در مسیر آب و آتش | fereshteh27 & sky-angle کاربران انجمن

[a1100]

صدای زنی که از در وارد اتاق می شد توجهمان را جلب کرد: مگه نگفتم سالم می خوامش؟
--خانم...
دستشو آورد بالا و نذاشت ادامه بده... به سمتم اومد... دستشو کشید رو گونه ام ..با تعجب نگاهش کردم..این زن دیگه کیه؟..با منه بدبخت چکار داره؟..
اما بعد یه سیلی محکم خوابوند تو گوشم که برق از چشمام پرید ..
داد زد: کثــــــافت... 
سرش داد زدم :هی خانم چته؟ چی میخواید از جون ما ؟... مگه چیکارتون کردیم...؟؟ 
موهامو چنگ زد و کشید و چندتا کشیده پشت سر هم زد تو صورتم...حس می کردم دو طرف صورتم سر شده..ولم کرد..نفس نفس می زدم..گلوم خشک شده بود..
به سختی گفتم: مگه منو سالم نمی خواستی؟ 
رو به اهورا داد زد :جناب سرگرد ..به زیر دستات یاد ندادی که هر جایی نباید بلبل زبونی کنند؟
نالیدم : بخدا من زیر دستش نیستم فقط یه دکتر معمولیم...
پوزخندی زد و گفت: جناب سرگرد رو بخوابون... مطمئنا اون چیزای بیشتری میدونه! زیاد هم به دختره سخت نگیر... فهمیدی؟؟
--بله خانم...
دست و پای منو باز کرد. خیلی درد میکرد هم پاهام هم دستام ... هیچی جز اون تاپ و شلوار به تن نداشتم...
رفتم رو همون صندلی نشستم... 
سرگرد رو با سرعت و خشونت زیادی بست به اون تخت چون میدونست سرگرد مثل من دست و پاچلفتی نیست..! 
همون خانم زل زده بود به من...
موهای مشکی داشت با چشم های آبی وحشی... آبی پر رنگ...!!..زن زیبایی بود..ولی از چهره ش خشونت می بارید..
داشتم تو رنگ نگاهش گم می شدم که سرشو برگردوند و به سرگرد نگاه کرد.
--خب جناب سرگرد... با 1 میلی گرم دی تی اس چطوری؟
و با سر به مرد اشاره کرد... اون هم سرنگ رو تو سرم خالی کرد... 
--از کجا فهمیدید اون دخترا رو کجا پنهان کردیم؟
با ترس به اهورا نگاه می کردم..هیچ چیزی نگفت فقط صورتش سرخ شده بود...حتما تنگی نفس گرفته...
عضلاتش هم منقبض شده بود... این دارو رو برای این استفاده می کنن تا اعتراف بگیرن.. واقعا چقدر کثیفن...!
سرگرد به خودش می لولید ... نمی تونست تحمل کنه... خوشحالم این زن ایکبیری منو نجات داد...
من که دستم بازه... بذار یه بار اون مدیونم بشه!..من که کاراته بلد بودم..اینجورمواقع به دردم می خورد..
به سرعت به طرف اون مرد دویدم و یکی زدم زیر شکمش که از شدت درد افتاد رو زمین ..تا زن به خودش بیاد تمام سیم ها و سوزن ها رو از بدن سرگرد کندم ..انقدر تند و فرز این کارو کردم که نفسم بند اومده بود..
اون خانم همونجا ایستاده بود و با پوزخند به من نگاه میکرد... وا ...! 
به اون مرد اشاره کرد که بزنه به چاک...! هـــــــــی چرا هیچ کاری باهامون نداشتن ...؟

زنه برگشت سمت من و گفت: دختر جون زیاد خوشحال نباش! فردا میام اما اون موقع دیگه این نمایش رو نمی بینم...! این رو شانس آوردی... من خیلی در حق تو کوتاه اومدم!..منتظر سخت تر از اینهاش باشید..
قهقه ی وحشتناکی زد و همراه اون مرد رفتند بیرون..یه قفل بزرگ به در زد...

رفتم سمت سرگرد و دست و پاشو باز کردم... بعد هم بلندش کردم... نمیتونست کاری بکنه حداقل یک ساعت دیگه حالش بهتر می شد!..صورتش سرخ شده بود..شر شر عرق می ریخت..همه ش سرفه می کرد..
نمیدونم چطور راضی شده بودم کمکش کنم... به هر حال باید کمکش میکردم! اینکه زنده بمونه حداقل مغز پوکشو به کار بندازه تا بتونیم فرار کنیم...

آره فرار... اما چطوری؟؟!!.. 

حالش خوب نبود..صورتش سرخ شده بود..می ترسیدم تا 1 ساعت دیگه دوام نیاره..می دونستم حس خفگی بهش دست میده ولی در بعضی از موارد نادر به مرگ منجر می شد..
اینم که همه چیزش نادره..چه اخلاق چه هر چیز دیگه ش..اومدیم و افتاد مرد اونوقت من بین این ادمای زبون نفهم که معلوم نیست مارو واسه چی اوردن اینجا چکار کنم؟!..
باید دست به کار می شدم..

زیر کتفش رو گرفتم وبلندش کردم..به دیوار تکیه داد..سینه ش خس خس می کرد..صورتش عرق کرده بود..
کف دوتا دستامو گذاشتم رو هم و درست بین کتف هاش قرار دادم..شروع کردم به ماساژدادن..
بعد از چند دقیقه دیدم دیگه سرفه نمی کنه ولی هنوز خس خس می کرد..
سرشو به دیوار تکیه دادم..رو به روش نشستم..دکمه های پیراهنش رو باز کردم..اوه اوه ماشــــاالله چه عضلـــه ای..

بی خیال دختر به کارت برس..
دستامو گذاشتم رو سینه ش..اروم و منظم ماساژ دادم..سینه ش گرم شده بود..
نزدیک به 45 دقیقه فقط ماساژش می دادم..کار دیگه ای از دستم بر نمی اومد..

کم کم حالت صورتش عادی شده بود..به قفسه ی سینه ش که دست می کشیدم همراه با سینه ی اون تن من هم داغ می شد..
وا چرا همچین میشم؟!..
یه حسی داشتم..نگاهش کردم..چشماش بسته بود..هه..خوابیده..بهش خوش گذشته..

زیر لب گفت :خوشت اومده؟!..
پس بیدار بود..صداش خش داشت..لبخند کجی روی لباش بود..
با تعجب گفتم :چی؟!..

چشماشو باز کرد..نگاهمون تو هم قفل شد..لامصب عجب چشمایی داره..

شیطون نگاهم کرد و با همون لبخند گفت :خوب ماساژ میدی ها..خوشت اومده که دیگه ول نمی کنی؟!..
اوهو..چه حرفا..بیا و خوبی کن..

سریع کشیدم کنار و اخم کردم..خندید..به سرفه افتاد..به درک..مرتیکه دور برداشته..

-فکر نکن خبریه..من پزشکم داشتم قفسه ی سینه ت رو ماساژ می دادم تا نفست بهتر بالا بیاد..
-- اره خب..می دونم..داشتی وظیفه ت رو انجام می دادی دیگه..
زل زدم تو چشماش و محکم گفتم :دقیقــــا..

دهان باز کرد جوابمو بده که در زندان باز شد..
یه زندان بان دیگه..با ترس کنار سرگرد نشستم..
زنه که گفت فردا میاد پس این یارو اینجا چکار می کنه؟!..نکنه خودش فردا میاد ولی شکنجه ها ادامه داره؟!..وای خدا..رحم کن..

با لبخند زشتی به طرفم اومد..خودمو کشیدم عقب..ناخداگاه به بازوی سرگرد چنگ زدم..ولی اون مرد دستشو اورد جلو و با یک حرکت بلندم کرد..
جیغ کشیدم..دست و پا می زدم از تو بغلش بیام بیرون..ولی نامرد سفت منو چسبیده بود..

صدای خشنی داشت.. 
--کم تکون بخور خانم خوشگله..
سرشو فرو کرد تو موهام..حالم داشت بد می شد..
با انزجار خودمو کشیدم کنار ولی موهامو گرفت و کشید سمت خودش..
بلند جیغ کشیدم..
-ولم کن اشغال..چی از جونم می خوای؟!..
به بازوم دست کشید..انگشتاشو کشید رو قفسه ی سینه م و گفت :همه چیزتو می خوام عزیزم..چه لعبتی هستی تو..همه چیزت تکه..
-خفه شو عوضی..

محکم زد تو صورتم..پرتم کرد رو تخت..روم خم شد..
در حالی که تو چشمام زل زده بود با صدای ترسناکی گفت :خانم دستور داده زیاد اذیتت نکنم..حیفه شکنجه بشی..

به شکمم دست کشید..
--حیف این بدن زیبا و هوس انگیزه که سیاه و کبود بشه..از این بدن خیلی استفاده ها میشه کرد..من راهشو بلدم عزیزم..

قهقهه ی وحشتناکی زد..صورتم از اشک خیس شده بود..
صدای فریاد سرگرد باعث شد مرد قهقهه ش قطع بشه..
--ببند دهنتو مرتیکه ی اشغال..

نگاهش کردم..با چشمان به خون نشسته زل زده بود به مردی که می خواست اذیتم کنه..
مرد نگاهش کرد..
با پوزخند گفت :به به..صدای جناب سرگرد هم که در اومد..تو هنوز زنده ای؟..نترس با تو هم زیاد کار دارم..اول ترتیب این خوشگل خانم رو بدم..بعد میام سروقت تو..شکنجه ها تو راهه جناب سرگرد..

منو بلند کرد..چسبوند به خودش..با ترس نگاهش کردم..
صورتشو اورد جلو..سرمو کشیدم عقب..ولی نامرد دستشو گذاشت پشت سرمو صورتمو به صورتش چسبوند..
لبای نفرت انگیزش رو گذاشت رو لبام..با ولع منو می بوسید..حالم داشت بد می شد..با دستام هلش دادم ولی تکون نخور..

یک دفعه صدای فریادش سکوت زندان رو برهم زد..سرشو با دست چسبید و خودشو کشید کنار..
با دهان باز به پشت سرش نگاه کردم..سرگرد صندلی رو برداشته بود و گرفته بود بالا سرش..
یعنی با صندلی زد تو سرش؟!..

صندلی رو پرت کرد رو زمین..به طرفش رفتم..پشتش مخفی شدم..
اروم برگشت و نگاهم کرد..
--خوبی؟..
فقط سرمو تکون دادم..تا به خودمون بیایم..یه مرد دیگه وارد اتاق شد..
وای خدا..این غول تشن دیگه کیه؟!..

ادامه دارد...

---

تو دستش سیگار بود..
یه بلوز جذب مشکی به تن داشت..اون مرد که اهورا با صندلی زده بود تو سرش از جاش بلند شد ودر حالی که سرشو می مالید رفت طرف اون یکی..
یه چیزایی تو گوشش گفت..من و سرگرد کنار ایستاده بودیم..مسیر نگاهمون درست به سمت اون 2 نفر بود..

مرد پوزخند زد و جلو اومد..اون یکی هم اومد جلو ومنو کشید سمت خودش..
اهورا دستمو گرفت ..مرد چاقو گذاشت زیر گلوم..
رسما داشتم میمردم..

داد زد :دستتو بکش وگرنه با یه خراش عمیق کارشو می سازم..
اهورا کمی نگاهم کرد..اخم غلیظی رو پیشونیش نشسته بود ..
اروم دستمو ول کرد..مرد منو کشید عقب..
اون یکی که هیکلی تر بود رفت جلو و خواست دستای سرگرد رو از پشت بگیره که سرگرد نذاشت..

مرد با خشونت گفت :بهتره با ما راه بیای جناب سرگرد..وگرنه دختره رو نفله ش می کنم..کاره سه سوته..

اهورا چیزی نگفت..خوابوندش رو تخت..دستاشو بست..
می خواستم با یه حرکت دست مرد رو بگیرم وبپیچونم و یه ضربه ی کاری بزنم تو شکمش ولی این چاقوی لعنتی این اجازه رو بهم نمی داد..
مرد پک محکمی به سیگارش زد..سر سیگارش سرخ شد..
نگاه وحشت زده ی من به مرد بود..سیگارو اورد پایین..روی سینه ی سرگرد خاموش کرد..
صدای فریاد اهورا توی اتاق پیچید..نگاهمو ازش گرفتم..دلم یه جوری شد..
اشک دیده م رو تار کرد..دوباره صدای فریادش بلند شد..

نگاهش کردم..هق هقم رو تو گلو خفه کردم..
مرد سیگارشو پرت کرد کنار..یه پاکت از روی میز برداشت..پودر سفید رنگی از توش بیرون اورد ..
نمک بود..اره..می خواست نمک بریزه رو زخمش..وای خدا..کمکش کن..

همه ی نمک ها رو پاشید روی زخم..
صدای فریاد پر از درد اهورا دیوارهای زندان رو به لرزه انداخت..

داد زدم :چکارش دارید نامردا..ولش کنید..
مردی که منو گرفته بود چاقورو کمی به زیر گلوم فشار داد..
--خفه شو..زیادی زر بزنی کارتو تموم می کنم..

فقط گریه می کردم..اون مرد سرگرد رو شکنجه می کرد..طاقتم تموم شده بود..خدایا کمکمون کن..دارن می کشنش..
موهای اهورا رو گرفت و کشید..
با خشونت داد زد :بگو از کجا فهمیدی دخترا کجان؟!..کی بهت خبر داد؟!..جاسوست کی بود؟!..بگـــو..

صدای ناله مانند سرگرد رو شنیدم..
-نمی دونم..در مورد..چی حرف می زنید..

چندتا سیلی پشت سر هم زد تو صورتش..
--که نمی دونی اره؟!..بهت نشون میدم..اشغال..

کشید کنار..نفس نفس می زد..به مردی که منو گرفته بود اشاره کرد..

پرتم کرد..محکم خوردم به دیوار..پیشونیم با دیوار برخورد کرد..درد نسبتا شدیدی تو سرم پیچید..
هر دو از زندان رفتن بیرون..
گوشه ی پیشونیم درد می کرد..دیدم تار شده بود..
خودمو رسوندم به تخت سرگرد..دستاشو باز کردم..از رو تخت بلندش کردم..
پرت شد رو زمین..سینه ش پر از نمک بود..3 تا جای زخم روی قفسه ی سینه ش بود..
نمک ضد عفونیش می کرد..ولی باید کمی از نمک هارو از روی زخم بر می داشتم..اذیت می شد..
صورتش جمع شده بود..عرق کرده بود..
به اطرافم نگاه کردم..دنبال پارچه می گشتم..یه تیکه دستمال رو میز اونطرف اتاق بود..برش داشتم..
حالا اب از کجا بیارم؟!..
یه سطل کنار دیوار بود..تا نصفه توش اب بود..
اوردمش جلو..رو به روش نشستم..
دستمال رو گذاشتم رو زخم..صدای ناله ش بلند شد..
-تحمل کن..الان تموم میشه..

نمیذاشتم اب به زخم برسه..اطرافش رو تمیز می کردم..دستش رو دور موچ دستم حلقه کرده بود..
معلوم بود داره درد می کشه..
سوختگی که روش نمک پاشیده بودند..واقعا دردناک بود..

چند دقیقه گذشته بود..کنارش نشسته بودم و نگاهش می کردم..
چند ساعتی گذشته بود..از پشت میله ها سایه ی زندان بان رو می دیدم..حال اهورا بهتر شده بود..
اروم گفتم :حالا چکار کنیم؟!..معلومه دست بردار نیستند..
سرشو تکون داد..نگاهم کرد..
--درسته..دست از سرمون بر نمی دارن..اخرش هم به دستشون کشته میشیم..

اب دهانمو به زور قورت دادم..با وحشت گفتم :می کشنمون؟!..وای نه..
چیزی نگفت..

-خب یه کاری بکن..
--دارم فکر می کنم..اگه بذاری..
-من چکارت دارم؟!..خب فکرتو بکن..
--2 دقیقه سکوت کن..

جوابش رو ندادم..با اخم رومو بگردوندم..نیم ساعتی گذشته بود که دیدم از جاش بلند شد و رفت پشت میله ها ایستاد..کمی بیرون رو نگاه کرد..برگشت..
درست کنار من نشست..با تعجب نگاهش کردم..

صورتشو اورد جلو..زیرگوشم گفت :باید فرار کنیم..من یه نقشه ای دارم..
چشمام گرد شد..فرار؟!..
-چه نقشه ای؟!..
کمی سرشو کشید عقب..زل زد تو چشمام..
زیر لب گفت :معاشقه..
با صدای نسبتا بلندی گفتم :بلـــــه؟!..چــی گفتــــــی؟!..
-هیسسسسس..چرا داد می زنی؟!..
-یه بار دیگه بگــو..
--گفتم باید با هم معاشقه کنیم..

چشمام داشت از کاسه می زد بیرون..کمی خودمو کشیدم عقب..چپ چپ نگاهش کردم..سرخ شده بودم..

-تو..تو پیش خودت چی فکر کردی؟!..منو اینجا یکه و تنها گیر اوردی فکرای شوم زده به سرت؟!..
اروم خندید اومد نزدیک تر ..
--چی داری میگی؟!..
تند تند گفتم :نیا جلو..بکش کنار..برو اونور..
--نترس باهات کاری ندارم..اینم جزو نقشه ست..
-نقشه؟!..کدوم نقشه؟!کی نقشه کشیدیم که من یادم نمیاد؟!..
--همین الان..بهت گفتم..فرار..معاشقه..
کمی نگاهش کردم..

--چیه؟!..
-یعنی من موندم هر چی فکر می کنم می بینم بین این دوتا کلمه "فرار" و "معاشقه"چه وجه تشابهی وجود داره که تازه جزو نقشه هم هست؟!..هم تو نقشه کشیدن استادی هم تو بیانش..تلگرافی حرف می زنی؟!..یا فکرکردی علم غیب دارم؟!..

تمام مدت که من حرف می زدم اون اروم می خندید..انگار براش جک تعریف می کنم..

--میگم..ولی باید همکاری کنی..
-خیلی خب بگو..
--ببین من به تو نزدیک میشم..مثلا دارم باهات معاشقه می کنم..تو هم با من همراه میشی..توجه نگهبان جلب میشه..وقتی توجهش جلب شد..باید تحریکش کنیم..وارد اتاق که شد من کارشو تموم می کنم..

از کلم دود بلند شد..کلا هنگ کرده بودم..من .. با اهورا..جناب سرگرد راد..معاشقـــه کنم؟!..اوهـــو..دیگه چی؟!..
خواستم مخالفت کنم که انگشتشو گذاشت رو لبم..

--هیسسسسس..راه دیگه ای نداریم..اینا باز هم میان سروقتمون..با تو همون کاری رو می کنند که ..یعنی دامنت رو لکه دار می کنند..من رو هم حتما می کشند..تصمیم با خودته..

به فکر فرو رفتم..وای خدا نه..دامنم رو لکه دار کنند؟!..هرگز..
-خب..از کجا معلوم نقشه ت بگیره؟!..
--هر نقشه ای یه جور ریسک داره..باید امیدوار باشیم..من کارمو بلدم..

نگاهش شیطون شده بود..
پوزخند زدم وگفتم: تو کار بلدی شما مردا که شکی نیست..ماشاالله همتون یه پا استادین..
چپ چپ نگاهم کرد..
اونم پوزخند زد و گفت :هه..انگار تجربه کردی که خیلی دقیق اینو می دونی..
با خشم گفتم :نخیر..تجربه نکردم..ولی..
دستشو گرفت جلوم..

--خیلی خب..من و تو الان باید بریم تو فاز رمانتیک بازی..اونوقت داریم دعوا می کنیم..شروع کن..
-به من چه..خودت شروع کن..

با حرص گفت :خیلی خب..سوتی ندی ها..اه و ناله کن..البته نه از زور درد.. از زور لذت..سعی کن طبیعی باشی..
-همچین میگی طبیعی انگار یه عمره اینکارم..خب یه کاریش می کنم..تو هم جوگیر نشیا..

نگاهش شیطون بود..خدا بخیر بگذرونه..

بازومو گرفت..منو کشید سمت خودش..بازوهاشو دورم حلقه کرد..
با اینکه از روی نقشه بود ولی همین اول بسم الله داغ کردم اساسی..وای خدا..
با صدای نسبتا بلندی گفت :عزیــــزم..قربونت برم..وای چقـــدر تو نازی..

خنده م گرفته بود..نگاهش به در زندان بود..
ولی من پشتم به میله ها بود..
دستامو گرفت و با خشونت حلقه کرد دورش..خیلی خب چه خبرته؟!..

با صدایی که نمی تونستم خنده م رو پنهان کنم با ناز و عشوه گفتم :فـــدای تو عزیــزم..
بلند زدم زیر خنده.. دستشو گرفت جلوی دهانم..
-هیسسسسسس..خواهشا سوتی نده ..راه بیا..
-باشه باشه..ولی خنده م می گیره..

خودش هم خندید..
--می دونم..تو کوتاه بیا..

صورتشو به صورتم چسبوند..هر دو لبخند به لب داشتیم..انگارداریم یه فیلم کمدی بازی می کنیم..
--واااااای مانیا موهات چه بوی خوبی میده..مدهوشم می کنه..
-اهوراااااا..
--جانـــم عزیـــزم..
-اااااه ه ه ه ه ه..
از زور خنده شونه م می لرزید..
ولی اهورا جدی جدی کار می کرد..دستای داغش رو کشید رو بازوم..لبخند از روی لبام محو شد..
وای نکنه جو گرفته ش..

سریع گفت : نگهبان اومد..

همزمان منو به خودش فشرد..لباشو به صورتم کشید..زیر گلوم رو بوسید..
وای خدا..دارم دیوونه میشم..دیگه نمی خندیدم..احساس می کردم چشمام دیگه باز نمیشه..
وای..اه و ناله هام از روی غریزه م بود ..نمایشی نبود..
دست خودم نبود..منو محکم به خودش می فشرد..

نیم نگاهی به در زندان انداخت..صدای باز وبسته شدن در رو شنیدم..بی توجه بودم..

با یک حرکت لباشو گذاشت رو لبام..با ولع خاصی لبامو می بوسید..هر دو اه می کشیدیدم..تنش داغ بود..تن من هم اتیش گرفته بود..
دستش رو گذاشت پشت گردنم..صورتشو اورد پایین تر..گردنم..قفسه ی سینه م..
می بوسید و اه می کشید..یعنی اونم داره نقش بازی می کنه؟!..خب مگه من همین کارو نمی کنم؟!..
نه..فکر نکنم..
خدایا دارم میمیرم..

یک دفعه ولم کرد..سریع از جاش بلند شد..نگاهش کردم..به طرف نگهبان دوید..
تا اون مرد به خودش بیاد اهورا گردنش رو گرفت و پیچوند..
وای خورد شد..نگهبان افتاد رو زمین..

سرگرد پیراهنش رو درست کرد..من که سرجام خشک شده بودم..اومد جلو..دستمو گرفت و بلندم کرد..
- د پاشو دیگه..باید فرار کنیم..باید یه چیزی پیدا کنیم تا تنت کنی..اینجوری نمی تونیم بریم بیرون..

کلا تو هنگ بودم..الان دقیقـــا چی شد؟!..

دستمو کشید..هر دو از زندان خارج شدیم..ولی من هنوز تو حس و حال گرمای اغوش اهورا بودم..
ببین چجوری هواییم کرد..
من و چه به این کارا..
مانیا خودتو کنترل کن..

من رو دنبال خودش می کشید..

---

-- اون زنشه...!
با تعجب گفتم :چی؟!؟! امکان نداره...
سرشو تکون داد : قبل از اومدن به ایران... الان دیگه نیست...
گریه ام شدت گرفته بود... امکان نداشت... نه باورم نمیشه... اصلا...اخه..!
دستش رو جلو دهنم گذاشت و گفت: ساکت شو دختر... میخوای بیان سراغمون! حداقل بگو تو سرهنگ رو از کجا میشناسی؟
با هق هق گفتم: با... بابامه...
چشماش گرد شد : چی داری میگی؟ امکان نداره!؟!؟! اون که دختر نداشت...!
-مگه تو دیدیش؟
-- جونشو تو یکی از عملیاتا خیلی پیش نجات دادم...
خیلی آروم تر شده بودم اما هنوزم گریه می کردم... سرگرد بلند شد و رفت سراغ بقیه کارتون ها... بعد از چند دقیقه چندتا عکس به سمتم پرت کرد...
یکی رو برداشتم و نگاه کردم... 
من... بابام و ... اون زن...!
داشتم دیونه میشدم... سریع از جام پا شدم و سرک کشیدم تو کارتونی که کنارم بود... باید می فهمیدم...!
می فهمیدم که چی از من پنهان شده...! اصلا برای چی؟
تو کارتون خم شدم و زیر و روش کردم... بجز چندتا کاغذ پوسیده هیچی نبود!
یکی رو باز کردم تا حداقل بخونمش تا ببینم چیه...! 
یه نامه بود... به انگلیسی نوشته شده بود.. چشمام تار میدید و نمیتونستم بخونمش پس برش داشتم تا بعدا بخونم...
به سرگرد نگاه کردم... سرش تو کارتون خم کرده بود و بدجور غرق در نوشته های تو برگه ها بود...
به سمتش رفتم...
مثل خودش خم شدم تا ببینم چی داره میخونه که یک دفعه برگشت سمتم و محکم خورد به من..کنترلمون رو از دست دادیم و..افتادیم رو هم...
اون روی من افتاده بود.. شکه شده بودم..از طرفی نمی دونستم چیکار کنم ..بدجور تحت تاثیر داغی بدنش قرار گرفته بودم...
دستامو آوردم و روی سینه اش قرار دادم تا به عقب هلش بدم اما اصلا تکون نخورد... دستام رو سینه اش بود... بی هدف...!
خدایا چکار کنم؟... نگاهمون تو هم قفل شده بود..انگار اون هم شکه شده بود..ناخواسته بود..اتفاقی..
طاقت نیاوردم..سرمو برگردونم... داغی نفسهاشو که میخورد به گردنم رو حس می کردم...
احساس می کردم صورتش به صورتم نزدیک تر شده..شاید هم توهم زدم..سریع نگاهش کردم..نگاهم به چشماش افتاد... یه چیز خاصی تو نگاهش موج می زد..چی بود؟!..نمی دونم..ولی..اره..ارامش داشت..انگار با چشماش هیپنوتیزمم کرده بود..مسخ شده بودم..
تو چشماش غرق شدم.. 
صورتش خیلی به صورتم نزدیک بود..به طوری که گرمیه نفسش پوست صورتم رو می سوزوند..نگاهش به لبهام افتاد که..

فریاده ..پلیس... پلیس... رو شنیدم... با یک حرکت از جاش بلند شد..دست منو هم گرفت و بلندم کرد..
لباسم مناسب نبود و دعا دعا می کردم کسی تو نیاد ولی من که همیشه شانسم خوشگل بوده..
واسه ی همین در محکم باز شد...چند تا سرباز وارد شدند...
سرگرد جلوی من ایستاد تا دیده نشم.. 
برگشت و رو به سرباز با دادی بلند گفت: بیرون!
اون بیچاره ها هم که پوکیده بودن از خنده رفتن بیرون...
از خجالت سرخ شده بودم و اهورا سرشو انداخته بود پایین...
در همون لحظه در باز شد و چند تا تیکه لباس بعلاوه ی لباس فرم سرگرد به داخل پرت شد...!
بدتر از اون این بود که من توی این وضعیت..! وای نه...!
اهورا لباس فرمش رو پوشید و اون کاغذ رو هم برداشت... 
خواست بقیه ی کاغذ ها و عکسا رو برداره که گفتم: نه... اونا رو بذار.. من میخوامشون...
انداختشون جلوم ..هیچی نمی گفت.. بعد از یک 
نگاه عمیق از اتاق بیرون رفت...!
ولی من سرجام خشک شده بودم..

توی ماشین بودیم..داشتیم بر می گشتیم پایگاه..
اون زن و یکی دوتا از دار و دسته ش فرار کردن..پلیس نتونست دستگیرشون کنه..ولی بقیه اعضای گروهشون دستگیر شدن..
تو مسیر به اتفاقاتی که توی این مدته کوتاه برام افتاده بود فکر می کردم..
فرارمون..اون اتاق با تموم اتفاقاتش..چه اون نامه و عکس ها و چه...من و اهورا..

جدیدا پیش خودم خیلی کمتر سرگرد صداش می کردم..ولی اتفاقاتی هم که بینمون افتاد ناخواسته بود..به جز فرارمون که از روی ناچاری مجبور شدیم اینکارو بکنیم..

رسیدیم پایگاه..پیاده شدیم..سرگرد بی توجه به من یک راست رفت داخل..پس چرا نگاهم نمی کنه؟!..
با صدای جیغی که از پشت سرم اومد با ترس برگشتم..با دیدن شمیم که به طرفم می دوید خواستم لبخند بزنم که حس کردم گردنم از 3 ناحیه خورد شد..
دستاشو دور گردنم حلقه کرده بودم و با جیغ و دادش مثلا داشت ابراز احساسات می کرد..

--وااااااای مانیا الهی قربونت بشم..کجا بودی؟!..از نگرانی داشتم میمردم..خدارو شکر که سالمی..

قبل از اینکه خفه م بکنه دستاشو گرفتم واز دور گردنم بازشون کردم..
-بکش کنار..دیوونه خفه م کردی..این چه طرزشه؟!..رسما داشتی می کشتیم..
پشت چشم نازک کرد وگفت : وا..از خدات هم باشه..
-نیست..
--به درک..

لبخند زد و دستمو کشید..
--حالا اینا رو بیخیال بیا بریم برام تعریف کن چی شده؟!..کجا بودی؟!..
- اسیر بودیم..
با تعجب نگام کرد..
--یعنی چی؟!..
-یعنی همین..یه عده ادم عقده ای ما رو گرفته بودن و شکنجه مون می کردن..البته با من زیاد کاری نداشتن ولی از سرگرد به نحو احسنت پذیرایی کردن..
دهنش باز مونده بود..
--چــــی میــــگی؟!..واقعا؟!..

با لبخند ابرومو انداختم بالا و گفتم :به جون تو نباشه به مرگه تو..
وای شمیم سرتاپاش هیجان بود..جات خالی..

تو دلم گفتم :همون بهتر که نبودی سوتی های من وسرگرد رو ببینی..خداییش از زرو هیجان داشتم پس می افتادم..

--دختر گرفتن بردنتون اون هم به اسیری.. اونوقت اومدی میگی کلی هیجان توش بود..تازه جای منم خالی می کنی؟!..دمت گرم واقعا..
شونه م رو انداختم بالا و رفتم تو بهداری..
-می خوای باور کن می خوای نکن..ولی هیجاناتاش انقدر بالا بود که اسیر بودنمون حس نمی شد..
روی صندلی نشستیم..

--مثلا چه جور هیجاناتی؟!..
با شیطنت نگاهش کردم ولی چیزی نگفتم..
--مانیا اذیت نکن دیگه..بگو اونجا چه خبر بوده؟!..
-هیچی بابا..ما رو گرفتن که مثلا ازمون اعتراف بگیرن..من که کلا از همه چی بی خبر بودم ولی مطمئنم این سرگرده یه چیزایی بارش بود رو نمی کرد..منو که کلا بی خیال ولی اونو تا دلت بخواد شکنجه کردن..روی سینه ش سیگار خاموش می کردن و روی زخمش نمک می ریختن..نبودی ببینی چطوری عربده می کشید..بعدش هم نقشه کشیدیم وفرار کردیم..

شمیم تمام مدت با هیجان به حرفام گوش می کرد ..
دستاشو زد به هم و گفت :جون من؟!..چطوری در رفتین؟!..
ابرومو انداختم بالا..تک سرفه ای کردم وگفتم :سرگرد راهشو بلد بود به منم یاد داد..
--چه راهی؟!..
-حالا من به تو بگم که حالیت نمیشه..
--چرا؟!..
-خب چون..ای بابا چقد سوال می پرسی ..به هر حال یه جوری فرار کردیم دیگه..بعد هم رفتیم تو یه اتاق و..
-و چی؟!..

با حرص گفتم :پیچ پیچی..داوینچی..بیا برو سرکارت از کی تا حالا بیخودی منو گرفتی به حرف..بعدش پیدامون کردن و نجات پیدا کردیم و تموم شد رفت پی کارش..
--وا..چرا حرصی میشی؟!..من که چیزی نگفتم..
-پس جون من بیا یه چیزی بگو و خودتو خلاص کن..

مشکوک نگام کرد وگفت :مشکوک می زنیا..
-دلت خوشه ها..محیط اینجا روت تاثیر گذاشته نشستی منو بازجویی میکنی؟!..
--نه ولی به تو هم مشکوکم..
-بیخود کردی مشکوکی..همه رو برات گفتم..دیگه چیزی تهش نموند ..همه رو کشیدی..

از جام بلند شدم..
-من برم یه زنگ به خونه بزنم..فردا رو می خوام مرخصی بگیرم ..

خواست حرف بزنه که سریع از بهداری زدم بیرون..
شمیم هم وقت گیر اورده ها..اخه نمیشه که همه چیزو براش بگم..
یکی نیست بهش بگه دختر همه ی راز و رمز زندگیم رو که نمی تونم بریزم وسط..تهش خودمو ضایع کردم..

تلفناشون کارتی بود..اول زنگ زدم خونه کسی جواب نداد..زنگ زدم موبایل بابا که خاموش بود..
اینبار به مامان زنگ زدم..بعد از چند تا بوق جواب داد..

--الو..
با خوشحالی گفتم :الو سلام مامان..خوبی؟..

چند لحظه سکوت بود..یه دفعه زد زیر گریه..لبخند از روی لبام محو شد..قلبم ریخت..

با ترس گفتم :الو..مامان..قربونت برم چی شد؟!..چرا گریه می کنی؟!..توروخدا بگو چی شده؟!..
با گریه گفت :مانیا..پدرت..فقط خودتو برسون بیمارستان (.......)..هر جور بیا..
گوشی از دستم رها شد..
پشتمو به دیوار تکیه دادم..زانوهام خم شد..
صدای مامان رو از پشت گوشی نامفهوم می شنیدم..
خدایا..بابام..

ادامه دارد...

---

شمیم :اوا خاک به سرم..مانیا..مانیا..چی شده؟!..
لبام خشک شده بود..حس می کردم توان بلند شدن ندارم..
نگاهش کردم..چشماش پر از نگرانی بود..
با بغض گفتم :شمیم..بابام..
بیشتر نگران شد:بابات چی؟!..بگو چی شده؟!..حالت خوبه؟!..
به هق هق افتادم..
-نه..نه..خوب نیستم شمیم..بابام بیمارستانه..
--چـــی؟!..

با شنیدن صدای اهورا نگاه نمناکم رو بهش دوختم..
اهورا:چی شده خانم محبی؟!..
اه..حالا کی حوصله ی اینو داره تو این هیر و ویر..
جوابشو ندادم..ولی اون سمج تر از این حرفا بود..
رو به شمیم گفت :چی شده خانم؟!..چرا خانم محبی به این وضع افتادن؟!..
--چی بگم والا..مثل اینکه حال پدرشون خوب نیست..بیمارستانن..
با این حرف شمیم گریه م شدیدتر شد..بابـا..

اهورا یه تای ابروشو داد بالا و گفت :بسیار خب..کمکشون کنید بیاریدشون تو ماشین من..داشتم می رفتم بیرون شما رو هم تا بیمارستان می رسونم..

حال نداشتم باهاش مخالفت کنم..الان فقط دلم می خواست پیش بابام باشم..یک ثانیه هم نمی تونستم فکرکنم که بابام چیزیش میشه..برام عزیز بود..بهش وابسته بودم..نه..خدایا اتفاقی واسه ی بابام نیافته..درکش برام سخته..اصلا غیرممکنه..نه..

شمیم کمکم کرد تا دم ماشین رفتیم..سوار شدیم..سرگرد هم نشست پشت فرمون وبدون هیچ حرفی حرکت کرد..اسم بیمارستان رو گفتم..سرشو تکون داد ..
از پشت نگاهش کردم..تمام حواسش به رانندگیش بود..همه ساکت بودن..منم زیر لب هق هق می کردم و بابامو صدا می کردم..
یه دفعه یاد حرفاش..مهربونیاش..یاد گرمی اغوشش..بوسه های پدرانه ش افتادم..طاقت نیاوردم وهمچین زدم زیر گریه که اهورا هل شد و سریع پیچید راست ودرجا زد رو ترمز..
شمیم بیچاره هم با وحشت داشت نگام می کرد..
سرگرد برگشت عقب و داد زد :چته؟!..چی شده؟!..
فقط بلندبلند گریه می کردم..شمیم به پاهام دست کشید..قلقلکی بودم..
پامو کشیدم عقب و با گریه داد زدم :تو این وسط چکار می کنی؟!..چرا به پر و پای من ور میری؟!..
--ای بابا..می خوام ببینم ماری موری..چیزی نگزدیت..اخه همچین بی مقدمه زدی زیر گریه گفتم لابد یه چیزی نیشت زده..
توی اون موقعیت حسش نبود که بزنم زیر خنده..فقط گریه م می اومد..وگرنه هم می خندیدم وهم یه پس گردنی نثار وجود مبارکش می کردم..

فقط در همون حال سرش غرغر کردم :برو بابا تو هم دلت خوشه..بابام رو تخت بیمارستان داره جون میده..توقع دارین براتون قهقهه بزنم؟!..
رو به سرگرد جیغ زدم : د راه بیافت دیگه..وایساده منو نگاه می کنه..
چشماش داشت از کاسه می زد بیرون ..
شمیم زمزمه کرد :مانیـــا..

دستمالمو از تو جیبم در اوردم و کشیدم به صورتم..داشتم اشکامو پاک می کردم..
با حرص گفتم :هان..چیـــه؟!..
--اروم باش..
-نمی تونــم..
دیدم هنوز اهورا از جاش جم نخورده دیگه زدم به سیم اخر ..
یه داد بلند سرش زدم و گفتم :بــــرو دیــــگه..اگه راه نمیافتی برم تاکسی بگیرم..

با حرص برگشت و ماشین رو روشن کرد..همین طورکه داشت فرمون رو می چرخوند به چپ گفت :خانم من راننده شخصیتون نیستم که هی راه به راه دستور صادر می کنی..بهتون لطف کردم گفتم می رسونمتون..
تو دلم گفتم:از این لطفا برو به عمه جونت بکن..منت میذاره سرم..
بلند گفتم :منم نگفتم راننده شخصیمی..تازه باید باعث افتخارتون هم باشه بخواین راننده م باشین..درضمن لطف کنید منت نذارید ..
--رو که رو نیست به سنگ پا گفته زکی..
-همینه که هست..
--حیف که تو موقعیت خوبی نیستی وگرنه ..
جبهه گرفتم و گفتم :وگرنه چی؟!..
فقط با خشم از تو اینه جلو نگام کرد..
یارو در برداشته انگار خبریه..باز یاد بابام افتادم اما اینبار ارومتر گریه می کردم..
دستمال رو تندتند می کشیدم به چشمام..خدایا پس چرا این جاده ی لعنتی تموم نمیشه زودتر برسیم..

بالاخره رسیدیم..از ماشین پیاده شدیم..دیدم سرگرد هم داره دنبالمون میاد..چیزی نگفتم..
نمی دونم چرا ولی یه جورایی از این سیریش بازیاش خوشم می اومد..
هم دوست داشتم باهاش کل کل کنم..هم اینکه هی عین کنه بچسبه بهم منم حالشو بگیرم..کلا رو اعصاب بود..ولی از نوع خوبش..

همراه شمیم به طرف در ورودی دویدیم..
سرگرد هم از پشت بدو دنبالمون می اومد..

جلوی پذیرش وایسادمو رو به مسئولش گفتم :سلام خانم..من دختر اقای رایان محبی هستم..تو کدوم بخش بسترین؟..
نیم نگاهی به من انداخت و عینکش رو کمی برد بالا..
--سلام..چند لحظه صبر کنید..
داشت تو سیستمش چک می کرد..از زور استرس و اضطراب ناخونامو کف دستم فشار می دادم..دستام یخ بسته بود..
--بله..اقای رایان محبی..بخش مراقبت های ویژه..

با شنیدن اسم بخش پاهام سست شد ..خدایا نه..یعنی بازم قلبش مشکل پیدا کرده؟..این بار سومه..بهش رحم کن..
با چشمای پر از اشکم نگاهش کردمو گفتم :کدوم طبقه ست؟..
--طبقه ی سوم..
صدای اهورا رو شنیدم..
--بیا من می دونم کجاست..

شمیم دستمو گرفت هر دو دنبال اهورا رفتیم..سوار اسانSور شدیم..
داشتم می لرزیدم..از زوره ترس بود..ترسه از دست دادن بابام..خیلی نگرانش بودم..
--مانیا اروم باش..
-نمی تونم شمیم..دارم دق می کنم..

اسانSور از حرکت ایستاد..درش باز شد.. مثل چی پریدم بیرون..سرگردون دنبال تابلوی بخش می گشتم که پیداش کردم..پیچیدم سمت راست و رفتم تو راهرو..مامان رو دیدم که روی صندلی نشسته وسرشو تکیه داده به دیوار..
بدو رفتم پیشش..بقیه هم پشت سرم می اومدن..
مامان با شنیدن صدای پام سرشو بلند کرد ونگام کرد..
با دیدن من از جاش بلند شد وبا هق هق گفت :دخترم..
بغلش کردم..با گریه گفتم :مامان..بابا چی شده؟!..
از اغوشش جدا شدم..
با گریه گفت :صبح صداش کردم بره شرکت..تو جاش نشست و گفت قلبش درد می کنه..تا به خودم بیام دیدم بیهوش افتاد رو تخت..انقدر ترسیده بودم که نمی دونستم چکار کنم..سریع رفتم سمت تلفن و زنگ زدم به اورژانس..دکترش گفت سکته کرده..وضعش خوب نیست دخترم..

سرمو تکون دادم و گفتم :شما اینجا باش من میرم با پزشکش حرف می زنم..اروم باش..
--باشه دخترم..برو..هر خبری شد به منم بگو..دارم دیوونه میشم..
فقط سرمو تکون دادم..بغض کرده بودم..
شمیم گفت که پیش مامان می مونه..اما سرگرد باهام اومد..

با بهت از اتاق زدم بیرون..شونه م رو چسبوندم به دیوار..چشمامو روی هم فشردم..خدایا..دیگه امیدی نبود..
دکتر گفت که سکته خفیف نبوده و عمل هم دیگه فایده نداره..باید منتظر باشیم..گفت فقط براش دعا کنید..همین..
اهورا رو به روم ایستاد..نگاهش بی تفاوت نبود..جدی هم نبود..
-- اروم باش..با گریه که مشکلی حل نمیشه..
با بغض گفتم :بدون گریه هم مشکلی حل نمیشه..باز اینجوری خودمو خالی می کنم..
شونه ش رو انداخت بالا و گفت :چی بگم..تو دکتری..
با حرص گفتم :لازم نیست چیزی بگی..
با لحن جدی گفت :تو این موقعیت هم دست از لجبازی بر نمیداری؟..
-لج نمی کنم..ولی..
صدای شمیم باعث شد ادامه ی حرفمو نزنم..
دستمو گرفت و با هیجان گفت:مانیا پدرت بهوش اومده..می خواد باهات حرف بزنه..زودباش..

مات و مبهوت به شمیم و اهورا نگاه کردم..به سرعت باد خودمو رسوندم تو بخش..
پرستار اومد جلو وگفت :مانیا شمایی؟..
-بله..
--پدرتون میخوان شما رو ببین..فقط شما می تونید برید داخل..
-باشه باشه..ممنونم..

مامان بیرون ایستاده بود وگریه می کرد..تعجب کردم..بابا که بهوش اومده پس مامان واسه چی داره گریه می کنه؟!..
رفتم تو اتاق..بابا چشماش بسته بود..کنارش ایستادم..رنگ پریده و ضعیف افتاده بود رو تخت..دلم کباب شد..اشکام صورتمو خیس کرده بودن..
دستشو گرفتم..سرد بود..چشماشو اروم و بی جون باز کرد..نگام کرد..
با صدای ریز و نامفهومی گفت :اومدی ..دختر بابا؟..
پیشونیش رو بوسیدم..
-فدات بشم بابا..اره اومدم..
--دخترم..نمی تونم..زیاد حرف بزنم..فقط..خوب ..گوش کن..ببین چی میگم..
-بابا..شما حالت..
--نه دخترم..بذار بگم..دیگه وقتشه..ناتوانم..نمی تونم همه رو برات بگم..فقط..رفتی خونه..برو تو اتاقم..توی کمدم داخل چمدون.. یه کیسه ی مخمل قرمز هست..یه کلید کوچیک توشه..کلید کشوی دوم میزمه..بازش کن..یه دفتر با جلد چرم قهوه ای اونجا هست..بخونش دخترم..همون رو بخونی پی به همه چیز می بری..من دیگه رفتنی شدم..اینو می دونم..دیگه اخر خطم..مواظب خودت و م..مادرت باش..خ..خیلی..دو.دوستتون دارم..

صدای بوق ممتد دستگاه فضای اتاق رو پر کرد..با صداش به قلبم چنگ انداخت..سرم تیر می کشید..چشمام فقط بابا رو می دید که نگاهش به من بود ..ولی دیگه توی این دنیا نبود..
دستای لرزونم رو بردم جلو وکشیدم رو چشماش و بستمشون..
از ته دل ضجه زدم :بـــابـا..
سرمو گذاشتم روی دستشو بلند بلند زدم زیر گریه..
پرستارا همراه دکتر و مامان و شمیم وسرگرد اومدن تو..

دکتر:خانم برید کنار..
شمیم در حالی که گریه می کرد بازومو گرفت و منو کشید کنار..
دکتر دستگاه شوک رو میذاشت رو سینه ی بابام و با هر بار جهش هیچ اتفاقی نمی افتاد..
3 بار تکرار کرد..بی فایده بود..
بابام..تموم کرده بود..

همه چیز مثل برق و باد گذشت... تمام مراسمات با احترام فراون تمام شد.
تو این مدت شمیم خیلی کمک حالم بود. من به عنوان یه دختر بابایی خیلی ضربه خورده بودم... عزیز ترین کسم رو از دست داده بودم... بچه های بهداری... سرگرد... سرهنگ... همه اومده بودن...
سرهنگ خیلی خودشو سرزنش میکرد که چرا بیشتر دقت نکرده بود.. ظاهرا دوست صمیمی بابا بوده...! 
سرگردم فقط یه تسلیت خشک و خالی گفت... چیز دیگه ای ازش انتظار نداشتم.
من مثل مامان بی تابی نمی کردم، جیغ نمی زدم، هوار نمی کشیدم... فقط یه گوشه تنها کنار قبر بابا نشسته بودم و آروم گریه میکردم... بی صدا ! یادم نیست کی حرف زدم! لال مونی گرفته بودم... یه جورایی روزه سکوت!
دلم واسه بابا تنگ شده... خیلی...!
بابا می شنونی صدامو؟ دلم برات تنگ شده... خیلی.. کجایی؟ جات خوبه؟ بی من بهت خوش میگذره؟!؟!؟!
صدای هق هق خفه ام تو اتاق پیچید و باعث شد که مامان بهم نگاه کنه و بزنه زیر گریه... اومد سمتم و داد زد: حرف بزن. حرف بزن... جیغ بکش... بذار صدای هق هق بلندتو بشنوم... مانیا...گلم نریز تو خودت... خودتو خالی کن...!
بابات در صورتی روحش در آرامشه که خواستشو انجام بدی! 
از پسش بر میای؟ قول میدی که روحش رو آروم و شاد کنی؟
سرم رو به نشونه آره بالا و پایین بردم... داد زد: بگو بله... زبون داری... بگو... نذار تو رو هم مثل بابات از دست بدم... بگو افسرده نشدی! بگو هنوز هم مانیا خوشگل و سر زنده مامانتی...
سرم رو روی شونه های مامان گذاشتم و به گریه ام ادامه دادم... بعد از چند دقیقه که آروم شدم و گونه مامان رو بوسیدم و از آغوشش بیرون اومدم...
به شدت به یه حموم داغ نیاز داشتم تا تموم غم هام رو بشوره... خودمو سپردم به دست آب.. آرامش بخش ترین چیز تو دنیا...
لباس هام رو پوشیدم و خواستم برم رو تخت بخوابم که پام رفت روی شیشه و صدای فریادم بلند شد. مامان سراسیمه خودش رو رسوند به اتاق و گفت: داد زدی؟ بالاخره صدات بعد از دو هفته در اومد؟ ای مادر به قربونت!
- مامان من پام رفته تو شیشه تو خوشحالی داد میزنم؟ مامان.. برو واسم جعبه کمک های اولیه رو بیار.
به سرعت رفت و همراه با جعبه اومد. بعد از پاسمان پاهام مامان رو بغل کردم و گفت: عزیزم ببخشید نگرانت کردم مامان خوبم... عزیزم
مامان اشک رو از گوشه چشمش پاک کرد و پیشانیمو بوسید و گفت: عزیزم برو دفترخاطرات باباتو بخون... به آخرین خواسته اش عمل کن...! خواهش میکنم...
-باشه..
آروم رفتم سمت اتاق کار بابا. مثل بچگی هام که می خواستم با بابا بازی کنم چشمام رو بستم و دستام رو باز کردم و دور اتاق گشتم... بابا همیشه میخواست من بازی رو ببرم برای همین هم کنار میزش می ایستاد همیشه... اما این دفعه دیگه اون نبود... نبود...!
داد زدم :چرا؟؟ چرا؟؟ خدایــــا چرا؟؟ چرا بابای من؟؟
هق هق گریم بلند شد... دستمو به سمت کشو بردم و بازش کردم.
جلد قهوه ای دفتر رو لمس کردم و زیر لب گفتم: توی تو چی هست؟ چی هست که همه رو علاف خودت کردی؟ تو چه جاذبه ای داری؟
بسم ا... زیر لب گفتم و دفتر رو باز کردم.
صفحه اول شعری از حافظ بود... شعری که خیلی دوستش داشتم و بابا همیشه برام میخوند.
الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها
به بوی نافهای کاخر صبا زان طره بگشاید
ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دلها

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم
جرس فریاد میدارد که بربندید محملها

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید
که سالک بیخبر نبود ز راه و رسم منزلها

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها

همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر
نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفلها

حضوری گر همیخواهی از او غایب مشو حافظ
متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها

***
همه وقتی عاشق میشن دفترخاطرات برای خودشون تهیه میکنن، اما من هیچ وقت عاشق نمیشم... خودم هم میدونم!
امروز بالاخره به ارتش راه پیدا کردم.. خیلی سخت بود برای من که پارتی آنچنانی نداشتم اما شدنی بود!
محیطش خیلی خشن بود. همون طور که انتظار داشتم. هنوز درجه ندارم.. تا چند روز دیگه معلوم میشه.. امروز تو خونه دوباره همون کشمکش همیشگی بود سر ازدواج من... مامان میگه باید با یه ایرانی ازدواج کنم بابا میگه انگلیسی.. خودمم هم میگم اصلا نمی خوام ازدواج کنم!
امروز مامان 3 تا از دوستای ایرانیش رو دعوت کرده بود خونه.. 5 تا دختر داشتن دوستاش. برگشت بهم گفت از بینشون یکی رو انتخاب کن!
چی میگفتم بهش؟ طبق معمول هر دفعه ازخونه زدم بیرون تا با سایمون دوستم بریم سالن بیلیارد.

دخترا از سرو کول سایمون بالا میرفتن.. و یه سریا هم با حسرت به من نگاه می کردن.. بیچاره ها... همه من رو به عنوان پسر بداخلاق میشناسن.. و سایمون رو پسرباحال و گرم..
واسشون عجیبه که ما چطور با هم دوستیم و دوستمون اینقدر پایداره...!
یکی از دخترا شامپاین به دست به من نزدیک شد.. شامپاین رو گرفت جلوی لب هام و با عشوه ی خاصی گفت: می خوری؟..
با اخم گفتم: نه مرسی.
و به سمت میز بیلیارد رفتم... بعد از چند دست بازی کردن بالاخره سایمون هم وارد بازی شد! با این حال هنوزم دخترا کنارش بودن... البته حق داشتن سایمون چشم های میشی رنگ داشت و قد و هیکل ورزشکاری.. اخلاقش هم درست مثل هیکلش ورزشکاری بود.. 
بعد از چند دور بازی کردن از اونجا زدیم بیرون... رفتیم مکدونالد و همبرگرد خوردیم.. ساعت 2 شب بود.. هم احتمال میدادم بابا بیدار باشه برای همین هم شب رفتم خونه سایمون اینا.
خواهر سایمون سارا امشب یه جور خاصی بود.. هی مدام تحویلم میگرفت و هر کاری رو که میخواستم انجام بدم قبل از خودم واسم انجام میداد.
من و سارا رابطمون خیلی خوب بود.. این دختر از جنس دخترای دیگه نبود ..
آهسته بهش گفتم: سارا خانم چی شده؟ زیادی تحویل میگیری؟
--با ماشین تصادف کردم.. نمیدونم چطوری به بابا بگم!
-خب از اول میگفتی! بدش سه سوته درستش میکنم..
با خوشحالی گفت :وای.. مرسی..!
لبخند گرمی بهش زدم و رفت تو اتاق سایمون. 
تا رفتم تو سایمون تشک و بالشت و پتو رو برداشت و اومد رو زمین خوابید. متعجب بهش خیره شده بودم... شونه هام رو بی خیال انداختم بالا و رفتم رو تخت خوابیدم...!
چند دقیقه بعد حس کردم یه چیزی رو کمرم ول ول می خوره.. اول فکر کردم توهمه اما بعد دیدم تخت پر از کرمه... 
خیلی ریلکس از جام پا شدم و رفتم تو دستشویی.. روی زمین خم شدم و کاشی رو تکون دادم.. سارا سوسک زنده نگه می داشت.. حشره شناسی میخوند و برای تحقیقاتش اونجا سوسک نگه میداشت تا هم کارشو بکنه و هم کسی مزاحمش نشه.. فقط من از جای اینا خبر داشتم..
دستم رو بردم جلو و چند تا رو با پلاستیک گرفتم و به سمت اتاق راه افتادم...
سایمون زود خوابش می برد اما خوابش سبک بود.. سوسکا رو کنار پاهاش رها کردم و خودم هم کل رو تختی رو جمع کردم و انداختم بیرون.. 
سایمون و سارا با باباشون زندگی میکنن.. باباشون حسابدارِ یه شرکت هام داریه.. وضعشون بد نیست اما مثل ما خوبم هم نیست برای همین هم بود که سارا نگران عکس العمل باباش بود...
یه ملافه جدید روی تخت کشیدم و با لذت به سایمون نگاه می کردم که چطور سوسکا از سر و کولش بالا می رفتن...
بعد از چند بار تکون خوردن و اینکه خودشو خاروند بالاخره از جاش بلند شد و دید که چه خبرِ... 
از سوسک به شدت بدش می اومد.. 
سریع از جاش بلند شد..بالا و پایین می پرید و سوسکا رو از خودش دور میکرد.. حتی نمیتونست جیغ بشه... برای پلیس مملکت افت داشت..!
با هر بدبختی بود همه رو با دمپایی له کرد و بعد همون دمپایی رو به سمت من هدف گرفت.. تو هوا گرفتمش و به سمت خودش نشونه گرفتم که جا خالی داد...بی صدا زیر لب به هم تیکه می نداختیم..
بالاخره بعد از کلی جنگولک بازی خوابیدیم..
***
درجمو از سرهنگ گرفتم.. سروان.. بد نبود! یعنی خیلی هم برای منه تازه کار خوب بود...!
رفتم تو محوطه و نشستم روی نیمکت...
واقعا از مامان ممنونم چون اگه اون نبود بابا هیچ جوری اجازه نمی داد بیام اینجا... بابام اصرار داشت که برم تو شرکتش کار کنم.. منم دست به دامن مامان شدم و اون هم با استفاده از حربه های زنانه ش تونسته بود راضیش کنه! 
مامان واقعا خوشگل بود... چشم های عسلی.. لب و دهان کوچک و قلوه ای... دماغ خوشگل و کشیده ... با تمام زیبایی هاش تونسته بود با قلب مهربونش بابا رو عاشق خودش کنه.
مامان نمونه بارز یک زن ایرانیه... مامان بزرگ و بابابزرگم خیلی مخالف بودن با این ازدواج اما پسرشونم خیلی دوست داشتن برای همین هم باهاش کنار اومدن.. اما بدجور زهرشون رو بهش می ریختن... 
مامان مهربون من هم صبورانه همه رو بخاطر عشقه به بابام تحمل میکرد.. 
پدرم.. قیافه خوبی داشت و اونو به من ارث داده بود.. موهای قهوه ای روشن.. و چشم هایی سبز.. و فکی چهار گوش...
سایمون از دور به همراه چند نفر از سربازا نزدیک اومدن...
-- پاشو نرسیده گاوت زایید!
-چی شده؟
-- ماموریت داریم
****
حالا که یاد اون ماموریت می افتم خنده ام می گیره!
ماموریت ساده ای بود. فقط چند نفر از مخالفای رژیم رو هدف گرفتیم.. یه سری افراد که پشتوانه محکمی هم نداشتند!
با موفقیت انجام شد..! وقتی برگشتیم، سایمون منو دست می انداخت که تو با این پیشرفتات عمرا بتونی یه روزی سرگرد بشی چه برسه به سرهنگ..!
با اخم نگاهش کردم و جوابی به این حرفش ندادم.. یه گزارش خیلی عالی هم نوشتم و دادم به سرهنگ.. بعد از خوندش برق رضایت رو تو چشماش دیدم.. کارم تو نوشتن گزارش کار فوق العاده بود...
بعد از چند روز هم تایین شد که باید چه ماموریتی برم...! یه جای زیبا و خلوت.. یه جزیره...!
اول به سایمون پیشنهاد دادند که بره اما اون می ترسید و می گفت خطرناکه و نمیتونه از پسش بر بیاد.. سایمون پسر ضعیفی نبود.. اصلا..!
من برای نشون دادن غرور و قدرت و شجاعتم قبول کردم.. اون موقع دل تو دلم نبود تا برم اونجا... اما حالا دلم نمیخواد یادم بیاد که چی بهم گذشت!
***
از تو برج یکی از اعضای باند رو نشون گرفته بودم.. دستم رو گذاشتم رو ماشه تا بکشمش اما سردی هفت تیر رو روی سرم حس کردم.. تا سرم رو برگردوندم یه دستمال گذاشتن رو بینیم و دیگه هیچی نفهمیدم!
وقتی چشمام رو باز کردم فکر کردم تو یکی از کلوب های معروفم!
یه مبل بزرگ.. یه میز بزرگ.. یک عالمه شامپاین و ودکا... و یه دختر ناز پشت میز...!
این فقط یه سمت قضیه بود! من با زنجیر به دیوار وصل شده بودم و هیچ رقمه نمیتونستم تکون بخورم...! 
داد زدم :چرا منو بستید؟!.. مرضتون چیه؟!؟!
با بادآوری ماموریتم خفه خون گرفتم و دهنم رو بستم..
یه دختر چشم آبی.. با موهای مشکی .. خیلی زیبا بود اما از طرز نگاهش ..از حالت صورتش.. از اخم غلیظی که بر چهره داشت..می شد فهمید که اذم درستی نیست..بدبجنسه...! آره بد!
بوی عطر تند و تیزشو می شد به راحتی حس کرد.. دماغم به خارش افتاد و عطسه کردم... پوزخندی زد و پای راستشو گذاشت روی پای چپش!
عصبانی شدم ازاین همه ریلکسیش!
با خشم داد زدم: منو برای چی آوردید؟ باید می کشتینم!
قهقهه زد و گفت :اونم به موقع اش!
چشمام چهار تا شد و گفتم: پس بگو چرا آوردینم؟ شما که منو می کشید!
--دلم واسه شکنجه کردن مردای جذاب تنگ شده بود!
قیافم رو سرد کردم و بهش خیره شدم.. با عشوه اومد سمتم دستش رو کشید رو صورتم... میتونستم حرکت بعدش رو حدس بزنم!
یه کشیده...!
بعد هم دستش رفت سمت زنجیر کنار دیوار.. برش داشت و افتاد به جون بدن من...!
خیلی تمرین های طاقت فرسایی داشتم برای همچین مواقعی اما تحمل این درد خیلی سخت بود.. واقعا سخت بود..
بعد از بیست تا شلاق صدای داد من و قهقه اون بلند شد.. مطمئنا روانیه!
در باز شد و یه دختر کپی همون دختر شکنجه گر اومد تو اتاق.. رو به همون دختر گفت: ماریا بسه نوبت منه... بیرون!
ماریا با بی میلی شلاق رو به سمت اون دختر پرت کرد و گفت: مرض! تازه داشتم رو دور می اومدم لارا...!
لارا... چه اسم قشنگی! برعکس خواهرش که ابروهاش هشت و شیطانی بود ابروهای لارا هلالی بود...
معصوم نشون می داد اما نمی شد به این جماعت اعتماد کرد..!
به سمت من اومد... گفت: نترس کاریت ندارم! فقط داد و فریاد کن!
با تعجب نگاش کردم :چی؟!؟!؟! چرا؟!
لارا _ نمیتونم!
ابروهام از شدت تعجب بالا پرید و پرسشگر نگاهش کردم...



ادامه دارد...