گفتگوی آزاد | نسخه ۴۸۲

[هلی]

اقا رو دوباره دک کردم خواهر
یاد حرفت افتادم ک ادم وقتی از تنهایی و اینا یادش میره ی سری چیزا رو و فقط خوبیاش یادش میاد ی دونه زدم تو سر خودم برگشتم ب حالت کارخانه.چون بخوایم نخوایم عملا کاری نمیشه کرد ن من قصد رفتن و ول کردن درس و کارم‌ دارم ن اون برمیگرده اینجا.فقط الکی چن سال دیگه هم باید صبر کنیم و هیچ کدوم کوتاه نمیایم.
راه ندارد ک ندارد

من این حرفو به آرمیتا زدم؛ ولی انگار بیشتر روی تو اثر گذاشت ..
ولی خب واقعیت هم همینه هلیا؛ خیلی خوبی‌ها پررنگ تر جلوه میکنن..
جدا از اونم رابطه‌ی بلاتکلیف به هر شکلش خسته کننده‌است.
خیلی تایم زیادی میگیره ازت ..

ولی بازم بیشتر فکر کن .. یکم بیشتر که فکر کنی خودت متوجه میشی ارزش صبر کردن داره یا نه.

دچار دژاوو شدم دیدمت

علی نیستی؟
تنها کسی که خیلی بهش اخطار میدادم علی بود.

اره واقعا اتفاقا اون روز خیلی حرفت برام جالب و تامل برانگیز بود .دیدم چ‌چیزایی رو‌ یادم رفته و اصلا چرا اون موقع اون تصمیمو گزفته بودم و الان چجوری یادم رفته بود