مثلا ۲۰ ردیف ویژگی مثبت در موردم بنویسن و منم اینجوری شم ک چقد کول و خفنم و هیچ‌وقت اشتباهی نمیکنم.
حفظ حرمتم درسته و خب میشه انتقاد رو در کمال ادب و احترام هم گف و ب کسی هم برنخوره ولی فقط کتگوری ویژگی مثبت گفتن ی اعتماد ب نفس کاذب هم میده و از واقعیت طرف مقابلم تا حدی دور میکنه.البته ک میگم باز این نظر شخصیه

بله خب
دوستان کارشون اینه ک عیب بگن اصلاح کنیم
اگ صاف و روراست نباشن خب ینی زیرو رو کشن و بدرد نمیخورن
بازهم میگم رفقا
ب هرننه قمری محتمل هیچکدوم از ما اجازه نمیدیم زیر سوال ببرتمون!
با زدن این تایپک این اجازه رو میدید ولی
من هیچ مخالفتی ندارم چون قصد شرکت ندارم اصن
و همه اینها هم صرفا نظر شخصی بندست
باز صلاح مملکت خویش خسروان دانند

ن بابا اصلا این تاپیک ک هیچی قطعا باید نهایتا کسی نظر بده ک واقعا شناخت داشته باشه ازت.مثلا من واقعا شاید دو سه نفرو در حد سطحی بشناسم حتی اسم خیلیا رو نمیدونم چ‌برسه ادم بخواد انتقاد کنه ازشون.ولی کلا حرفمون ی چیز مشترکه ک خودتم داری میگی