گفتگوی آزاد | نسخه ۴۸۲

[سهَ‌ند]

والا مملکت ما جوریه که یه چوپون توی سوئیس کیفت زندگیش 100 برابر یه کارمند توی ایران هست

ینی من هرروز از هفت میام مغازه
ساعت ۹ ۱۰ میرم خونه
هرچی در میارم قسطو اجارهو پول پارچهو
پول اتو‌کار میدم

قیافه لباسامو ببینی اصن اصن باورت نمیشه این ادم خیاطه بسه شلختم
برا خودم یدونهههه لباس نمیتونم بدوزم
تفریح که هیچی
تنها وقت تلفیم دشویی رفتنه
ب عنوان ی جوان بیستو پنج ساله هیو لذتی از سنم نمیبرم
خدایی درک نمیکنم بعضیا چجوری میرم پدیکور مانکیور فلان بیسار
رنکه فلان لیزر اینور اونور کافه
چرااااا من نمیتونممممممممم برمممممممممم
از کجا میارنننننننننننن

اکثرا اونایی که از نظر خانوادگی حمایت خوبی میشن میتونن اون کارارو بکنن
کسایی که خودشون کار میکنن حتی اگه پولشم داشته باشن یا انقد خستن که انرژی هیچ کاری رو ندارن یا اصلا دلشون نمیاد پولشون رو صرف این چیزا کنن