بازی آنلاین
آپلود عکس
25-03-2026، 22:41
در دهه ی ۸۰ میلادی، ایالات متحده ی آمریکا در خواست طراحی اسلحه ی دستی (پیستول) جدیدی را مطرح کرد تا با تولید انبوه آن، با کلت m1911 و اسمیت & ویسون .۳۸ تعویض نماید. دپارتمان دفاعی آمریکا تصمیم گرفت اسلحه ی جدیدی بسازد با تمامی استاندارد های روز دنیا تا در هر ۵ نیروی نظامی اش آن اسلحه را به صورت سازمانی به خدمت بگیرد. این پنج نیرو شامل ارتش ایالات متحده، سپاه تفنگداران نیروی دریایی، نیروی دریایی، نیروی هوایی و پدافند موشکی استراتژیکی نیروی هوایی می باشد و پیستول جدید در این ۵ بخش به صورت سلاح سازمانی مطرح می شد. سرانجام شرکت ایتالیایی برتا اسلحه ی کمری Beretta 92FS که نسخه ی نظامی اش ۹۲F بود را به آمریکا معرفی کرد. مکانیزم عملکرد این سلاح به مراتب خیلی بیشتر از کلت، صنایع اسلحه سازی ملی، هکلر کخ، SIG Sauer، Smith & Wesson و اشتایر بود و بسیار مورد استقبال نیرو های نظامی آمریکایی واقع شد. در سال ۱۹۸۵، ایالات متحده ی آمریکا نسخه ی ۹۲FS برتا را با نام M9 به عنوان سلاح سازمانی نیرو های مسلح ایالات متحده ی آمریکا انتخاب کرد و به سرعت به تمامی نیرو های تحویل داده شد.
وقتی M9 با نسخه ی پیشین سلاح سازمانی آمریکا یعنی M1911 مقایسه می شد، عملکردی بهتر و روان تر نسبت به آن داشت، زیرا هم فناوری جدیدتری داشت و هم اینکه از استاندارد های روز دنیا بر خوردار بود. این سلاح در اغلب قریب به اتفاق جنگ های آمریکا از دهه ی ۸۰ میلادی به بعد شرکت داشته و نتایج خوب و مثبتی برای آن گزارش شده است، مانند پاناما، عملیات طوفان صحرا، نبرد های یوگسلاوی، عراق و افغانستان. سلاح M9 به بسیاری از کشور های متحد آمریکا ارسال شد و هنوز نیز در حال استفاده است. البته آمریکا هم اکنون در نظر دارد که آن را با طراحی جدید تری تولید کند و با نسخه های پیشین جایگزین کند. شایان ذکر است که آمریکا نسخه های در حال حاضر این سلاح تا ۲۰۱۷ در خدمت باقی می مانند.
normal_800px-M9-pistolet.jpg
اسلحه ی M9 دارای گلوله های با شارژ باروت ۹×۱۹ mm پارابلوم است که در استاندارد ناتو برای سلاح های کمری به صورت متدال درآمده که همه ی طراحان از آن به عنوان مرجع استفاده می کنند. با وجود این استاندارد، برخی از نیرو های نظامی آمریکایی از این میزان ناراضی هستند و چندان مایل به کار کردن با مهمات جدید نیستند. در برخی از مقایسات صورت گرفته M9 با M1911، شارژ باروت ۴۵ACP در مواردی قوی تر بود و M9 کمی ضعیف تر عمل کرد.
اسلحه ی M9 دارای پس زنی بسیار کوتاه و همینطور ماشه ی دو زمانه (Double Action) است. با وجود دو زمانه بودن ماشه، می توان با حالت Single Action نیز شلیک کرد. لوله ی سلاح با مواد خاصی کروم اندود شده است. کروم ماده ای است که به سلاح ها و یا تجهیزات نظامی اضافه می کنند تا مانع از زنگ زدگی و همینطور فرسودگی آنها شود. همچنین کروم اندود کردن به طول عمر سلاح نیز می افزاید. علاوه بر ویژگی های فوق، کروم کردن سلاح از داغ شدن بیش از حد آن جلوگیری می کند و می توان خشاب های بیشتری شلیک کرد. جالب است بدانید که نرخ اعتماد پذیری بالای این سلاح، به M9 اجازه می دهد تا بدون استراحت ۱۷٫۵۰۰ گلوله را شلیک کند، این درحالی است که نیرو های آمریکایی تنها به قابلیت ۵ هزار گلوله بدون استراحت احتیاج دارند.
طراحی سلاح به گونه ای است که می تواند توسط هر دو دست چپ و راست مورد استفاده قرار گیرد. در هر دو سمت اسلحه یک ضامن قرار دارد که روی حالت های مختلف قرار می گیرد. این ضامن می تواند اسلحه را قفل کند یا مکانیزمش را تغییر دهد. شاسی که برای خارج کردن خشاب از اسلحه روی دسته ی M9 تعبیه شده، می توان هم از سمت چپ و هم از سمت راست از آن استفاده کرد. با تمامی این ویژگی ها، M9 کمی سنگین است و نگه داشتن آن در دست بسیار خسته کننده است. برخی از سربازان می گویند که نگه داشتن آن در دست کمی سخت است و شلیک کردن با آن مهارت زیادی می طلبد.
یک کلید ایمنی نیز روی اسلحه قرار دارد، علاوه بر آن یک عامل ایمنی دیگر نیز درون خود اسلحه است و تا زمانی که ماشه به سمت عقب فشار داده نشود ، مانع از جلو رفتن ماشه می شود.
thumb_750px-M1911A1_and_M9_DA-SC-91-1018
اسلحه ی M9 در کنار کلت M1911
سلاح کمری M9 از یک خشاب دو بخشی ۱۵ گلوله ای تغذیه می کند و ظرفیت آن تقریبا ۲ برابر اسلحه ی M1911 است. بسیاری از مولفه های مربوط به خشاب نیز به طرز ویژه ای بهبود یافته اند تا بتوان از آنها نهایت استفاده را برد.
همانند اغلب اسلحه ها، یک حالت نشانه روی روی M9 نصب شده که با استفاده از آن، شخصی که از سلاح استفاده می کند، هدف گیری دقیق تری دارد. همچنین میزان درصد بر خورد گلوله با هدف را بیشتر می کند. البته باید گفت که میزان برد مفیدی که این سلاح روی هدفش تاثیر می گذارد، ۵۰ متر است.
مکانیزم
سلاح کمری M9 دارای عقب نشینی کوتاه، نیمه خودکار، تک حالته و دو حالته که از یک خشاب 15 تایی استفاده می کند و دکمه ی آزاد کردن خشاب قابلیت این را دارد که در هر دو طرف سلاح قرار گیرد. این خاصیت بیشتر برای استفاده از هر دو دست چپ و راست برای اسلحه تعبیه شده است، یعنی افراد راست دست و چپ دست هیچ محدودیتی در استفاده از کنترلر های برتا M9 ندارند و با هر یک از دست ها می توان آنها را هدایت کرد. اسلحه ی M9 با یک کیف چرمی M12 بیانچی پوشیده می شود، البته از دیگر کیف ها نیز هنگام فروش این سلاح استفاده می شود اما نسخه ای که برای ایالات متحده فرستاده می شود با این نوع کیف است. ویژگی های خاص M9 برتا عبارت اند از:
طراحی کم نقص سلاح موجب شده است تا 100 درصد قطعات آن به راحتی و بدون هیچ گونه دردسری تعویض شوند.
محافظ ماشه به گونه ای طراحی شده است تا زمان هدف گیری انگشت روی آن قرار گیرد، این کار موجب می گردد تا هدف گیری دقیق تر شود.
کروم اندود کردن زیاد اسلحه که از زنگ زدی اسلحه جلو گیری می کند و در کاهش بسیار زیاد دمای آن تاثیر گذار است.
پوشش جدید روی دسته یا لغزش گیر اسلحه Bruniton نام دارد که اسلحه را در برابر رطوبت و گرمای زیاد، و همینطور زنگ زدی محفوظ نگه می دارد. علاوه بر آن مانع از لیز خوردن سلاح در دست می شود و عرق کردن دست موجب سر خوردن آن نمی گردد.
normal_17-BER92-2.jpg
از دیگر ویژگی های این سلاح وجود پشت دستی مناسب و چکش مانند است که مانع از افتادن و تکان خوردن سلاح می گردد. همانطور که گفته شد، تیر اندازی با این سلاح کمی سخت است، اما این قسمت به گونه ای طراحی شده که دست استفاده کننده کاملا در پشت آن قرار می گیرد و زمانی که سلاح پشت سر هم شلیک می کند، مانع از تکان های شدید به عقب می شود. این ویژگی زمانی که سربازان ارتش به صورت آزمایشی از این سلاح استفاده می کردند، در حین آزمایشات به عنوان نکات مثبت ذکر شد.
در سال 2006 یک بروز رسانی برای M9 منتشر شد که M9A1 نام گرفت. در این بروز رسانی برای اسلحه ی جدید یک ریل پیکاتینی زیر اسلحه و جلوی محافظت ماشه قرار گرفت که می توان روی آن تجهیزات جانبی از قبیل چراغ قوه، لیزر و دیگر وسایل ضروری مورد نیاز را روی آن نصب نمود. سلاح جدید تهاجمی تر بود و وضعیت خشاب گذاری در آن بهینه تر شده بود، یعنی عمل خشاب گذاری سریعتر و بهتر از قبل صورت می گرفت. پوشش و لایه ی جدید نصب شده روی سلاح به اسم Physical Vapor Deposition یا به اختصار PVD، مانع از رطوبت و یا خوردگی اسلحه می شد، همچنین در هوای بسیار گرم نیز بدون هیچ مشکلی مسلح می شد، البته شایان ذکر است که شن و ماسه نیز روی این پوشش هیچ تاثیری ندارند و مخصوص مناطق بیابانی و کوهستانی مانند عراق و افغانستان است.
از لحاظ مکانیزم امنیتی سلاح، شرکت سازنده تدابیر بسیار ظریفی اندیشیده که می توان به عنوان بهترین حالت امنیتی سلاح نام برد. اول اینکه این سلاح زمانی که توسط ضامن در حالت امن قرار می گیرد، به هیچ وجه تا زمانی که از آن حالت خارج نگردد، شلیک نمی کند. ضامن امنیت نیز در هر دو طرف سلاح قرار دارد. یک ضامن امنیت دیگر نیز درون اسلحه به کار برده می شود و عملکردش به گونه ای است که تا زمانی که ماشه چکانده نشود (به صورت قطعی به سمت عقب فشار داده نگردد)، به هیچ وجه تکان نمی خورد. این ضامن ها بیشتر برای راحتی هرچی بیشتر استفاده کننده است و مانند سلاح های دیگر با کوچکترین اشاره ای، شلیک نمی کنند، مگر آنکه واقعا ماشه فشرده شود.
چالش برتا M9
اوایل که این سلاح وارد نیرو های مسلح ایالات متحده شد، در سال 1987 یک سری گزارشات از سوی سازمان حسابداری و حسابررسی عمومی ارتش ارائه شد که مواردی همچون شکستن پشتی اسلحه ای برتا M9 مدل SB که یکی از نیرو های ویژه ی تفنگداران دریایی هنگام کار با اسلحه، آن قسمت شکسته بود. بعد از آن دو مورد شکستی دیگر در آزمایشات مربوط به این سلاح گزارش شد که در هر دو گزارشات نسخه های نظامی و نسخه های غیر نظامی نیز مشاهده می شد در حالی که هر دو مدل اسلحه، با یک پوشش ساخته شده بودند و بعد از تحقیقات و تفحص بسیار زیاد، دریافتند که وجود و رخ دادن چنین مشکلاتی ناشی از فشار بیش از حد و اندازه ی ناتو به شرکت اسلحه سازی برتای ایتالیا بوده و این شرکت ملزم به رعایت استاندارد های NATO به صورت فراتر از انتظار شده و همین دلیل موجب شده تا مشکلات متعددی از سلاح رخ دهد. بعد از مشاهده این گونه مشکلات، ارتش آمریکا تصمیم گرفت تا تغییراتی در سلاح اعمال نماید که پس از آنها، مشکلات به طرز چشمگیری کاهش یافتند.
thumb_Beretta_m9.jpg thumb_800px-US_Navy_080713-N-0998G-044_S thumb_800px-thumbnail.jpg
سربازان آمریکایی در حال کار با سلاح کمری M9
در ماه دسامبر سال 2006، مرکز تحقیقات و آنالیز نیروی دریایی گزارشی منتشر کرد مبتنی بر استفاده ی ایالات متحده ی آمریکا از سلاح های کمری در نبرد های معاصر که بسیار جالب و قابل توجه بود. این مرکز، از 2.608 نفر از سربازانی که پس از 12 ماه از جنگ عراق و افغانستان بازگشته بودند، نظرسنجی بسیار گسترده ای دریافت کرد. در این نظرسنجی، تنها افرادی که در طی جنگ با سلاح خود شلیک کرده بودند و شلیک هایشان اغلب به سمت اهداف دشمن بوده است، حق شرکت کردن داشتند. 161 نفر با اسلحه ی M9 برتا مسلح شده بودند که 6 درصد نظرسنجی را تشکیل میدادند. 58 درصد دیگر از استفاده کنندگان این اسلحه (98 نفر) از عملکرد آن بسیار راضی بودند که پایین ترین میزان رضایت در این بررسی بود.
48 درصد از افراد که معادل 77 نفر بودند، از عملکرد مهمات این اسلحه ناراضی بودند. 64 درصد معادل 103 نفر از کیفیت سلاح مانند اندازه و وزنش راضی بودند. کاربران اسلحه ی M9 یکی از پایین ترین سطوح رضایت را در میان کارایی اسلحه ها (تعداد سلاح هایی که در نظر سنجی وجود داشتند) دارا بود که این آمار معادل 76 درصد (122 نفر) میزان رضایتیشان در مورد قدرت تخریب، 66 درصد (106 نفر) برد سلاح و 88 درصد نیز (142 نفر) نرخ آتش سلاح را عنوان کردند. 48 درصد از استفاده کنندگان M9 که معادل 77 نفر است میزان نارضایتشان را در مورد افزودن وسایل اضافی به سلاح عنوان کردند، 26 درصد از استفاده کنندگان معادل 42 نفر نارضایتشان را از توقف بی موقع اسلحه عنوان کردند، 62 درصد از افرادی که نارضایتشان در مورد توقف سلاح بود، دلیل آن را جمع و جور بودن زیادی و عدم دقت سلاح پس از شلیک دوباره بود، یعنی بعد از شلیک یک گلوله به سمت هدف، می بایست مهارت شلیک کننده خیلی زیاد باشد تا بتواند دوباره هدف را درست مورد اصابت قرار دهد. در این میان تنها 45 درصد از افراد معادل 72 نفر عدم خشاب گذاری کامل را به صورت مشکل گزارش کرده بودند.
thumb_575px-M9_DA-SN-91-11017.jpg thumb_Beretta-M92SB.jpg thumb_handguns.jpg
83 درصد از افراد که معادل 134 نفر است، گزارش کردند که در میدان نبرد، اسلحه شان هیچگاه نیاز به تعمیر پیدا نکرد. 46 درصد که معادل 74 نفر از افراد می شود بر این باور بودند که این اسلحه امنیت کافی را ندارد و اینکه عملکردش زمانی که در اختیار آنها بود، اصلا مناسب نبوده است (به این دلیل که عمدتا سلاح را برای تعمیر و نگهداری به اسلحه خانه نسPرده اند). 63 درصد از افراد معادل 101 نفر از این سلاح بسیار راضی بودند، زیرا آنها جزء نیرو های ویژه ی نیروی دریای بوده اند و در طول مدتی که سلاح در اختیارشان بوده است، شکستگی پیدا نکرده و مهم تر از آن احتیاج به تعمیر نداشته است. با وجود تمامی ویژگی های این سلاح، متاسفانه یکی از پایین ترین سطوح اعتماد پذیری و محبوبیت مربوط به M9 برتا در میان سربازان آمریکایی است که اغلب آنها درخواست ارتقاء آن را داشته اند و خیلی ها نیز دوباره به 45 ACP بازگشته اند و برخی نیز سفارش اسلحه ی جدیدی را داده اند.
در سال 2007، تعدادی از استفاده کنندگان این سلاح در مورد میزان تخریب و بازدارندگی هدف اعتراض کردند که در این زمینه قدرت پایین دارد و پیشنهاد کردند که از فشنگ قوی تری در عوض 9 میلیمتری پارابلوم استفاده کنند، اما به علت کنوانسیون Hague (عقد شده در سال 1899 و 1907) محدودیتی در ساخت گلوله ها وجود دارد که سلاح های جنگی را از استفاده ی گلوله های بزرگ تر منع می کند.
ایالات متحده ی آمریکا از خشاب های خریداری شده از برتا راضی نبود. به همین دلیل با شرکت Airtronic قراردادی اخذ کرد تا به عنوان کارخانه ی تامین کننده ی خشاب، وسایل مورد نیاز این اسلحه را تولید کند. دلیل این انتخاب این بود که شرکت Check-Mate خشاب های M9 را با کیفیت پایین تری تولید می کرد. با این وجود هنوز خشاب های چک مت نیز به برخی از کشور ها صادر می شوند. قبل از چک مت کمپانی ایتالیایی Mec-Gar وظیفه ی تولید خشاب های آمریکایی را بر عهده داشت. هم اکنون Airtonic خشاب ها را تولید می کند که شباهت زیادی به Mec-Gar دارد، زیرا خشاب های ساخت چک مت مشکلات نسبتا زیادی داشتند و خیلی قابل اعتماد نبودند. شرکت Airtonic در طول خدمتش در ارتش ایالات متحده ی آمریکا، به میزان 22 میلیون دلار تجهیزات و لوازم جانبی اسلحه به ارتش فروخت.
وقتی M9 با نسخه ی پیشین سلاح سازمانی آمریکا یعنی M1911 مقایسه می شد، عملکردی بهتر و روان تر نسبت به آن داشت، زیرا هم فناوری جدیدتری داشت و هم اینکه از استاندارد های روز دنیا بر خوردار بود. این سلاح در اغلب قریب به اتفاق جنگ های آمریکا از دهه ی ۸۰ میلادی به بعد شرکت داشته و نتایج خوب و مثبتی برای آن گزارش شده است، مانند پاناما، عملیات طوفان صحرا، نبرد های یوگسلاوی، عراق و افغانستان. سلاح M9 به بسیاری از کشور های متحد آمریکا ارسال شد و هنوز نیز در حال استفاده است. البته آمریکا هم اکنون در نظر دارد که آن را با طراحی جدید تری تولید کند و با نسخه های پیشین جایگزین کند. شایان ذکر است که آمریکا نسخه های در حال حاضر این سلاح تا ۲۰۱۷ در خدمت باقی می مانند.
normal_800px-M9-pistolet.jpg
اسلحه ی M9 دارای گلوله های با شارژ باروت ۹×۱۹ mm پارابلوم است که در استاندارد ناتو برای سلاح های کمری به صورت متدال درآمده که همه ی طراحان از آن به عنوان مرجع استفاده می کنند. با وجود این استاندارد، برخی از نیرو های نظامی آمریکایی از این میزان ناراضی هستند و چندان مایل به کار کردن با مهمات جدید نیستند. در برخی از مقایسات صورت گرفته M9 با M1911، شارژ باروت ۴۵ACP در مواردی قوی تر بود و M9 کمی ضعیف تر عمل کرد.
اسلحه ی M9 دارای پس زنی بسیار کوتاه و همینطور ماشه ی دو زمانه (Double Action) است. با وجود دو زمانه بودن ماشه، می توان با حالت Single Action نیز شلیک کرد. لوله ی سلاح با مواد خاصی کروم اندود شده است. کروم ماده ای است که به سلاح ها و یا تجهیزات نظامی اضافه می کنند تا مانع از زنگ زدگی و همینطور فرسودگی آنها شود. همچنین کروم اندود کردن به طول عمر سلاح نیز می افزاید. علاوه بر ویژگی های فوق، کروم کردن سلاح از داغ شدن بیش از حد آن جلوگیری می کند و می توان خشاب های بیشتری شلیک کرد. جالب است بدانید که نرخ اعتماد پذیری بالای این سلاح، به M9 اجازه می دهد تا بدون استراحت ۱۷٫۵۰۰ گلوله را شلیک کند، این درحالی است که نیرو های آمریکایی تنها به قابلیت ۵ هزار گلوله بدون استراحت احتیاج دارند.
طراحی سلاح به گونه ای است که می تواند توسط هر دو دست چپ و راست مورد استفاده قرار گیرد. در هر دو سمت اسلحه یک ضامن قرار دارد که روی حالت های مختلف قرار می گیرد. این ضامن می تواند اسلحه را قفل کند یا مکانیزمش را تغییر دهد. شاسی که برای خارج کردن خشاب از اسلحه روی دسته ی M9 تعبیه شده، می توان هم از سمت چپ و هم از سمت راست از آن استفاده کرد. با تمامی این ویژگی ها، M9 کمی سنگین است و نگه داشتن آن در دست بسیار خسته کننده است. برخی از سربازان می گویند که نگه داشتن آن در دست کمی سخت است و شلیک کردن با آن مهارت زیادی می طلبد.
یک کلید ایمنی نیز روی اسلحه قرار دارد، علاوه بر آن یک عامل ایمنی دیگر نیز درون خود اسلحه است و تا زمانی که ماشه به سمت عقب فشار داده نشود ، مانع از جلو رفتن ماشه می شود.
thumb_750px-M1911A1_and_M9_DA-SC-91-1018
اسلحه ی M9 در کنار کلت M1911
سلاح کمری M9 از یک خشاب دو بخشی ۱۵ گلوله ای تغذیه می کند و ظرفیت آن تقریبا ۲ برابر اسلحه ی M1911 است. بسیاری از مولفه های مربوط به خشاب نیز به طرز ویژه ای بهبود یافته اند تا بتوان از آنها نهایت استفاده را برد.
همانند اغلب اسلحه ها، یک حالت نشانه روی روی M9 نصب شده که با استفاده از آن، شخصی که از سلاح استفاده می کند، هدف گیری دقیق تری دارد. همچنین میزان درصد بر خورد گلوله با هدف را بیشتر می کند. البته باید گفت که میزان برد مفیدی که این سلاح روی هدفش تاثیر می گذارد، ۵۰ متر است.
مکانیزم
سلاح کمری M9 دارای عقب نشینی کوتاه، نیمه خودکار، تک حالته و دو حالته که از یک خشاب 15 تایی استفاده می کند و دکمه ی آزاد کردن خشاب قابلیت این را دارد که در هر دو طرف سلاح قرار گیرد. این خاصیت بیشتر برای استفاده از هر دو دست چپ و راست برای اسلحه تعبیه شده است، یعنی افراد راست دست و چپ دست هیچ محدودیتی در استفاده از کنترلر های برتا M9 ندارند و با هر یک از دست ها می توان آنها را هدایت کرد. اسلحه ی M9 با یک کیف چرمی M12 بیانچی پوشیده می شود، البته از دیگر کیف ها نیز هنگام فروش این سلاح استفاده می شود اما نسخه ای که برای ایالات متحده فرستاده می شود با این نوع کیف است. ویژگی های خاص M9 برتا عبارت اند از:
طراحی کم نقص سلاح موجب شده است تا 100 درصد قطعات آن به راحتی و بدون هیچ گونه دردسری تعویض شوند.
محافظ ماشه به گونه ای طراحی شده است تا زمان هدف گیری انگشت روی آن قرار گیرد، این کار موجب می گردد تا هدف گیری دقیق تر شود.
کروم اندود کردن زیاد اسلحه که از زنگ زدی اسلحه جلو گیری می کند و در کاهش بسیار زیاد دمای آن تاثیر گذار است.
پوشش جدید روی دسته یا لغزش گیر اسلحه Bruniton نام دارد که اسلحه را در برابر رطوبت و گرمای زیاد، و همینطور زنگ زدی محفوظ نگه می دارد. علاوه بر آن مانع از لیز خوردن سلاح در دست می شود و عرق کردن دست موجب سر خوردن آن نمی گردد.
normal_17-BER92-2.jpg
از دیگر ویژگی های این سلاح وجود پشت دستی مناسب و چکش مانند است که مانع از افتادن و تکان خوردن سلاح می گردد. همانطور که گفته شد، تیر اندازی با این سلاح کمی سخت است، اما این قسمت به گونه ای طراحی شده که دست استفاده کننده کاملا در پشت آن قرار می گیرد و زمانی که سلاح پشت سر هم شلیک می کند، مانع از تکان های شدید به عقب می شود. این ویژگی زمانی که سربازان ارتش به صورت آزمایشی از این سلاح استفاده می کردند، در حین آزمایشات به عنوان نکات مثبت ذکر شد.
در سال 2006 یک بروز رسانی برای M9 منتشر شد که M9A1 نام گرفت. در این بروز رسانی برای اسلحه ی جدید یک ریل پیکاتینی زیر اسلحه و جلوی محافظت ماشه قرار گرفت که می توان روی آن تجهیزات جانبی از قبیل چراغ قوه، لیزر و دیگر وسایل ضروری مورد نیاز را روی آن نصب نمود. سلاح جدید تهاجمی تر بود و وضعیت خشاب گذاری در آن بهینه تر شده بود، یعنی عمل خشاب گذاری سریعتر و بهتر از قبل صورت می گرفت. پوشش و لایه ی جدید نصب شده روی سلاح به اسم Physical Vapor Deposition یا به اختصار PVD، مانع از رطوبت و یا خوردگی اسلحه می شد، همچنین در هوای بسیار گرم نیز بدون هیچ مشکلی مسلح می شد، البته شایان ذکر است که شن و ماسه نیز روی این پوشش هیچ تاثیری ندارند و مخصوص مناطق بیابانی و کوهستانی مانند عراق و افغانستان است.
از لحاظ مکانیزم امنیتی سلاح، شرکت سازنده تدابیر بسیار ظریفی اندیشیده که می توان به عنوان بهترین حالت امنیتی سلاح نام برد. اول اینکه این سلاح زمانی که توسط ضامن در حالت امن قرار می گیرد، به هیچ وجه تا زمانی که از آن حالت خارج نگردد، شلیک نمی کند. ضامن امنیت نیز در هر دو طرف سلاح قرار دارد. یک ضامن امنیت دیگر نیز درون اسلحه به کار برده می شود و عملکردش به گونه ای است که تا زمانی که ماشه چکانده نشود (به صورت قطعی به سمت عقب فشار داده نگردد)، به هیچ وجه تکان نمی خورد. این ضامن ها بیشتر برای راحتی هرچی بیشتر استفاده کننده است و مانند سلاح های دیگر با کوچکترین اشاره ای، شلیک نمی کنند، مگر آنکه واقعا ماشه فشرده شود.
چالش برتا M9
اوایل که این سلاح وارد نیرو های مسلح ایالات متحده شد، در سال 1987 یک سری گزارشات از سوی سازمان حسابداری و حسابررسی عمومی ارتش ارائه شد که مواردی همچون شکستن پشتی اسلحه ای برتا M9 مدل SB که یکی از نیرو های ویژه ی تفنگداران دریایی هنگام کار با اسلحه، آن قسمت شکسته بود. بعد از آن دو مورد شکستی دیگر در آزمایشات مربوط به این سلاح گزارش شد که در هر دو گزارشات نسخه های نظامی و نسخه های غیر نظامی نیز مشاهده می شد در حالی که هر دو مدل اسلحه، با یک پوشش ساخته شده بودند و بعد از تحقیقات و تفحص بسیار زیاد، دریافتند که وجود و رخ دادن چنین مشکلاتی ناشی از فشار بیش از حد و اندازه ی ناتو به شرکت اسلحه سازی برتای ایتالیا بوده و این شرکت ملزم به رعایت استاندارد های NATO به صورت فراتر از انتظار شده و همین دلیل موجب شده تا مشکلات متعددی از سلاح رخ دهد. بعد از مشاهده این گونه مشکلات، ارتش آمریکا تصمیم گرفت تا تغییراتی در سلاح اعمال نماید که پس از آنها، مشکلات به طرز چشمگیری کاهش یافتند.
thumb_Beretta_m9.jpg thumb_800px-US_Navy_080713-N-0998G-044_S thumb_800px-thumbnail.jpg
سربازان آمریکایی در حال کار با سلاح کمری M9
در ماه دسامبر سال 2006، مرکز تحقیقات و آنالیز نیروی دریایی گزارشی منتشر کرد مبتنی بر استفاده ی ایالات متحده ی آمریکا از سلاح های کمری در نبرد های معاصر که بسیار جالب و قابل توجه بود. این مرکز، از 2.608 نفر از سربازانی که پس از 12 ماه از جنگ عراق و افغانستان بازگشته بودند، نظرسنجی بسیار گسترده ای دریافت کرد. در این نظرسنجی، تنها افرادی که در طی جنگ با سلاح خود شلیک کرده بودند و شلیک هایشان اغلب به سمت اهداف دشمن بوده است، حق شرکت کردن داشتند. 161 نفر با اسلحه ی M9 برتا مسلح شده بودند که 6 درصد نظرسنجی را تشکیل میدادند. 58 درصد دیگر از استفاده کنندگان این اسلحه (98 نفر) از عملکرد آن بسیار راضی بودند که پایین ترین میزان رضایت در این بررسی بود.
48 درصد از افراد که معادل 77 نفر بودند، از عملکرد مهمات این اسلحه ناراضی بودند. 64 درصد معادل 103 نفر از کیفیت سلاح مانند اندازه و وزنش راضی بودند. کاربران اسلحه ی M9 یکی از پایین ترین سطوح رضایت را در میان کارایی اسلحه ها (تعداد سلاح هایی که در نظر سنجی وجود داشتند) دارا بود که این آمار معادل 76 درصد (122 نفر) میزان رضایتیشان در مورد قدرت تخریب، 66 درصد (106 نفر) برد سلاح و 88 درصد نیز (142 نفر) نرخ آتش سلاح را عنوان کردند. 48 درصد از استفاده کنندگان M9 که معادل 77 نفر است میزان نارضایتشان را در مورد افزودن وسایل اضافی به سلاح عنوان کردند، 26 درصد از استفاده کنندگان معادل 42 نفر نارضایتشان را از توقف بی موقع اسلحه عنوان کردند، 62 درصد از افرادی که نارضایتشان در مورد توقف سلاح بود، دلیل آن را جمع و جور بودن زیادی و عدم دقت سلاح پس از شلیک دوباره بود، یعنی بعد از شلیک یک گلوله به سمت هدف، می بایست مهارت شلیک کننده خیلی زیاد باشد تا بتواند دوباره هدف را درست مورد اصابت قرار دهد. در این میان تنها 45 درصد از افراد معادل 72 نفر عدم خشاب گذاری کامل را به صورت مشکل گزارش کرده بودند.
thumb_575px-M9_DA-SN-91-11017.jpg thumb_Beretta-M92SB.jpg thumb_handguns.jpg
83 درصد از افراد که معادل 134 نفر است، گزارش کردند که در میدان نبرد، اسلحه شان هیچگاه نیاز به تعمیر پیدا نکرد. 46 درصد که معادل 74 نفر از افراد می شود بر این باور بودند که این اسلحه امنیت کافی را ندارد و اینکه عملکردش زمانی که در اختیار آنها بود، اصلا مناسب نبوده است (به این دلیل که عمدتا سلاح را برای تعمیر و نگهداری به اسلحه خانه نسPرده اند). 63 درصد از افراد معادل 101 نفر از این سلاح بسیار راضی بودند، زیرا آنها جزء نیرو های ویژه ی نیروی دریای بوده اند و در طول مدتی که سلاح در اختیارشان بوده است، شکستگی پیدا نکرده و مهم تر از آن احتیاج به تعمیر نداشته است. با وجود تمامی ویژگی های این سلاح، متاسفانه یکی از پایین ترین سطوح اعتماد پذیری و محبوبیت مربوط به M9 برتا در میان سربازان آمریکایی است که اغلب آنها درخواست ارتقاء آن را داشته اند و خیلی ها نیز دوباره به 45 ACP بازگشته اند و برخی نیز سفارش اسلحه ی جدیدی را داده اند.
در سال 2007، تعدادی از استفاده کنندگان این سلاح در مورد میزان تخریب و بازدارندگی هدف اعتراض کردند که در این زمینه قدرت پایین دارد و پیشنهاد کردند که از فشنگ قوی تری در عوض 9 میلیمتری پارابلوم استفاده کنند، اما به علت کنوانسیون Hague (عقد شده در سال 1899 و 1907) محدودیتی در ساخت گلوله ها وجود دارد که سلاح های جنگی را از استفاده ی گلوله های بزرگ تر منع می کند.
ایالات متحده ی آمریکا از خشاب های خریداری شده از برتا راضی نبود. به همین دلیل با شرکت Airtronic قراردادی اخذ کرد تا به عنوان کارخانه ی تامین کننده ی خشاب، وسایل مورد نیاز این اسلحه را تولید کند. دلیل این انتخاب این بود که شرکت Check-Mate خشاب های M9 را با کیفیت پایین تری تولید می کرد. با این وجود هنوز خشاب های چک مت نیز به برخی از کشور ها صادر می شوند. قبل از چک مت کمپانی ایتالیایی Mec-Gar وظیفه ی تولید خشاب های آمریکایی را بر عهده داشت. هم اکنون Airtonic خشاب ها را تولید می کند که شباهت زیادی به Mec-Gar دارد، زیرا خشاب های ساخت چک مت مشکلات نسبتا زیادی داشتند و خیلی قابل اعتماد نبودند. شرکت Airtonic در طول خدمتش در ارتش ایالات متحده ی آمریکا، به میزان 22 میلیون دلار تجهیزات و لوازم جانبی اسلحه به ارتش فروخت.
![[-]](http://www.flashkhor.com/forum/images/collapse.gif "[-]")
