گفتگوی آزاد | نسخه ۴۸۰

[فرنودِ بن گیومرث]

اول!!!

---

باختممم

تناسب لباس ، اهمیت به جزئیات ، جمع بودن حواس به ادما ، قلب مهربون .. چیزاییه که من تقریبا اصلا ندارم
در عوض ، 
مثل خرس گریزلی غذا میخورم 
اصلا هم با غریبه جماعت محترمانه رفتار نمیکنم
کار هم تا زمانی که حتی یک نفر بالاسرم باشه انگار دارن منو شلاق میزنن . اصلا وجدان کاری اینجوری ندارم . حاضرم سرخیابون سیب زمینی بفروشم ولی کار واسه یه مجموعه نکنم واسه همین اصلا اهمیت نداره کار واسم
سید دیری چقدر فرق داریم ((:
دعوا هم بیوفتیم کتکه رو تو میخوری ((:

کاری بودنم ربطی به کار برای مجموعه نداره. من هم پروژه‌ای کار کردم هم در یک مجموعه. چیزی که حنا گفت ربطی به وجدان کاری هم نداره دقیقا. منظور اینه که اگر کارهام عقب بیفته بهم می‌ریزم چون نظم و ریتم روزمره‌م برام مهمه.

اگر هم فکر کنم با کسی ممکنه این‌قدر جدی به مشکل بخورم که طرف مقابل بخواد به دعوای فیزیکی و مشت زدن بهم فکر کنه اون رابطه رو اصلا ادامه نمیدم. خصوصا وقتی طرف مقابل دعوای فیزیکی رو بخواد جایگزین گفتگو کنه. خیلی وقته از مرحله دعوا برای بقا و حفظ قومیت و بیسار گذشتیم. (((: