گفتگوی آزاد | نسخه ۴۸۰

[Wanton]

درود.

[Mr.Robot]

اول!!!

---

باختممم

تناسب لباس ، اهمیت به جزئیات ، جمع بودن حواس به ادما ، قلب مهربون .. چیزاییه که من تقریبا اصلا ندارم
در عوض ، 
مثل خرس گریزلی غذا میخورم 
اصلا هم با غریبه جماعت محترمانه رفتار نمیکنم
کار هم تا زمانی که حتی یک نفر بالاسرم باشه انگار دارن منو شلاق میزنن . اصلا وجدان کاری اینجوری ندارم . حاضرم سرخیابون سیب زمینی بفروشم ولی کار واسه یه مجموعه نکنم واسه همین اصلا اهمیت نداره کار واسم
سید دیری چقدر فرق داریم ((:
دعوا هم بیوفتیم کتکه رو تو میخوری ((:

[Đęąđ.ğïřł]

همیشه برام سواله چرا باید پازل درست کنی
تهش ک چی
خراب میکنی دوباره؟

[فرنودِ بن گیومرث]

اول!!!

---

باختممم

تناسب لباس ، اهمیت به جزئیات ، جمع بودن حواس به ادما ، قلب مهربون .. چیزاییه که من تقریبا اصلا ندارم
در عوض ، 
مثل خرس گریزلی غذا میخورم 
اصلا هم با غریبه جماعت محترمانه رفتار نمیکنم
کار هم تا زمانی که حتی یک نفر بالاسرم باشه انگار دارن منو شلاق میزنن . اصلا وجدان کاری اینجوری ندارم . حاضرم سرخیابون سیب زمینی بفروشم ولی کار واسه یه مجموعه نکنم واسه همین اصلا اهمیت نداره کار واسم
سید دیری چقدر فرق داریم ((:
دعوا هم بیوفتیم کتکه رو تو میخوری ((:

کاری بودنم ربطی به کار برای مجموعه نداره. من هم پروژه‌ای کار کردم هم در یک مجموعه. چیزی که حنا گفت ربطی به وجدان کاری هم نداره دقیقا. منظور اینه که اگر کارهام عقب بیفته بهم می‌ریزم چون نظم و ریتم روزمره‌م برام مهمه.

اگر هم فکر کنم با کسی ممکنه این‌قدر جدی به مشکل بخورم که طرف مقابل بخواد به دعوای فیزیکی و مشت زدن بهم فکر کنه اون رابطه رو اصلا ادامه نمیدم. خصوصا وقتی طرف مقابل دعوای فیزیکی رو بخواد جایگزین گفتگو کنه. خیلی وقته از مرحله دعوا برای بقا و حفظ قومیت و بیسار گذشتیم. (((:

[ραтяιcια]

همیشه برام سواله چرا باید پازل درست کنی
تهش ک چی
خراب میکنی دوباره؟

نه دیگه این پازلای بزرگو قاب میکنی <:

[Đęąđ.ğïřł]

همیشه برام سواله چرا باید پازل درست کنی
تهش ک چی
خراب میکنی دوباره؟

نه دیگه این پازلای بزرگو قاب میکنی <:

بعد به عنوان دستاورد بهش نگاه میکنی؟
این خط‌های بین تیکه هاش تو قاب اذیتت نمیکنه؟

[ραтяιcια]

نه دیگه این پازلای بزرگو قاب میکنی <:

بعد به عنوان دستاورد بهش نگاه میکنی؟
این خط‌های بین تیکه هاش تو قاب اذیتت نمیکنه؟

نوعی سرگرمیه نه صرفاً یه هنر که حتماً دستاورد خاصی داشته باشه
حقیقتا من بیشتر فرایند چینش تا پایانشو دوست دارم و اگه بگیرم قاب نمیکنم

[Đęąđ.ğïřł]

بعد به عنوان دستاورد بهش نگاه میکنی؟
این خط‌های بین تیکه هاش تو قاب اذیتت نمیکنه؟

نوعی سرگرمیه نه صرفاً یه هنر که حتماً دستاورد خاصی داشته باشه
حقیقتا من بیشتر فرایند چینش تا پایانشو دوست دارم و اگه بگیرم قاب نمیکنم

جالبه
خواهرمم قدیما خیلی اهلش بود
هیچ وقت درکش نکردم
چیزی ک ساعت ها وقت بزاری بعد یهو قابلیت خراب شدن داشته باشه؟ چ غمگین

[ραтяιcια]

نوعی سرگرمیه نه صرفاً یه هنر که حتماً دستاورد خاصی داشته باشه
حقیقتا من بیشتر فرایند چینش تا پایانشو دوست دارم و اگه بگیرم قاب نمیکنم

جالبه
خواهرمم قدیما خیلی اهلش بود
هیچ وقت درکش نکردم
چیزی ک ساعت ها وقت بزاری بعد یهو قابلیت خراب شدن داشته باشه؟ چ غمگین

علاقه اس دیگه
یه تایمی آشپزی هم برای من اینطوری بود ، ساعت ها تایم بذاری یه غذای پرفکت درست کنی دیزاین کنی ، یه عده بیان بخورن و چند ساعت بعدش برن دستشویی))):  ولی الان خیلی دوست دارم

[Wanton]

جالبه
خواهرمم قدیما خیلی اهلش بود
هیچ وقت درکش نکردم
چیزی ک ساعت ها وقت بزاری بعد یهو قابلیت خراب شدن داشته باشه؟ چ غمگین

تجربه‌ ست دیگه. چرا مثلا فلان گل رو بو کنی؟ چرا بشینی فلان فیلم رو ببینی؟ چرا بری فلان موزه یا گالری هنری؟
این «که چی بشه؟» خیلی تجربیات قشنگ رو می‌تونه از آدم بگیره.