گفتگو آزاد | نسخه ۴۷۱ - Ww III

[سهَ‌ند]

اره جوابه
الان دارم سایبرپانک بازی میکنم نهایتا ۸۰ ۸۱ میشه

بنازم
ای کاش زودتر میگفتمت
کارت گرافیکتو هم وقت کردی یسری آندرولتش کن ( چیز سختی نیست اگه خراب کردی هم با یه دکمه ریست میشه ) دمای کارتتم از ۷۶ - ۸۰ بالاتر نمیره

سرویسم بردم راستی گفتش کلا سعی کنی بازیارو روی بالاترین حالت نذاری بهینه نیستن اکثرا آسیب میزنن

[bOoOoOy]

لابد میخای بگی من از اول راهنمایی اینجا بودم؟

نه پسرم

پس چی؟

[Faust]

رها اونقدرام اسم پرطرفدار و اشباع شده‌ای نیست. چطوری ۴ تا رها می‌شناسم من؟

چون رها اون زمان روی بورس بود و همه منو با این اسم میشناسن
تعداد کمی اسم اصلیم رو میدونن از دوستای اینجا
بهت نگفتم قبلاً ؟
پیوی میگم.

[*Aɴѕel*]

این سوال رو پرسیدم که ببینم در مقابلش چه جوابی بهم میدی
و آفرین دقیقا درسته
کسایی که آموزشگاه رفتن و کلا فقط دنبال دوره و مدرک بودن ذهنشون شاید بتونه فقط تا یک جایی قوی باشه ولی بعد یک مدت تماما آرت بلاک میشن و هر چی که یاد گرفتن به سطل آشغال ذهنشون سپرده میشه
البته از طرفی دیگه آموزشگاه برای کسی که خودش دنبال اون هنر بود میتونه یه سکوی پیشرفت بزرگی باشه

استفاده اصلی آموزشگاه هنر (که تازه آموزشگاه هم نون و آب نمیشه، دانشگاه باید بری) نتورکینگه. که بتونی با اساتید و کله گنده های هنر ارتباط برقرار کنی. اونی که میخواد واقعا با جون و دل کل زندگیش رو بذاره پای هنر، به این کانکشنا نیاز داره تا بتونه سوسکی یه نقاشیش رو توی گالری فلان گالری دار جا بده و همینطوری یکم یکم وارد اون دایره های اجتماعی پولدارای هنر بخر بشه

دانشگاه استاداش بگیر نگیرن
مثلا یه استاد داریم خیر سرش کانادا درست خونده به گوگل میگه گاگل ،سه بار هم تکرار کرده
در نقطه مقابلش یه استاد داریم برای فتوشاپ و کارای ترسیمیش منی که تو این کارا هیچ زمینه ای نداشتم نه تنها کلی چیز بهم یاد داد بلکه کاری کرد خودمم برای بیشتر یاد گرفتن تلاش مضاعف کنم
حد وسط اینا استاد طراحی و طبیعت بی جان مون هست.
یکم دیووانه س،بشدت هم اولاش تخریبگر بود
ولی واقعا هنرمنده
هیچ چیزی هم سر کلاسش یاد نمیده فقط یک چیزی میذاره میگه اینو بکشید
و من به عنوان کسی که هم از طراحی متنفر بودم و هم کار نمیکردم به چشم پیشرفتمو دیدم
اتفاقا قرار بود ترم بالایی هامون نمایشگاه بذارن هر کسی هر کاری که داشت رو ببره که به شلوغیا خوردیم

[wushu]

رها اونقدرام اسم پرطرفدار و اشباع شده‌ای نیست. چطوری ۴ تا رها می‌شناسم من؟

بلقیسی کوکبی چیزیه
میگه رها

---

نه پسرم

پس چی؟

هیچی پسرم

[سهَ‌ند]

نکنه تو یه شوالیه هستی؟

---

دختری؟

دختر نیستم ولی دختر ها را دوست دارم  

نظرت درباره انیمه شاهکار worlds end harem چیه

[__Saba__]

برای من همین که تو دوستم داشته باشی کافیه <۳
می‌خوام چیز کیک درست کنم
البته هیچ کدوم از موادش رو جز پنیر خامه‌ای ندارم هنوز ((:
در واقع اصلاً دلیلی که می‌خوام درست کنم اینه که اشتباهی یه پنیر اضافه خریدم 

باشه من دوستت دارم بیبی ♡ نگران نباش.

یه اعترافی بکنم؟! تاحالا نه چیز کیک خوردم ، نه درست کردم
امتحان نکردم چون من اهل ریسک نیستم و تصور پنیر داخل اون مواد برام خوشایند نیست
هرچند ماسکارپونه هم باشه 
ولی یه جوریه

رها با این اوصاف بهت پیشنهاد میدم چیز کیک اناری که داخل لاینه پنیریش ژله انارباشه و بیس لایه زیرش به جای بیسکوییت کیک باشه امتحان کنی ترکیب جالبیه

[Wanton]

چون رها اون زمان روی بورس بود و همه منو با این اسم میشناسن

وضعیت بازار بورس هم آشفته ست

[Medusa]

اینکه بعضی آدما یکهو به ذهنشون می‌رسه برم فلان کار رو یاد بگیرم و واقعاً می‌رن یادش می‌گیرن یکی از اون چیزاییه که تا ابد بهش حسودیم می‌شه. من خودم هیچوقت سراغ هیچ‌کاری به جز اون چيزهايی که بهم از سمت مدرسه و دانشگاه و... محول شده بوده نرفتم. اگرم رفتم، خیلی زود ولش کردم. و چقدر حیف.

اگر فکر میکنی دیره، دیر نیست. من روز تولد 25 سالگیم به خودم گفتم زشته که به عنوان یه مرد، جدای از شغلت یه حرفه دیگه رو بلد نباشی، حالا میخواد هنر باشه، نجاری باشه یا مکانیک. با خودم شرط کردم که نقاشی رو باید یاد بگیرم.

توی سرور دیسکوردی که مال آماتور های نقاشیه، من زن 50 ساله دیدم، نوه داره، ولی توی 50 سالگی به این نتیجه رسیده که نمیخواد حسرت هنر به دلش بمونه. اومده و داره یاد میگیره.

اگر میگی سریع همه چیز رو ول میکنی شاید بخاطر پرش فکری و ADHD باشه (که منم دارم)، راه حلش اینه که خودت رو شرطی کنی. یکم تاکسیکه، ولی اون اوایل که خیلی دلسرد شده بودم، روزایی که میخواستم نقاشی نمیکشیدم یه سوزن میزدم به نوک انگشتم. و روز هایی که میکشیدم در تمام مدت نقاشی به زور خودم رو مجبور میکردم که لبخند بزنم، با لبخند زدن  مغزت گول میخوره، فکر میکنه کاری رو داری میکنی که دوست داره. مثل سگ اسکینر شرطی میشی.

من شک به ADHD داشتم و رفتم پیش روانپزشک اما گفت که OCD ئه. خودم ترجیح می‌دادم اگه قراره مشکل روانی داشته باشم حداقل ترندی باشه اما نشد متأسفانه. ولی خودم حس می‌کنم که واقعاً سیستم دوپامینم یه مرگیش هست. حالا به هر حال، آره موافقم که دیر نیست. شرطی کردنه هم باحاله. مطمئن نیستم خیلی روش سالمی باشه اما. ((: من قبلنا هر موقع حواسم موقع درس خوندن پرت می‌شد نیشگون می‌گرفتم خودم رو. اما اونقدرا جواب نداد. شاید چون داشتم برای یه چیزی که آگاهانه نبود و کنترلش دست خودم نبود مجازات تعریف می‌کردم؟ 

[Mr.Robot]

هنرمند فقط خودم ک با ۱۲۰ تا سرعت پیک میریزم :v

زندگی تو ایرانم هنر میخواد