گفتگوی آزاد | نسخه ۴۸۰

[ραтяιcια]

ن اونی ک تو the pitt دیدی رو میگم هم زایمان هم بقیش
کشتار تو ایران ک هیچ وقت عادی نمیشه و نبایدم بشه (:
ولی یاد ی چی افتادم این وسط
ی بار تو کارخونه چیپس ی بنده خدایی دستش از ارنج تو دستگاه گیر کرد قشنگ چرخ شده بوداا پوست و جزئیات و... اناتومی رو ب صورت لایو میتونسی روش ببینی با تمام تاندون و عصبا .حالا واردش نشیم. بعد اینو با بالگرد اعزام کردیم تهران بعد کارهای اولیش.بعد ناهار همون روز قیمه با گوشت تیکه ای بود .واقعا موندم چجوری با اون صحنه بعدش میشینیم غذا هم میخوریم گوشت تیکه ایش هم میل کردن همه.

((((((:::
تو اورژانس کار می‌کنی؟؟؟
من خیلی جزییات رو دقیق تصور می‌کنم. الان برام یه اپیزود سریال مستقل ساختی!
گوشت تکه‌ای خیلی خوب بود. ((((::::

در ادامش ی بنده خدایی هم اومد ببین بهزیستی پولشو بهش نداده بود اینم معتاد بدبخت بود دم بهزیستی خودشو اتیش زد با بنزین.بعد اوردنش پیش ما.بوی مرغ و اردک ک موهاشونو کز میدنااا بوی همونو میداد بنده خدا.فک کن تا دم و دستگاهشم سوخته بود دو ساعتم طول کشید پانسمانش.اخرش بعد ۲ هفته تو کما بودن فوت کرد.

من چند جا توی پیامت امیدوار شدم به بهبودی و تلاش دو ساعته برای پانسمان حتی پانسمان دم و دستگاه (نگران بودم که بعد از بیمارستان روابط جنسیش چی میشه) که دیدم مرد!
عجب اعصابی می‌سازید برای خودتون (((: شایسته مدالید.

---

یه سری تو اورژانس یه پدرو با سه چهارتا بچه هاش آوردن ، گاز گرفتگی طولانی و شدید
پدره شیشه میکشیده توهمی شده بود درو پنجره هارو همه رو بسته بود پیک نیک میوفته اتیش میگیره خونه یکی از بچه ها میمیره یکی اسفکسی میشه باباهم میره ای سی یو._.

هرچی خوندم و جلو رفتم هی بدتر شد (((: مثل خود زندگی!

وای فرنود اورژانس سوانح خیلی عجیبه
طرف با چشم پاره اندازه تخم مرغ شده بود هی تو بخش راه میرفت پرستاره میگفت بیا بریمممم چشمتو بخیه بزنم اونم میگف یه دقیقه واستا به فلانی زنگ بزنم جنسام رو هوا مونده

---

چطوری تونسته بخوره یا خداااا._.
کیس سوساید واقعاً پلشته ، مخصوصاً قسمت ان جی و شارکول داشته باشه حالمو بهم میزنه صدددد بار تو دلم فحش میدم بهشون
رگشونو بزنن هنوز ندیدممم
اکثر سوسایدایی که دیده بودم بعدش عین خر پشیمون شده بودن._. فقط میان مارو عذاب میدن میرن

طرحم الان ، اورژانس و سی‌سی یو دوست دارم

عههه کجایی الان؟من کمیجان بودم تو استان مرکزی دوماه پیش تمومید
من یکی از چالش برانگیز ترین چیزایی ک رفت تو پاچم گذاشتن چست تیوب برای مریضی بود ک هوشیار بود ولی با خونریزی ب شدت زیاد و تنشن پنوموتوراکس که بهش هموتوراکسم اضافه شده بود و جراح هم نداشتم و حاصل ی نزاع بوده .در حدی بود ک پلیس اومد گف دکتر اینو شده جنازشو بنداز تو امبولانس فقط بفرس اراک اونجا بمیره اینجا بمونه بیمارستانو رو سرت خراب میکنن.بعد فک کن با این استرس ک اینجا بمیره ب گا سگ میری براش برای اولین بار تنهایی چست تیوب گذاشتم.فک کن مریض رو دریپ نور گذاشتیم میدا هم ک نمیشد زد ب خاطر فشارش .ب معنای واقعی ترس و ریدن ب خودمو تجربه کردم مریض رف اراک تو اتاق عمل اراک ب خاطر حجم خونریزی مرد.فک کن پیش ما دوتا باتل چست تیوب پر شده بود.همون لحظه هم ی شوک انافیلاکسی اومد همزمان با این.این قسمتش خیلی بده ک تو دوتا کیس گه همزمان داری نمیدونی کدوم گه رو زودتر بخوری.

من نرسم ، شهرخودمونم فعلا
واقعاً جرات داشتی من بودم به خودم میگرخیدم
ولی تجربه بهم ثابت کرده کارایی که یهویی و اورژانسی پیش میاد و تنهایی خیلی بهتر انجام میشه تا کارایی که با کمک چند نفر انجام میدی و وقت داری
وااای من از همین اورژانس میترسم که نتونم اولویت بندی کنم:/