ارسالها: 148
موضوعها: 32
تاریخ عضویت: Jun 2022
سپاس ها 1141
سپاس شده 986 بار در 630 ارسال
حالت من:
حاجی من نَرو ترین بودم همیشه
اسم مهاجرت رو نمیآوردم هیچوقت.
اصلا نمیخوام برم.
ولی چیکار کردید با زندگی ما :((
ارسالها: 148
موضوعها: 32
تاریخ عضویت: Jun 2022
سپاس ها 1141
سپاس شده 986 بار در 630 ارسال
حالت من:
بیاید نیمه پر لیوان رو ببینیم.
به جاش پزشکیان کَت باز و گنگ راه میره.
ارسالها: 929
موضوعها: 200
تاریخ عضویت: Oct 2019
سپاس ها 24092
سپاس شده 27678 بار در 14342 ارسال

حالت من:
14-01-2026، 11:46
(آخرین ویرایش در این ارسال: 14-01-2026، 11:48، توسط *Aɴѕel*.)
من همیشه میخواستم برم
ولی توی این یک سالو نیم دو سال خیلی وابسته شدم
گفتم با دانشگاه رفتن بتونم خودمو یکم موندگار تر کنم
و شروع این داستانا امیدی تو دلم جوونه زد،که شاید فقط شاید دیگه نیازی نباشه برم
نیازی نباشه عزیزامو ترک کنم
شهر قشنگو ترک کنم
اون بازار میوه فروشا و ماهی فروشایی که همیشه میرفتیم رو ترک کنم
همه اون خیابونا و کوچه هارو کنار بذارم
با اینکه ترک کردن آینده م رو میسازه نسل های بعد از من رو خوشبخت میکنه ولی هنوز من به نرفتن امید دارم
کاش خونه ،خونه بود. نه جایی برای فرار ازش