مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 3 ]

[م‍حمّد]

یا گل نورسته شو، یا بلبل شوریده باش
یا چراغ خانه، یا آتش به جان پروانه باش

[_sehun_]

شاگرد که بودی که چنین استادی
خوبی و کرم را چه نکو بنیادی
ای دنیا را ز تو هزار آزادی

[ρσєѕɪ]

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم
دولت صحبت آن مونس جان مارا بس

[_sehun_]

ساربانا اشتران بین سر به سر قطار مست
میر مست و خواجه مست و یار مست اغیار مست

[فرنودِ بن گیومرث]

تو خانقاه و خرابات در میانه مبین
خدا گواه که هر جا که هست با اویَم.

بیت بعدیش را هم بخوانید : (
غبار راه طلب کیمیای بهروزیست
غلام دولت آن خاک عنبرین بویم.)

[_leιтo_]

مرگ من روزی فرا خواهد رسید
در بهاری روشن از امواج نور
در زمستانی غبار آلودو دور
یا خزانی خالی از فریادوشور

[ρυяρℓє_ѕку]

روح است که در این سفر عاریتی
سرگشته‌ی تو هست و سرافراز تو نیست

[Medusa]

تیره صبحی که مرا از تو سلامی نرسد
تلخ روزی که ز شَهد تو بیانی نرسد

[_sehun_]

در مجلس حيراني ، جاني است مرا جاني
زان شد که تو مي داني ، آهسته که سرمستم

[ρυяρℓє_ѕку]

محرمی کو؟ که بَرد پیش کسی نام مرا
واکُند بهر سخن، نامه و پیغام مرا