گفتگوی آزاد | نسخه ۴۸۰

[Faust]

خیلی ترسیدم خدا بگم چیکارت نکنه (((((:

بعد ببین پادگانمون توی جاده‌ی برون‌شهری بود. اینقدر بزرگ بود که بافت عجیبی هم داشت. هم بیابونی بود و هم با خنک‌تر شدن هوا یه سری جاهاش به‌شدت سرسبز می‌شد. این آسایشگاه ما دقیقا سمت جنگلش بود. اون سمتا عملا هیچی نبود. فقط درخت و...
خیلی پتانسیل داستان ترسناک داشت. دستشوییش دقیقا تو دل تاریکی بود. کلی هم سگ و روباه و... داشت. (تا حالا صدای روباه شنیدی؟)

اون سمت بیابونیش چند تا برجک هست که خیلی دورن از هم. دورافتاده‌ترینشون (خداکرم) حتی بیسیم و چراغ و... هم نداره. اصلا سیم‌کشی برق نداره. عملا ارتباطش با دنیای بیرون قطعه. اونم خیلی صحبتش هست که جن‌زده ست. اونجا میفتادی تا صبح چشمات رو هم نمی‌رفت (((:

_
چقدر داستانای باحال یادم اومد الان که ذهنم یکم رفت سمتش. چقدر خاطره دارم.

چه جای باحالی بودی پس (((:
شکل فیلم ترسناک
روباه؟ همونایی که صداشون شبیه جیغ جیغ کردنه؟
اگه اونه خیلی ترسناکه انگار چندتا زن همزمان جیغ میکشن.

من شغال و روباه رو اشتباه میگیرم. یکیشون میگه عااااووو :دی

+ سر فرصت تعریف کن خاطره هارو.