یه زندگی پر از خالــی…

[ƝAƲA]

من دخترم
نگاه به صدا و بدن ظریفم نکن …
اگر بخواهم تمام هویت مردانه ات را به آتش خواهم کشید




برای خودم مردی شدم…
بی صدا گریه میکنم این روزا…
در سکوتی سخت…
ای دنیا مواظبم باش…
قلبم هنوز…
دخترونه میتپه…!





تا می توانم….
به لبخند ها وشیطنت های دخترانه ام…..
ادامه میدم . . .!
هنوز…
هیچکس لیاقت خانوم شدنم را ندارد!




من یه دخترم…
با احساسات دخترانه ….
سختم نکنید!
مهربانم…
سنگم نکنید!
ساده ام…
پیچیده ام نکنید!
عشق و اندیشه در جانم است…
مسخره ام نکنید!







دیوانه وار هم که عاشقش باشم
پای غرور دخترانه ام که بیاید وسط
تنها یک کلمه میگویم:
“مهم نیست”




دخترانه هایم را زیر سوال نبر
تو
هرچقدر هم که نیرومند باشی
زیر لمس نگاه مهربان من
زیر نوازشی عاشقانه از طرف من
کم خواهی آورد





دلم برای دخترانه های وجودم تنگ شده
برای آن احساسات مهارنشدنی
حالا اما…
دخترک درونم چه بی هوا این همه بزرگ شده
چه قدی کشیده طاقتم،
چه شیشه ای بودم روزی،حالا اما…
به سخت شدن هم رضا نمیدهم
به سنگ شدن می اندیشم؛
اینگونه اطمینانش بیشتر است …





من یک دخترم
وقتی خسته ام
وقتی کلافه ام
وقتی دلتنگم
بشقاب ها را نـــمی شکنم.
شیشه ها را نـــمی شکنم.
غرورم را نـــمی شکنم
دلت را نـــمی شکنم
در این دلتنگی ها
زورم به تنها چیزی که میرسد
این بغـــض لعنتی ست!





مرا پرنسس می نامند
غروری دارم
که برای تنها نبودن له نمیشود
قلبی دارم
که هنوز تیزی خنجر نامردی را نخورده است
و زیبایی هایی دارم که
حراج چشم های بیگانه نخواهد شد
اینگونه است مشق شب های دخترانه من





من یـــه دختــرم. . .
دخترانه نــازمیکنم و دخترانه حسادت میکنم!
منم لیلای عشـــق…
دخترانــه میخندم
آری مـــن همان دختــریم که عشوه هایم برباد میدهد غرور مردانه اتـــــ را….!!!!!




♡من یک دخترم♡
باتمام احساساته دخترانه؛؛
زیبایی را دوست دارم
شیطنت را دوست دارم
باتو زیر باران دویدن ورقصیدن را دوست دارم
نوازش را دوست دارم و…
اما….
خدایم را..ایمانم را..غرور و آبرویم را…
خیییلی بیشتراز اینها دوست دارم..




دختــ ــر باش
دخترونه نــ ـاز کن
دخترونه فکــ ــر کن
دخترونه احســ ــاس کن
دخترونه استدلــ ــال کن
دخترونه زندگــ ــی کن
اما بدون غـم رو به اشتباه تو فرهنگ دخترونه تو جا دادن
عاشـ ــق شو، که زندگــ ــی کنی
یک عمــ ــر، زندگـــ ــی کنی






دختر خلقـــــــــت عجـــیبــی اسـتــــــــ !
چشــــم هــایــش را کــه مــیبنــدی،
دیــد دلــش بــیشتــر مــی شــود…
دلــش را کــه مــی شــکنــی،
باران لــطـافتـــ از چــشمــ هــایش ســرازیــر…
انــگار درسـتــــ شــده تــا…
روی عـشـق را کــم کــند




مَن هَمینَم…نَه چشمآטּ آبــﮯ دارَم…نه کفشهآﮮ پآشنِه بُلنَد…
هَمیشِه کَتآنـﮯ مـﮯ پوشَم عِشوه ریختَن رآ خوب یادَم نَداده اَند…
وَقتـﮯ اَز کِنارَم رَد میشوﮮ ، بوﮮ اُدکُلنَم مَستت نمیکُند… .
نگرآטּ پآک شدטּ رُژ لَب و ریملَم نیستَم …
لآک نآخن هآیم اَز هزآر مترﮮ داد نمیزَند.
گآهـﮯ اَز فَرط غُصّه بلنَد دآد میزَنم
خدآیَم رآ بآ تَمآم دُنیآ عَوض نمیکُنم…….
و بَعضـﮯ آدم هآﮮ اَطرافَم رآ هَم بآ تَمآم دُنیآ عَوض نمیکُنم
بَلد نیستَم تآ صُبح پآﮮ گوشـﮯ پِچ پِچ کُنم
” من ” اَگر بگویَم دوستَت دآرَم…….
دوست دآشتَنم حَد ومَرزﮮ ندآرَد
مَن خآلِصآنه هَمینَم




بانــــــــــــــــو…؟!
بغض ها را گاهی باید قورت داد!
عاشقانه ها را از پنجره تف کرد…
و در ها را به روی همه بست!
باور کن…!
گاهی هیچکس ارزش دچار شدن را ندارد
هیچکس…