مُـشـاعِـرِه نُـسـخِـه [ 3 ]

[ᴀᴡᴀʏᴀᴜʀᴏʀᴀ]

اي نسيم سحر آرامگه يار كجاست     منزل آن مه عاشق كش عيار كجاست

[Medusa]

تو مستان را نمی‌گیری پریشان را نمی‌گیری

خنک آن را که می‌گیری که جانم مست ایشانست

[_sehun_]

تو چنان به موهای آشفته ام به بوی تو ای مست
که نیستم خبر از هرچه در دو عالم هست

[Medusa]

ترسیدن ما چون که هم از بیمِ بلا بود،
اکنون ز چه ترسیم؟ که در عین بلاییم!

[_sehun_]

مـــرغ کـــه طــور تــویی خســته بــه منقار مرا
قطـــره تویی بحــر تویی لطـف تــویی قهــر تویی

[Medusa]

یا زلف را مهِل که کند قصد خون من 
یا بوسه‌ای بده که مرا خون‌بها بود ..

[_sehun_]

در مجلس حيراني ، جاني است مرا جاني
زان شد که تو مي داني ، آهسته که سرمستم

[Medusa]

میان ما به جز این پیرهن نخواهد بود
وگر حجاب شود، تا به دامنش بدرم .. 

[_sehun_]

من چو از تیر توام بال و پری بخش مرا
خوش پرد تیر زمانی که کمان برخیزد

[Medusa]

دلِ آزرده‌ی ما را به نسیمی بنواز

یعنی آن جانِ ز تن رفته به تن باز رسان ..