گفتگوی آزاد نسخه 317

[omid13790]

کافر همه رو به کیش خود پندارد

باریکلا باریکلا دیگه چیا بلدی؟

امیدوار بود ادمی به خیر کسان
مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان

نبرم از تو امید ای نگارین
که تا از من نبرد جان شیرین
مرا تا عشق صبر از دل بر اندست
بدین امید جان من بماندست
نسوزد جان من یک باره در تاب
که امیدت زند گه گه بر او آب
گر امیدم نماند وای جانم
که بی امید یک ساعت نمانم

دانی چه کنی مرا به من باز گذار
وین دست عنایت از سر من بردار

دین و دل به یک دیدن، باختیم و خرسندیم
در قمار عشق ای دل، کی بود پشیمانی؟