°• گفتگوی آزاد | نسخه 483 •°

[dadachkaiko]

با این جمله‌ات یه تیکی تو ذهنم خورد.
من یه چیزی به ذهنم رسیده که چندین بار هم راجع بهش خوندم ..
بنظرت این چقدر درسته؟

که اگه زن خیلی قوی و مستقل باشه و از بس تمام کارهاش به تنهایی بر بیاد
مرد نمیتونه در کنارش بمونه و احساس ضعف میکنه؟
برای همین میخواد در کنار کسی باشه که ضعیف تر از خودشه؟ ( نه صرفاً مالی )
البته قابل ذکره که در رابطه با همه صدق نمیکنه.

یعنی یه مرد ذاتاً نیاز داره که حتماً یه کاری رو برای یه زن انجام بده؟!
و اگه زنی باشه که به تنهایی از پس تمام کارهاش بربیاد و نیاز نباشی که از مردی کمک بگیره
اون جذابیت رو نداره از نظرشون؟!

نه از جهت اینکه از ویژگی های زنانه‌اش دور بشه
صرفاً از این جهت که هیچ چیزی رو نخواد که یه مرد براش انجام بده ..

نباید درست‌ باشه ولی هست 
دلیل این‌ حس‌مرد ها اینه‌که زنو مثل یه ماهی تو دست میبینن که هر لحظه میتونه بپره‌ چون یه باوری جا افتاده که زنا‌کنترل رو احساسات خودشون ندارن و‌ امکان داره یه جا یهو بزنه به سرشون که لول طرف پایین تره و یه حرفی بهش بزنن که غرورشون خورد بشه .

اکثرا برای جلوگیری از این داستانا این‌کارو میکنن .
ولی خب اگه دو طرف رابطه بالغ باشن و‌باشعور باشن این چیزا اصلا ملاک نیست . 
ولی خب .. خودت که به وضعیت عموم جامعه اشراف داری ‌..

بحث اینه که حتی آدم بالغ و با شعور هم ممکنه اشتباه کنه و همون میشه یه ترس اضافه تر.

---

بعضی علاقه خیلی خاصی به بازی کردن دارن و لذت میبرن، حتی اگه چیزی برنده نشن آخرش
بعضی ها هم خیلی به این قضیه معتاد میشن و نمیدونن چه جوری از این چرخه بیرون بیان
اونایی هم که میگن نیست یا دارن دروغ میگن یا در شرف تبدیل شدن از یه آدم ساده به لاشی هستن و دنبال بهونه و توجیه می‌گردن

این بازی کردن چیز خیلی بدیه 
هیچوقت درکشون نکردم.

اگه درکشون میکردی که یعنی بازیکن بودی.
این یعنی زندگی راحت و بدور از دراماهای اضافه