!! اطلاعات جامع راجب آمپول ها!!

[☪爪尺.山丨几几乇尺☪]

متوکلوپرامید

دسته دارويي:

ضدتهوع و پروکینتیک

ویژگیها و اثرات:

متوکلوپرامید به دلیل اثرات پروکینتیک و ضد تهوع مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو محرک قسمت های فوقانی دستگاه گوارش است بدون اینکه بر ترشح معده، صفرا و پانکراس موثر باشد. متوکلوپرامید باعث افزایش سرعت تخلیه معده می شود. توان استراحت اسفنکتر مری – معدی را افزایش می دهد و باعث شل شدن اسفنکتر پیلور می گردد. این دارو دارای اثرات تحریک پاراسمپاتیک همراه با مهار گیرنده های دوپامینی (موجود در مرکز تهوع CTZ ) است، ضمن این که ممکن است مهار کننده گیرنده های سروتونینی (HT3) نیز باشد. در ضمن قسمت اعظم اثرات پروکینتیک آن را به تحریک گيرنده های (5- HT4)نسبت می دهند.

فارماكوكينتيك:

متوکلوپرامید به خوبی از دستگاه گوارش جذب می شود. شروع اثر آن در مصرف وریدی 1 تا 3 دقیقه، در مصرف عضلانی 10 تا 15 دقیقه و در مصرف خوراکی 30 تا 60 دقیقه می باشد. فراهمی زیستی آن در مصرف خوراکی، تقریباٌ 80 درصد است و حجم توزیع آن در بدن بالاست.

85 درصد آن از طریق ادرار دفع می گردد. نیمه عمر آن در افراد با عملکرد کلیوي طبيعي 5 تا 6 ساعت است. میزان اتصال آن به پروتئین های پلاسما کم است.

موارد مصرف:

در فلج معدی که ناشی از دیابت و معمولا همراه با تهوع، بی اشتهایی، ناراحتی شکم و نفخ است، استفاده می شود. به صورت خوراکی، معمولا در برگشت محتویات معده به مری (GERD) استفاده می شود، در حالی که به صورت تزریقي در پیشگیری و درمان تهوع و استفراغ پس از جراحی و شیمی درمانی مصرف می شود. از متوکلوپرامید همچنین در انتوباسیون روده و بعنوان تحریک کننده ترشح شیر در مادران شیرده نیز استفاده می شود.
مقدار و نحوه تجويز:
در جلوگیری و کاهش تهوع و استفراغ ناشی از سیس پلاتین و سایر داروهای شیمی درمانی:

بالغین: mg/kg 2 ، از راه وریدی هر 2 ساعت تا 5 دوز (30 دقیقه قبل از تجویز سیس پلاتین، دوز اول تزریق می شود).
تسهیل انتوباسیون روده باریک و مطالعات رادیولوژیک:

بالغین: mg 10 از راه وریدی به صورت دوز واحد در طول یک یا دودقیقه تزریق می شود.

کودکان سنین 6 تا 14 سال: mg 5-5/2 از راه وریدی تزریق می شود.

کودکان کمتر از 6 سال: mg/kg 1/0 ، از راه خوراكي يا وریدی هر 8 ساعت مصرف می گردد.

حداکثر دوزمصرفي روزانه این دارو در کودکان mg/kg 5/0 می باشد.

موارد منع مصرف:

مواردی که تحریک دستگاه گوارش می تواند خطرناک باشد از جمله وجود خونریزی گوارشی، انسداد مکانیکی و پرفوراسیون، فئوکروموسیتوما (بدلیل ایجاد بحران فشار خون)، حساسیت به متوکلوپرامید، افراد مبتلا به صرع و يا افرادی که از داروهای ایجاد کننده عوارض اکستراپیرامیدال استفاده می نمایند.

موارد احتياط:

در افسردگی، دیس کینزی دیررس، پرفشاری خون، سرطان پستان حساس به پرولاکتین مصرف اين دارو با احتیاط صورت گيرد.

بارداری و شیردهی:

در دوران بارداري در گروه B قرار دارد. این دارو در شیر ترشح می گردد و با غلظتی حدود 2 برابر پلاسمای مادر در شیر تجمع می یابد. به نظر در دوزهای کمتر از mg 45 در روز، برای نوزاد بی ضرر باشد.
عوارض جانبی:

بی قراری، خواب آلودگی، بی حالی، عوارض اکستراپیرامیدال، آکاتزی، گیجی، اضطراب، دیستونی،بی خوابی، سردرد، منگی، تشنج، توهم

تداخلات دارويي:

مصرف همزمان آن با فنوتیازین ها و برخی داروهای ضد جنون قدیمی، باعث تشدید عوارض اکستراپیرامیدال می گردد. ريسك بروز سمیت در مصرف همزمان متوکلوپرامید ولیتیم افزایش می یابد. این دارو جذب دیگوکسین را کاهش می دهد و جذب سیکلوسپورین، آسپرین یا استامینوفن را افزایش می دهد.

بسته بندي:

آمپول هاي ml2 / mg 10 ، جعبه 10 عددي