گفتگوی آزاد | نسخه ۴۸۲

[شـــقآیــق]

من هف سال خاک خوری کردم درسشم خوندم
الان تازه داره وارد ماهه دوم میشه که مستقل شدم تو شغل
تو هر شغلی باید ژزنگ باشی
من. اصن زرنگ نیستم هرکاری کنم همین عنم

خب چیزیم ک انتخاب کردی اینجا آنچنان پتانسیلی نداره
من الان دختر عمم هم چند ساله توی این کاره و آموزش هم میده
مزون هم داره، هر امکاناتی بگی هم داره، اجاره هم نمیده و ملکی ک باباش وسط تهران داده بهش بره کار کنه الان زیر پنجاه میلیارد نیست قیمتش، در این حد!
ولی با این سرمایه تازه تونسته ی ماشین یه تومنی بخره برا خودش!
خب الان اون ملک رو طی این سالها اجاره میداد از اجاره ای ک میگرفت بیشتر میتونست درآمد کسب کنه 
چون خیاطی آنچنان پتانسیلی نداره مگ اینکه ی مغازه کوچولو بزنی ملت لباساشونو بیارن براشون کوچیک بزرگ کنی، اون خاک خوریش کمتره 


وقتی تو دریاچه ای ک ماهی نداره قلاب بندازی همینه، ب خودت فاز منفی نده ک من نمیتونمو من زرنگ نیستمو فلان

برو یجا ک ماهی داره قلاب بنداز!

البته اگ واقعا میخوای کار کنی
ناراحت نشیا ولی تجربه شخصیم اینه ک جامعه مردسالارانه ما دخترارو جوری بار اورده ک اکثرا حتی بلد نیستن ب "شغل" نگاه جدی داشته باشن!
یا اگ یه شغل نرمال داشته باشن خیلی حس خفن بودن بهشون دست میده!
انگار یه بازیه ک هرچی مرحله بالاتر برن خفن تره ولی خب اگه ترفتنم مهم نیست، از بازی لذت میبرن. 
ی دختری ک بتونه خرج خودشو دربیاره تو ذهن خودش تبدیل به خدا میشه، فکر میکنه مهمترین شخص دنیاس، جایگاه اجتماعیش رفته بالا و... 

حالا دیدگاه عامه پسرارو نسبت ب شغل ببین.
یه چیز حیاتیه! اینجوری نیست ک شغل بهش جایگاه بده، اگه شغلش بازده نداشته باشه میتونه خودشو بکشه!!!

برگردیم ب جمله ی "البته اگ واقعا میخوای کار کنی"
اگ میبینی دیدگاهت ب شغل اونقدر جدی نیست، همین کاراتو ادامه بده ولی حرص نخور، ب چشم تفریح ببینش چون اول و آخر این شوهرس ک قراره خرج تورو بده، تو قرار نیست خرجی ب کسی بدی


معذرت میخوام اگه تو حرفام چیزی گفتم ک باعث بشه فککنید دیدم جنسیت‌زده‌ـس، منم تو همین جامعه بزرگ شدم ولی تلاش خودمو میکنم ک در کنار انتقاداتم ک گاها ممکنه جنسیتی هم باشه، هیچوقت نگاه جنسیت زده نداشته باشم. 

چقدر زیبا و منطقی و درست گفتی!!!
حالا طرز فکره من درباره زندگی و اینده خودم چیه
اینایی که تو گفتی رو پدرم همون اوایل بهم گف متاسفانه من کوش ندادم
شاید الان وضعم فرق میکرد
ولی بازم تجربم خیلی زیاد شد تو این چندسال ، اگه اینجوری گرونی نیود توانایی زدنه ی تولیدی رو داشتم
ن خیلی بزرگ ولی حداقل پنجتا خیاط میتونستم داشنه باشم
هیکس گرونی و این تورم وحشتناکو تصور نمیکرد که ی روزی اینحوزی بشه تمام کاسه کوسه ما بهم بخوره..
و نکته مسئله دیکه من از اول ک هنرستان رفتم خودم رفتم خیاطی با رضایت کامل خانواده هدفمم تولیدی زدن بود
تا کارشناسیم این رشته رو ادامه دادم ب هدف اینکه تولبدی بزنم بخام وام بگیرم مدرک بالا باشه وامه بیشتری میتونم بگیرم
خلاصه ک اگه یکم اوضام بهم ریخت سر اینه!!
وگرنه چیزی ک برنامه ریزی کرده بودم این نبود
و درباره جایگاه دختر تو حامعه گفتی ، چیزی که کفتی کاملا درسته
ولی برا من اینحوری نیس ، من از زیر بالو پره پدر اومد بیرون روی پای خودم باشم بعدا یچی شدم بگم خودم خودمو کشیدم بالا ، بابامم کمک کزدا خیلی زیاد
ولی خب منم کار کردم دیگه
تا الن ازدواح نکردم برا این بود که دوست داشتم روزی ک ازدواح میکنم تو حامعه ی شخصی باشم ی تولید کننده باشم
خودم‌کسی باشم برای خودم
همیشه تصوزم این بود طبق چیزایی ک میدیدم اطرافم
خالا گیریم همسرم کارخونه ددار بود یا هرچییی
شاید طرف افتاد مرد شاید تصادف کرد یچیش شد
نتونست کار کنه ، من ی چیزی باشم برا خودم که اگه چیزی شد اداره کنم
ی شخصی باشم بچم بعدا افتخار کنه
ب چشم ی شغل مهم دیدم که کسبو کار راه بندازم
برا سرگرمی نیس
سرگرمهپمیشه از هشت صب تا مثال پنح شیش ، نه منی که تو این مدت از صب تا شب رفتم تو تولیدیا
کنار سگو شغال کار یادگرفتم
اینجوریاس