پاپاراتزی

[1worldwave1]

برای اینکه پاپاراتزی‌ها در کارشان موفق شوند، نیاز به این دارند که سلبریتی‌ها را خوب بشناسند و بدانند به کدام مناطق شهر (رستوران‌ها، مغازه‌ها و غیره) رفت و آمد می‌کنند. علاوه بر این، باید به خوبی خیابان‌های یک شهر را بشناسند تا بتوانند افراد مشهور را تعقیب کنند.
عکاس پاپاراتزی به زبان ساده، تعدادی از افراد مشهور مثل بازیگرها، سیاستمداران، ورزشکاران را برای خودش نشان می‌کند و با جمع‌آوری خبر از اطرافیان و منابعی که دارد (حتی جاسوس‌هایی که همسایه این افراد هستند) در لحظه‌ لحظه زندگی این افراد تعقیبشان می‌کند و از هر موقعیتی برای عکاسی استفاده می‌کند.
یک عکاس پاپاراتزی دارای شغلی آزاد است که زندگی معمول افراد مشهور و دیگر چهره‌های محبوب را رصد می‌کند. هدف او ثبت تصاویری صریح از زندگی روزمره آنها و فروش این تصاویر به روزنامه‌ها، مجلات، برنامه‌های تلویزیونی یا وبسایت‌ها است.

شاید در ذهن شما همین حالا این سوال ایجاد شد که «آیا این کار غیرقانونی است؟»

جواب این سوال بستگی به این دارد که در مورد قوانین کدام کشور صحبت می‌کنید و عکاس هم چقدر به این قوانین پایبند باشد.

مثلا در کشورهای اروپایی که قوانین سفت و سخت حریم خصوصی وجود دارد، دست و پای این عکاس‌ها تا حدود زیادی بسته است و معمولا در موقعیت‌های خاص به صورت ناشناس و مخفیانه کار می‌کنند تا از دست قانون فرار کنند. اما در موقعیت‌هایی مثل فرش قرمز جشنواره‌ها یا کنفرانس‌های خبری چنین محدودیت‌هایی وجود ندارد.

کار پاپاراتزی‌ها باعث بحث و جدل بسیار می‌شود زیرا ممکن است باعث آسیب به زندگی افراد مشهور شود. البته، گرفتن عکس از شخصی بدون اجازه او به عنوان تجاوز به حریم خصوصی محسوب می‌شود اما به دلیل آنکه رسانه‌ها مایل به پرداخت هزینه برای آن هستند و قانون مشخصی برای این شغل وجود ندارد، شغل پاپاراتزی محبوبیت بالایی دارد. اگر فرد مشهوری هستید، باید بدانید که همیشه یک پاپاراتزی در کمین شما قرار دارد و دزدکی از شما عکس می‌گیرد!

منشا پاپاراتزی از کجاست؟
منشا پاپاراتزی‌ها را می‌توان به اواخر دهه 1950 نسبت داد.

مجلات به دنبال عکس‌هایی از افراد مشهور بودند که به صورت نامحسوس و در موقعیت‌های خاص گرفته می‌شد. اولین عکس توسط عکاسی به نام «Tazio Secchiaroli» در سال 1958 در رم گرفته شد. او عکسی از فاروق (پادشاه مصر) گرفت که نشان می‌داد او در کنار دو زن نشسته است که هیچ یک از آنها همسرش نبودند. همین عکس باعث شد تا فاروق با همسرش درگیر شود.

نظریه دیگری می‌گوید که «فدریکو فلینی» کارگردان مشهور ایتالیایی در حال کار بر روی طرحی برای فیلمی درباره فرهنگ فعلی رم بود با سکیاریولی که یک عکاس خبری مشهور بود، تماس گرفت. فلینی شخصیت عکاس خبری فیلم خود را از سکیاریولی الگوبرداری کرد و او را «پاپاراتزو» نامید. این فیلم در سال 1960 و با نام «La Dolce Vita» منتشر شد. تئوری‌های مختلفی در مورد اینکه فلینی چگونه نام پاپاراتزو را پیدا کرد، وجود دارد. در مجله تایم از فلینی نقل شده است که این کلمه او را به یاد «پشه» می‌انداخت.

تئوری دیگری می‌گوید که کلمه پاپاراتزی از نام مردی به نام «کوریولانو پاپاراتزو» گرفته شده است که هتلی در کاتانزارو ایتالیا را اداره می‌کرد. این نام توسط یک نویسنده انگلیسی به نام «جورج گیسینگ» ثبت شده است که در سال 1901 سفرنامه‌ای به نام «کنار دریای ایونی» را نوشت که سفرهای او را در جنوب ایتالیا بازگو می‌کرد. صرف نظر از منشا اصلی کلمه پاپاراتزو یا پاپاراتزی، این شغل به افرادی اشاره دارد که به دنبال اشخاص مشهور می‌روند تا تصاویری واقعی و جنجالی را ثبت کنند.

درآمد پاپاراتزی‌ها چقدر است؟
حقوق مشخصی برای عکاسان پاپاراتزی وجود ندارد. در عوض، دستمزد آنها بر تعداد و کیفیت عکس‌ها متمرکز است. عکس‌های خوب می‌توانند از چند صد پوند تا بیش از هزار پوند ارزش داشته باشند. ارزش یک عکس جنجالی زمانی مشخص می‌شود که آن عکس را هیچ پاپاراتزی دیگری نگرفته باشد. عکس باید بسیار ناب باشد و محتوای جنجالی را نشان دهد.

برای مثال، گرفتن عکس از یک رابطه مخفی بین دو بازیگر دارای ارزش مالی بسیار بالایی است. برای این کار، یک پاپاراتزی باید فوق العاده باهوش باشد و بتواند افراد مشهور را در لحظاتی خاص پیدا کند. اگر یک عکاس بتواند این کار را به طور مداوم انجام دهد، این امکان برای او وجود دارد که بیش از 100 هزار پوند در سال درآمد داشته باشد.

عکاسی پاپاراتزی‌ هم در ایران متداول است اما به دلیل خلا قانونی و همچنین روشن نبودن قوانین حریم خصوصی، امکان دارد چنین عکاسی به راحتی دچار مشکلات شود. البته عکاسی با اجازه خود فرد و با رعایت قوانین انتشار عکس دیگران مشکلی ایجاد نمی‌کند اما وقتی پای زندگی خصوصی افراد و عکاسی بدون اجازه وسط باشد، خرید و فروش چنین عکس‌هایی پیامدهای جبران‌ناپذیری خواهد داشت و حتی اگر میلیون‌ها تومان هم در میان باشد ارزش چندانی ندارد.

افراد مشهور با پاپاراتزی‌ها مشکل دارند؟ یا واقعیت چیز دیگریست؟
روابط بین سلبریتی‌ها و پاپاراتزی‌ها متفاوت است اما به طور کلی، افراد مشهور می‌خواهند با یک پاپاراتزی همکاری کنند. رابطه پاپاراتزی‌ها و سلبریتی‌ها یک نوع همزیستی است. بسیاری از افرادی که شما روزانه از آنها عکس می‌گیرد، دوست دارند تصاویرشان در جلد مجلات باشند و اخبار مربوط به آنها در وبسایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی منتشر شوند.
تبدیل شدن به یک پاپاراتزو موفق کار آسانی نیست. هر کسی که دوربینی در دست دارد، این امکان را دارد بیرون برود و عکاسی را شروع کند اما برای گذران زندگی نیاز به سطح دیگری از مهارت‌ها و تجهیزات نیاز خواهید داشت.

اول از همه، باید از نظر فنی خود را مجهز کنید. هرچند حالا با هر موبایلی می‌شود عکس گرفت اما عکاس پاپاراتزی حتما به دوربین حرفه‌ای نیاز دارد. خرید دوربین عکاسی می‌تواند بهترین کار باشد زیرا شما نیاز به عکس‌هایی با کیفیت بالا و معمولا در موقعیت‌های سریع و دور از سوژه دارید.

لنزهای تله فوتو یا لنزهای زوم از جذاب‌ترین لنزها برای عکاسی پاپاراتزی است چون اجازه می‌دهد از فاصله‌ای دور سوژه را رصد کنند.

نیمه دیگر داستان ارتباطات و هوش جاسوسی است!

باید ارتباطات قوی داشته باشید و مدام حال و احوال افراد مشهور را جویا شوید. در این راه باید به اصطلاح، پوست کلفت باشید تا بتوانید دوام بیاورید زیرا هیچکس دوست ندارد فردی او را تعقیب کند و عکس‌های جنجالی از او بگیرد.

مورد دیگری که باید توجه کنید، پرداخت انعام است. پرداخت انعام بدین معناست که شما به دیگران پول می‌دهید تا شما را نسبت به موقعیت یک سلبریتی آگاه کنند. برای مثال، یک فرد مشهور همیشه به یک رستوران خاص می‌رود، شما برای این که بتوانید از او عکس بگیرید، باید به متصدی رستوران مبلغی پول بدهید تا او را راضی کنید اولا به شما خبر دهد و دوما از عکاسی در داخل یا بیرون رستورانش راضی باشد.