مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 3 ]

[م‍حمّد]

درس ادیب اگر بود زمزمه ی محبتی

جمعه به مکتب آورد طفل گریز پای را

[رها جوووون]

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند
چون تو را نوح است کشتی بان ز طوفان غم مخور

[م‍حمّد]

راستی آور که شوی رستگار
راستی از تو ظفر از کردگار

[saba 3]

راز درون پرده ز رندان مست پرس

کاین حال نیست زاهد عالی مقام را

حافظ

[وینکس]

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش  این چراغی است کزین خانه به آن خانه برند

«حافظ»

[saba 3]

در بر آیینه می ماند به جا
تار مویی
نقش دستی
شانه ای
لیک دیگر پیکر سرد مرا
می‌فشارد خاک دامن‌گیر خام



فروغ فرخزاد

[م‍حمّد]

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ار نه دوزخ

به شرار قهر سوزد همه جان ماسوی را
شهریار

[saba 3]

اسیر دست آفتاب میشود
نگاه کن
تمام هستیم خراب میشود

شراره‌ای مرا به کام میکشد
مرا به اوج میبرد
مرا به دام میکشد
نگاه کن
تمام آسمان من
پر از شهاب میشود

تو آمدی ز دورها و دورها
ز سرزمین عطرها و نورها
نشانده‌ای مرا کنون به زورقی
ز عاجها، ز ابرها، بلورها
مرا ببر امید دلنواز من
ببر به شهر شعرها و شورها

به راه پر ستاره میکشانیم
فراتر از ستاره مینشانیم

نگاه کن
من از ستاره سوختم
لبالب از ستارگان تب شدم
چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل
ستاره چین برکه های شب شدم


چه دور بود پیش از این زمین ما
به این کبود غرفه‌های آسمان


فروغ

[رها جوووون.لپتاپ]

نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست تر دارند
جوانان سعادتمند پند پیر دانا را

(اگه گفتی؟!)

[♱ ᴠɪᴄᴛᴏʀ ♱]

آنچه از دریا به دریا می رود

از همان جا کامد، آنجا می رود

|مولوی|