گفتگوی آزاد | نسخه ۴۸۰

[امیر2]

فارسی غ و ظ و ض و کلی حروف این مدلی رو نداره
در عوض حروف دیگه ای مثل ف با سه تا نقطه داره ک "v" تلفظ میشه
اینکه ما الان مثلا کلمه باطری داریم باتری هم داریم، یا تهران داریم طهران هم داریم، اینا همه قراردادیه و حروف عربیشون ریشه واقعی ندارن
فارسی غ نداره ولی ق داره (بعضی فاشیست‌ها منکر اینن)

"ڤ" رو تو کردی دیدم؛ تو بعضی لهجه های عربی هم استفاده میشه؛ ولی تو فارسی فکر نکنم همچین چیزی کاربرد خاصی داشته باشه چون صدای "v" رو با "و" نشون میدن تو فارسی
ولی تو کردی اینطوریه که "و" صدای "w" میده و "ڤ" صدای "v"

خب فارسی هم دقیقا همینه دیگه، الان کرد رو از ایران جدا کردی؟ (:
تو فارسی امروزی دیگ همچی رو نرم میکنن توی حرف زدن ولی اصولا این حروف برای فارسی ان
مثلا تهرانیهای قدیمی و خیلی مسن تر ها به دیوار میگن دیفار (:
جالبه بدونی همین کلمه‌ی غلط هم اسیرِ مسیرِ نرم‌شدگی زبان شده که از دیفار با ف سه نقطه رسیدیم به دیوار که حتی تلفظ وـش هم فرق داره و متفاوته
فقط کردا اینجوری نیستن
بری توی لرها
اونا هم کلمه هایی ک اصالتا و دارن رو w تلفظ میکنن

حالا درمورد حرف ق
حرف ق توی فارسی یجور بصورت بچه برای حرف ک استفاده میشه
کردا فککنم هنوز ک غلیظ رو یه هشت کوچولو میذارن بالاش، ولی تو فارسی اومدن ک غلیظ رو بخاطر سخت بودن نرمش کردن و تبدیل ب ق شد
الان مثلا کلمه "بشقاب" از ریشه "پیش‌قاب" و خود پیش‌قاب هم از ریشه "پیش‌کاپ" میاد توی زبان‌شناسی
ک سرویس غذاخوری توی ایران جلوی هر شخص شامل کاپ، پیش‌کاپ، پیش‌دستی و... میشده که بعد‌ها تو تاریخ اینا بخاطر وضعیت کشور ایران و جنگ زدگی و فرهنگ اسلامی و... یا حذف شدن یا کمرنگ شدن

مثل انواع مختلف لیوان که هرکدوم یه کاربردی داشتن مث کاپ و پیمانه و... 
یا مثلا تو همون سرویس غذاخوری "قاشق" از ریشه "کفچک" میاد
که کفچک و کفگیر میشده همین کفگیر امروزی و کفگیر‌کوچک (:

کلا زبان‌شناسی خیلی دوست داشتنیه...