تــو مــال منـی....

[Sasy jon]

ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺳﯿﺪﻡ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﻬﺘﺎﺏ ، ﻣﻬﺘﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺩﻟﻢ ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻣﯿﮕﺬﺭﺩ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﻧﻮﺭﺕ ، ﻣﯿﺮﺳﺪ ﺑﻪ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻣﯿﺪﻫﺪ ﺷﻮﺭ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻟﻢ، ﺻﺪﺍﯼ ﺑﯽ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﺮﻕ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﻣﯿﺸﻨﻮﺩ
ﺍﺯ ﺭﺍﻫﯽ ﺳﺒﺰ ﻣﯿﮕﺬﺭﯾﻢ ، ﭘﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺭﺍﻩ ، ﺩﺳﺘﻬﺎﯼ ﻫﻢ ﺭﺍ ﻣﯿﮕﯿﺮﻡ ﻭ ﺑﺎ ﺑﺎﻟﻬﺎﯼ ﻣﺤﺒﺖ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻓﺖ ، ﻭ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺑﺎﻻ‌ ﺩﯾﺪ ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ
ﺗﺎ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﺑﻪ ﺗﻮ، ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﯾﯽ!
ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﻣﺜﻞ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺍﯾﺴﺖ ﺧﺴﺘﻪ ، ﺩﻟﻢ ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻋﻤﺮﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺳﺎﺣﻞ ﺳﺒﺰ ﺩﻟﺖ ﺑﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻧﺸﺴﺘﻪ
ﻣﯿﺸﻨﻮﯼ ؟ ﺍﯾﻦ ﺻﺪﺍﯼ ﺩﺭﺩ ﺩﻟﻬﺎﯼ ﻣﺎﻩ ﻭ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺍﺳﺖ ، ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﻝ ﻣﺎﻩ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺷﺐ ﺭﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ!
ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺳﮑﻮﺕ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻧﻤﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﻢ ، ﺑﯿﺸﺘﺮ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺭﻭﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻮﻩ ﺩﻟﺖ ﺳﺮﺍﺯﯾﺮ ﺍﺳﺖ ﺩﻭﺧﺘﻪ ﺍﻡ ﻭ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ ﻋﻤﻖ ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻮ!
ﻣﯿﮕﺬﺭﯾﻢ ﻭ ﻣﯿﮕﺬﺭﯾﻢ ﺗﺎ ﺑﺮﺳﯿﻢ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﯾﻢ !
ﻣﯿﺮﺳﯿﻢ ﻭ ﻣﯿﺪﻭﯾﻢ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﺳﯿﻢ
ﻣﯿﻨﺸﯿﻨﯿﻢ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺗﮏ ﺩﺭﺧﺘﯽ ﻭ ﻫﻤﺎﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﯾﻢ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﯿﻔﺸﺎﺭﯾﻢ !
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﯿﻔﺸﺎﺭﯾﻢ ﺗﺎ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻧﻤﺎﻧﺪ، ﺟﺰ ﻋﺸﻖ !
ﻋﺸﻘﯽ ﮐﻪ ﺍﯾﻨﮏ ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺳﮑﻮﺕ ﺷﺒﻬﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ، ﺁﺭﯼ ﻋﺸﻘﻤﺎﻥ ﭘﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ!